Stella Maris

Marukirkja

Ritningarlestrar fyrir Sunnudagsmessu
Ht hinar heilgu fjlskyldu, r C


Fyrsti ritningarlestur:

Sraksbk

v a Drottinn hefur sett brnum a heira fur, kvara rtt mur yfir sonum. S sem virir fur sinn btir fyrir syndir, og s sem heirar mur sna safnar sr fjrsji. S sem virir fur sinn mun barnaln hljta, og er hann biur hltur hann bnheyrslu. S sem heirar fur sinn mun langlfur vera, og s sem hlir Drottni er mur sinni huggun. Hl foreldrum eins og rll hsbndum. Annastu fur inn elli hans, barni mitt, hrygggu hann ei svo lengi sem hann lifir. Ver honum nrgtinn tt hann elliglp ski, vanvir hann eigi mean r enn svellur rttur. Gska vi fur gleymist eigi, hn mun bta fyrir a sem syndir nar spilltu.


Slmur:

Sll er hver s, er ttast Drottin, er gengur hans vegum. J, afla handa inna skalt njta, sll ert , vel farnast r. Kona n er sem frjsamur vnviur innst hsi nu, synir nir sem teinungar olutrsins umhverfis bor itt. Sj, sannarlega hltur slka blessun s maur, er ttast Drottin. Drottinn blessi ig fr Son, munt horfa me unun hamingju Jersalem alla vidaga na,


Sari ritningarlestur:

Brf Pls til Klossumanna

klist v eins og Gus tvaldir, heilagir og elskair, hjartans meaumkun, gvild, aumkt, hgvr og langlyndi. Umberi hver annan og fyrirgefi hver rum, ef einhver hefur sk hendur rum. Eins og Drottinn hefur fyrirgefi yur, svo skulu r og gjra. En klist yfir allt etta elskunni, sem er band algjrleikans. Lti fri Krists rkja hjrtum yar, v a til friar voru r kallair sem limir einum lkama. Veri akkltir. Lti or Krists ba rkulega hj yur me allri speki. Fri og minni hver annan me slmum, lofsngum og andlegum ljum og syngi Gui stlega lof hjrtum yar. Hva sem r gjri ori ea verki, gjri a allt nafni Drottins Jes og akki Gui fur fyrir hann. r konur, veri undirgefnar mnnum yar, eins og smir eim, er Drottni heyra til. r menn, elski eiginkonur yar og veri ekki beiskir vi r. r brn, veri hlin foreldrum yar llu, v a a fer eim vel, sem Drottni heyra til. r feur, veri ekki vondir vi brn yar, svo a au veri ekki stulaus.


Guspjall:

Lkasarguspjall

Foreldrar hans feruust r hvert til Jersalem pskahtinni. Og egar hann var tlf ra gamall, fru au upp anga eins og siur var htinni. au voru ar t htisdagana. En egar au sneru heimleiis, var sveinninn Jess eftir Jersalem, og vissu foreldrar hans a eigi. au hugu, a hann vri me samferaflkinu, og fru eina daglei og leituu hans meal frnda og kunningja. En au fundu hann ekki og sneru aftur til Jersalem og leituu hans. Eftir rj daga fundu au hann helgidminum. ar sat hann mitt meal lriferanna, hlddi og spuri . En alla, sem heyru til hans, furai strum skilningi hans og andsvrum. Og er au su hann ar, br eim mjg, og mir hans sagi vi hann: “Barn, hv gjrir okkur etta? Vi fair inn hfum leita n harmrungin.” Og hann sagi vi au: “Hvers vegna voru i a leita a mr? Vissu i ekki, a mr ber a vera hsi fur mns?” En au skildu ekki a er hann talai vi au. Og hann fr heim me eim og kom til Nasaret og var eim hlinn. En mir hans geymdi allt etta hjarta sr. Og Jess roskaist a visku og vexti, og n hj Gui og mnnum.