Stella Maris

Marukirkja

Ritningarlestrar fyrir Sunnudagsmessu
7. sunnudagur, r B


Fyrsti ritningarlestur:

Jesaja

Renni eigi huga til hins umlina og gefi eigi gtur a v er ur var. Sj, n hefi g ntt fyrir stafni, a tekur egar a votta fyrir v sji r a ekki? g gjri veg um eyimrkina og leii r um rfin. S lur, sem g hefi skapa mr til handa, skal vfrgja lof mitt. Eigi hefir kalla mig, Jakobstt, n lagt ig lma fyrir mig, srael. hefir ekki keypt ilmreyr fyrir silfur mr til handa, og hefir ekki satt mig feiti slturfrna inna, heldur hefir mtt mig me syndum num og reytt mig me misgjrum num. g, g einn afmi afbrot n sjlfs mn vegna og minnist ekki synda inna.


Slmur:

Sll er s er gefur gaum a bgstddum, mudeginum bjargar Drottinn honum. Drottinn varveitir hann og ltur hann njta lfs og slu landinu. Og eigi ofurselur hann grgi vina hans. Drottinn styur hann sttarsnginni, egar hann er sjkur, breytir be hans hvlurm. g sagi: “Ver mr nugur, Drottinn, lkna sl mna, v a g hefi syndga mti r.” Vegna sakleysis mns hlst mr uppi og ltur mig standa frammi fyrir augliti nu a eilfu. Lofaur s Drottinn, Gu sraels, fr eilf til eilfar. Amen. Amen.


Sari ritningarlestur:

Sara brf Pls til Korintumanna

Svo sannarlega sem Gu er trr: a, sem vr segjum yur, er ekki bi j og nei. Sonur Gus, Jess Kristur, sem vr hfum prdika meal yar, g, Silvanus og Tmteus, var ekki bi “j” og “nei”, heldur er allt honum “j”. v a svo mrg sem fyrirheit Gus eru, er jtun eirra honum. ess vegna segjum vr og fyrir hann amen Gui til drar. a er Gu, sem gjrir oss samt yur stafasta Kristi og hefur smurt oss. Hann hefur sett innsigli sitt oss og gefi oss anda sinn sem pant hjrtum vorum.


Guspjall:

Marksarguspjall

Nokkrum dgum sar kom hann aftur til Kapernaum. egar frttist, a hann vri heima, sfnuust ar svo margir, a hvergi var lengur rm, ekki einu sinni fyrir dyrum ti. Og hann flutti eim ori. er komi me lama mann, og bru fjrir. egar eir gtu ekki komist me hann til Jes fyrir flkinu, rufu eir ekjuna uppi yfir honum, grfu ar gegn og ltu sga ofan rekkjuna, sem hinn lami l . er Jess sr tr eirra, segir hann vi lama manninn: “Barni mitt, syndir nar eru fyrirgefnar.” ar stu nokkrir frimenn og hugsuu hjrtum snum: "Hv mlir essi maur svo? Hann gulastar. Hver getur fyrirgefi syndir nema Gu einn?” Samstundis skynjai Jess anda snum, a eir hugsuu annig me sr, og hann sagi vi : “Hv hugsi r slkt hjrtum yar? Hvort er auveldara a segja vi lama manninn: ‘Syndir nar eru fyrirgefnar,’ ea segja: ‘Statt upp, tak rekkju na og gakk?’ En til ess a r viti, a Mannssonurinn hefur vald til a fyrirgefa syndir jru, segi g r” og n talar hann vi lama manninn: “Statt upp, tak rekkju na, og far heim til n.” Hann st upp, tk jafnskjtt rekkjuna og gekk burt allra augsn, svo a allir voru furu lostnir, lofuu Gu og sgu: “Aldrei ur hfum vr vlkt s.”