Stella Maris

Marukirkja

Ritningarlestrar fyrir Sunnudagsmessu
Plmasunnudagur, r A


Fyrra guspjall:

Matteusarguspjall

egar eir nlguust Jersalem og komu til Betfage vi Olufjalli, sendi Jess tvo lrisveina og sagi vi : "Fari orpi hr framundan ykkur, og jafnskjtt munu i finna snu bundna og fola hj henni. Leysi au og fri mr. Ef einhver hefur or um, svari: ,Herrann arf eirra vi,` og mun hann jafnskjtt senda au." etta var, svo a rttist a, sem sagt er fyrir munn spmannsins: Segi dtturinni Son: Sj, konungur inn kemur til n, hgvr er hann og rur asna, fola undan burargrip. Lrisveinarnir fru og gjru sem Jess hafi boi eim, komu me snuna og folann og lgu au kli sn, en hann steig bak. Fjldamargir breiddu kli sn veginn, en arir hjuggu lim af trjnum og stru veginn. Og mgur s, sem undan fr og eftir fylgdi, hrpai: "Hsanna syni Davs! Blessaur s s sem kemur, nafni Drottins! Hsanna hstum hum!" egar hann kom inn Jersalem, var ll borgin uppnmi, og menn spuru: "Hver er hann?" Flki svarai: "a er spmaurinn Jess fr Nasaret Galleu."


Fyrsti ritningarlestur:

Jesaja

Hinn alvaldi Drottinn hefir gefi mr lrisveina tungu, svo a g hefi vit a styrkja hina mddu me orum mnum. Hann vekur hverjum morgni, hverjum morgni vekur hann eyra mitt, svo a g taki eftir, eins og lrisveinar gjra. Hinn alvaldi Drottinn opnai eyra mitt, og g verskallaist eigi, frist ekki undan. g bau bak mitt eim, sem bru mig, og kinnar mnar eim, sem reyttu mig. g byrgi eigi sjnu mna fyrir hungum og hrkum. Drottinn hinn alvaldi hjlpar mr, v lt g ekki hungarnar mr festa. Fyrir v gjri g andlit mitt a tinnusteini, v a g veit, a g ver ekki til skammar.


Slmur:

Allir eir er sj mig gjra gys a mr, brega grnum og hrista hfui. "Hann fl mlefni sitt Drottni. Hann hjlpi honum! hann frelsi hann, v a hann hefir knun honum!" v a hundar umkringja mig, hpur illvirkja slr hring um mig, hendur mnar og ftur hafa eir gegnumstungi. g get tali ll mn bein - eir horfa og hafa mig a augnagamni, eir skipta me sr klum mnum og kasta hlut um kyrtil minn. En , Drottinn, ver eigi fjarri! styrkur minn, skunda mr til hjlpar, g vil kunngjra brrum mnum nafn itt, sfnuinum vil g lofa ig! r sem ttist Drottin, lofi hann! Tigni hann, allir nijar Jakobs! Drki hann, allir nijar sraels!


Sari ritningarlestur:

Brf Pls til Filippmanna

Hann var Gus mynd. En hann fr ekki me a sem feng sinn a vera Gui lkur. Hann svipti sig llu, tk sig jns mynd og var mnnum lkur. Hann kom fram sem maur, lgi sjlfan sig og var hlinn allt til daua, j, dauans krossi. Fyrir v hefur og Gu htt upp hafi hann og gefi honum nafni, sem hverju nafni er ra, til ess a fyrir nafni Jes skuli hvert kn beygja sig himni, jru og undir jru og srhver tunga jta Gui fur til drar: Jess Kristur er Drottinn.


Guspjall:

Matteusarguspjall

fr einn eirra tlf, Jdas skarot a nafni, til stu prestanna og sagi: "Hva vilji r gefa mr fyrir a framselja yur Jes?" En eir greiddu honum rjtu silfurpeninga. Upp fr essu leitai hann fris a framselja hann. fyrsta degi sru brauanna komu lrisveinarnir til Jes og sgu: "Hvar vilt , a vr bum r pskamltina?" Hann mlti: "Fari til kveins manns borginni, og segi vi hann: ,Meistarinn segir: Minn tmi er nnd, hj r vil g halda pska me lrisveinum mnum."` Lrisveinarnir gjru sem Jess bau eim og bjuggu til pskamltar. Um kvldi sat hann til bors me eim tlf. Og er eir mtuust, sagi hann: "Sannlega segi g yur: Einn af yur mun svkja mig." eir uru mjg hryggir og sgu vi hann, einn af rum: "Ekki er a g, herra?" Hann svarai eim: "S sem dfi hendi fati me mr, mun svkja mig. Mannssonurinn fer a snnu han, svo sem um hann er rita, en vei eim manni, sem v veldur, a Mannssonurinn verur framseldur. Betra vri eim manni a hafa aldrei fst."

