Stella Maris

Marukirkja

Ritningarlestrar fyrir Sunnudagsmessu
6. sunnudagur pskum, r B


Fyrsti ritningarlestur:

Postulasagan

egar Ptur kom, fr Kornelus mti honum, fll til fta honum og veitti honum lotningu. Ptur reisti hann upp og sagi: “Statt upp, g er maur sem .” tk Ptur til mls og sagi: “Sannlega skil g n, a Gu fer ekki manngreinarlit. Hann tekur opnum rmum hverjum eim, sem ttast hann og stundar rttlti, hverrar jar sem er.” Mean Ptur var enn a mla essi or, kom heilagur andi yfir alla , er ori heyru. Hinir truu Gyingar, sem komi hfu me Ptri, uru furu lostnir, a heilgum anda, gjf Gus, skyldi einnig thellt yfir heiingjana, v eir heyru tala tungum og mikla Gu. mlti Ptur: “Hver getur varna ess, a eir veri skrir vatni? eir hafa fengi heilagan anda sem vr.” Og hann bau, a eir skyldu skrir vera nafni Jes Krists. San bu eir hann a standa vi nokkra daga.


Slmur:

Syngi Drottni njan sng, v a hann hefir gjrt dsemdarverk, hgri hnd hans hjlpai honum og hans heilagi armleggur. Drottinn hefir kunngjrt hjlpri sitt, fyrir augum janna opinberai hann rttlti sitt. Hann minntist miskunnar sinnar vi Jakob og trfesti sinnar vi sraels tt. ll endimrk jarar su hjlpri Gus vors. Lti gleip gjalla fyrir Drottni, ll lnd, hefji gleisng, pi fagnaarp og lofsyngi.


Sari ritningarlestur:

Fyrsta brf Jhannesar

r elskair, elskum hver annan, v a krleikurinn er fr Gui kominn, og hver sem elskar er af Gui fddur og ekkir Gu. S sem ekki elskar ekkir ekki Gu, v a Gu er krleikur. v birtist krleikur Gus meal vor, a Gu hefur sent einkason sinn heiminn til ess a vr skyldum lifa fyrir hann. etta er krleikurinn: Ekki a vr elskuum Gu, heldur a hann elskai oss og sendi son sinn til a vera friging fyrir syndir vorar.


Guspjall:

Jhannesarguspjall

g hef elska yur, eins og fairinn hefur elska mig. Veri stugir elsku minni. Ef r haldi boor mn, veri r stugir elsku minni, eins og g hef haldi boor fur mns og er stugur elsku hans. etta hef g tala til yar, til ess a fgnuur minn s yur og fgnuur yar s fullkominn. etta er mitt boor, a r elski hver annan, eins og g hef elska yur. Enginn meiri krleik en ann a leggja lf sitt slurnar fyrir vini sna. r eru vinir mnir, ef r gjri a, sem g b yur. g kalla yur ekki framar jna, v jnninn veit ekki, hva herra hans gjrir. En g kalla yur vini, v g hef kunngjrt yur allt, sem g heyri af fur mnum. r hafi ekki tvali mig, heldur hef g tvali yur. g hef kvara yur til a fara og bera vxt, vxt, sem varir, svo a fairinn veiti yur srhva a sem r biji hann um mnu nafni. etta b g yur, a r elski hver annan.