En Jdas, sem sveik hann, sagi: "Rabb, ekki er a g?" Jess svarai: " sagir a." er eir mtuust, tk Jess brau, akkai Gui, braut a og gaf lrisveinunum og sagi: "Taki og eti, etta er lkami minn." Og hann tk kaleik, gjri akkir, gaf eim og sagi: "Drekki allir hr af. etta er bl mitt, bl sttmlans, thellt fyrir marga til fyrirgefningar synda. g segi yur: Han fr mun g eigi drekka af essum vnviar vexti til ess dags, er g drekk hann njan me yur rki fur mns." egar eir hfu sungi lofsnginn, fru eir til Olufjallsins. segir Jess vi : " essari nttu munu r allir hneykslast mr, v a rita er: ,g mun sl hirinn, og sauir hjararinnar munu tvstrast.` En eftir a g er upp risinn, mun g fara undan yur til Galleu." segir Ptur: "tt allir hneykslist r, skal g aldrei hneykslast." Jess sagi vi hann: "Sannlega segi g r: essari nttu, ur en hani galar, muntu risvar afneita mr." Ptur svarar: "tt g tti a deyja me r, mun g aldrei afneita r." Eins tluu allir lrisveinarnir. kemur Jess me eim til staar, er heitir Getsemane, og hann segir vi lrisveinana: "Setjist hr, mean g fer og bist fyrir arna." Hann tk me sr Ptur og ba sonu Sebedeusar. Og n setti a honum hrygg og angist. Hann segir vi : "Sl mn er hrygg allt til daua. Bi hr og vaki me mr." gekk hann lti eitt fram, fll fram sjnu sna, bast fyrir og sagi: "Fair minn, ef vera m, fari essi kaleikur fram hj mr. ekki sem g vil, heldur sem vilt."

Hann kemur aftur til lrisveinanna og finnur sofandi. sagi hann vi Ptur: "r gtu ekki vaka me mr eina stund? Vaki og biji, a r falli ekki freistni. Andinn er reiubinn, en holdi veikt." Aftur vk hann brott anna sinn og ba: "Fair minn, ef eigi verur hj v komist, a g drekki ennan kaleik, veri inn vilji." egar hann kom aftur, fann hann enn sofandi, v drungi var augum eirra. fr hann enn fr eim og bast fyrir rija sinn me smu orum og fyrr. Og hann kom til lrisveinanna og sagi vi : "Sofi r enn og hvlist? Sj, stundin er komin og Mannssonurinn er framseldur hendur syndugra manna. Standi upp, frum! nnd er s, er mig svkur."

Mean hann var enn a tala, kom Jdas, einn eirra tlf, og me honum mikill flokkur fr stu prestunum og ldungum lsins, og hfu eir sver og barefli. Svikarinn hafi sagt eim etta til marks: "S sem g kyssi, hann er a. Taki hann hndum." Hann gekk beint a Jes og sagi: "Heill, rabb!" og kyssti hann. Jess sagi vi hann: "Vinur, hv ertu hr?" komu hinir, lgu hendur Jes og tku hann. Einn eirra, sem me Jes voru, greip til svers og br v, hj til jns sta prestsins og snei af honum eyra. Jess sagi vi hann: "Slra sver itt! Allir, sem sveri brega, munu fyrir sveri falla. Hyggur , a g geti ekki bei fur minn a senda mr n meira en tlf sveitir engla? Hvernig ttu ritningarnar a rtast, sem segja, a etta eigi svo a vera?" eirri stundu sagi Jess vi flokkinn: "Eru r a fara a mr me sverum og bareflum eins og gegn rningja til a handtaka mig? Daglega sat g helgidminum og kenndi, og r tku mig ekki hndum. En allt verur etta til ess, a ritningar spmannanna rtist." yfirgfu hann lrisveinarnir allir og flu. eir sem tku Jes hndum, fru hann til Kafasar, sta prests, en ar voru saman komnir frimennirnir og ldungarnir. Ptur fylgdi honum lengdar, allt a gari sta prestsins. ar gekk hann inn og settist hj jnunum til a sj, hver yri endir . stu prestarnir og allt ri leituu ljgvitnis gegn Jes til a geta lflti hann, en fundu ekkert, tt margir ljgvottar kmu. Loks komu tveir og sgu: "essi maur sagi: ,g get broti niur musteri Gus og reist a aftur rem dgum."` st sti presturinn upp og sagi: "Svarar v engu, sem essir vitna gegn r?" En Jess agi. sagi sti presturinn vi hann: "g sri ig vi lifandi Gu, segu oss: Ertu Kristur, sonur Gus?" Jess svarar honum: " sagir a. En g segi yur: Upp fr essu munu r sj Mannssoninn sitja til hgri handar mttarins og koma skjum himins." reif sti presturinn kli sn og sagi: "Hann gulastar, hva urfum vr n framar votta vi? r heyru gulasti. Hva lst yur?" eir svruu: "Hann er dauasekur." Og eir hrktu andlit honum og slgu hann me hnefunum, en arir bru hann me stfum og sgu: "Spu n, Kristur, hver var a sl ig?"

En Ptur sat ti garinum. ar kom a honum erna ein og sagi: " varst lka me Jes fr Galleu." v neitai hann svo allir heyru og sagi: "Ekki veit g, hva ert a fara." Hann gekk t fordyri. ar s hann nnur erna og sagi vi , sem ar voru: "essi var me Jes fr Nasaret." En hann neitai sem ur og sr ess ei, a hann ekkti ekki ann mann. Litlu sar komu eir, er ar stu, og sgu vi Ptur: "Vst ertu lka einn af eim, enda segir mlfri itt til n." En hann sr og srt vi lagi, a hann ekkti ekki manninn. Um lei gl hani. Og Ptur minntist ess, er Jess hafi mlt: "ur en hani galar, muntu risvar afneita mr." Og hann gekk t og grt beisklega.

A morgni gjru allir stu prestarnir og ldungar lsins samykkt gegn Jes, a hann skyldi af lfi tekinn. eir ltu binda hann og fra brott og framseldu hann Platusi landshfingja. egar Jdas, sem sveik hann, s, a hann var dmdur sekur, iraist hann og skilai stu prestunum og ldungunum silfurpeningunum rjtu og mlti: "g drgi synd, g sveik saklaust bl." eir sgu: "Hva varar oss um a? a er itt a sj fyrir v." Hann fleygi silfrinu inn musteri og hlt brott. San fr hann og hengdi sig. stu prestarnir tku silfri og sgu: "Ekki m lta a guskistuna, v etta eru blpeningar." Og eir uru sttir um a kaupa fyrir leirkerasmis akurinn til grafreits handa tlendingum. ess vegna kallast hann enn dag Blreitur. rttist a, sem sagt var fyrir munn Jerema spmanns: "eir tku silfurpeningana rjtu, a ver, sem s var metinn , er til vers var lagur af sraels sonum, og keyptu fyrir leirkerasmis akurinn eins og Drottinn hafi fyrir mig lagt." Jess kom n fyrir landshfingjann. Landshfinginn spuri hann: "Ert konungur Gyinga?" Jess svarai: " segir a." stu prestarnir og ldungarnir bru hann sakir, en hann svarai engu. spuri Platus hann: "Heyrir ekki, hve mjg eir vitna gegn r?" En hann svarai honum ekki, engu ori hans, og undraist landshfinginn mjg. htinni var landshfinginn vanur a gefa lnum lausan einn bandingja, ann er eir vildu. var ar alrmdur bandingi haldi, Barabbas a nafni. Sem eir n voru saman komnir, sagi Platus vi : "Hvorn vilji r, a g gefi yur lausan, Barabbas ea Jes, sem kallast Kristur?" Hann vissi, a eir hfu fyrir fundar sakir framselt hann.

Mean Platus sat dmstlnum, sendi kona hans til hans me essi or: "Lttu ennan rttlta mann vera, ungir hafa draumar mnir veri ntt hans vegna." En stu prestarnir og ldungarnir fengu mginn til a bija um Barabbas, en a Jess yri deyddur. Landshfinginn spuri: "Hvorn eirra tveggja vilji r, a g gefi yur lausan?" eir sgu: "Barabbas." Platus spyr: "Hva g a gjra vi Jes, sem kallast Kristur?" eir segja allir: "Krossfestu hann." Hann spuri: "Hva illt hefur hann gjrt?" En eir ptu v meir: "Krossfestu hann!" N sr Platus, a hann fr ekki a gjrt, en ltin aukast. Hann tk vatn, voi hendur snar frammi fyrir flkinu og mlti: "Skn er g af bli essa manns! Svari r sjlfir fyrir!" Og allur lurinn sagi: "Komi bl hans yfir oss og yfir brn vor!" gaf hann eim Barabbas lausan, en lt hstrkja Jes og framseldi hann til krossfestingar. Hermenn landshfingjans fru n me hann inn hllina og sfnuu um hann allri hersveitinni. eir afklddu hann og fru hann skarlatsraua kpu, flttuu yrnikrnu og settu hfu honum, en reyrsprota hgri hnd hans. San fllu eir kn fyrir honum og hfu hann a hi og sgu: "Heill , konungur Gyinga!" Og eir hrktu hann, tku reyrsprotann og slgu hann hfui. egar eir hfu spotta hann, fru eir hann r kpunni og hans eigin kli. leiddu eir hann t til a krossfesta hann. leiinni hittu eir mann fr Krene, er Smon ht. Hann neyddu eir til a bera kross Jes. Og er eir komu til ess staar, er heitir Golgata, a ir hauskpustaur, gfu eir honum vn a drekka, galli blanda. Hann bragai a, en vildi ekki drekka. krossfestu eir hann. Og eir kstuu hlutum um kli hans og skiptu me sr, stu ar svo og gttu hans. Yfir hfi hans festu eir sakargift hans svo skra: ESSI ER JESS, KONUNGUR GYINGA. voru krossfestir me honum tveir rningjar, annar til hgri, hinn til vinstri.

eir, sem fram hj gengu, hddu hann, skku hfu sn og sgu: " sem brtur niur musteri og reisir a rem dgum. Bjarga n sjlfum r, ef ert sonur Gus, og stg niur af krossinum!" Eins gjru stu prestarnir gys a honum og frimennirnir og ldungarnir og sgu: "rum bjargai hann, sjlfum sr getur hann ekki bjarga. Hann er konungur sraels, stgi hann n niur af krossinum, skulum vr tra hann. Hann treystir Gui. N tti Gu a frelsa hann, ef hann hefur mtur honum. Ea sagi hann ekki: ,g er sonur Gus`?" Einnig rningjarnir, sem me honum voru krossfestir, smnuu hann sama htt. En fr hdegi var myrkur um allt land til nns. Og um nn kallai Jess hrri rddu: "El, El, lama sabaktan!" a ir: "Gu minn, Gu minn, hv hefur yfirgefi mig?" Nokkrir eirra, er ar stu, heyru etta og sgu: "Hann kallar Ela!" Jafnskjtt hljp einn eirra til, tk njararvtt og fyllti ediki, stakk reyrstaf og gaf honum a drekka. Hinir sgu: "Sjum til, hvort Ela kemur a bjarga honum." En Jess hrpai aftur hrri rddu og gaf upp andann. rifnai fortjald musterisins tvennt, ofan fr og niur r, jrin skalf og bjrgin klofnuu, grafir opnuust og margir lkamir helgra ltinna manna risu upp. Eftir upprisu Jes gengu eir r grfum snum og komu borgina helgu og birtust mrgum. egar hundrashfinginn og eir, sem me honum gttu Jes, su landskjlftann og atburi essa, hrddust eir mjg og sgu: "Sannarlega var essi maur sonur Gus."

ar voru og margar konur, sem lengdar horfu , r hfu fylgt Jes fr Galleu og jna honum. Meal eirra var Mara Magdalena, Mara, mir eirra Jakobs og Jsefs, og mir Sebedeussona. Um kvldi kom auugur maur fr Armaeu, Jsef a nafni, er sjlfur var orinn lrisveinn Jes. Hann gekk til Platusar og ba hann um lkama Jes. Platus bau a f Jsef hann. Jsef tk lki, sveipai a hreinu lnkli og lagi nja grf, sem hann tti og hafi lti hggva klett, velti san strum steini fyrir grafarmunnann og fr burt. Mara Magdalena var ar og Mara hin, og stu r gegnt grfinni. Nsta dag, daginn eftir afangadag, gengu stu prestarnir og farsearnir saman fyrir Platus og sgu: "Herra, vr minnumst ess, a svikari essi sagi lifanda lfi: ,Eftir rj daga rs g upp.` Bj v, a grafarinnar s vandlega gtt allt til rija dags, ella gtu lrisveinar hans komi og stoli honum og sagt flkinu: ,Hann er risinn fr dauum.` vera sari svikin verri hinum fyrri." Platus sagi vi : "Hr hafi r varmenn, fari og bi svo tryggilega um sem best r kunni." eir fru og gengu tryggilega fr grfinni og innsigluu steininn me asto varmannanna.