Stella Maris

Marukirkja

Ritningarlestrar fyrir Sunnudagsmessu
6. sunnudagur, r C


Fyrsti ritningarlestur:

Jerema

Svo segir Drottinn: Blvaur er s maur, sem reiir sig menn og gjrir hold a styrkleik snum, en hjarta hans vkur fr Drottni. Hann er eins og einirunnur saltslttunni og hann lifir ekki a, a neitt gott komi. Hann br skrlnuum stum eyimrkinni, byggilegu saltlendi. Blessaur er s maur, sem reiir sig Drottin og ltur Drottin vera athvarf sitt. Hann er sem tr, sem grursett er vi vatn og teygir rtur snar t a lknum, – sem hrist ekki, tt hitinn komi, og er me sgrnu laufi, sem jafnvel urrkari er hyggjulaust og ltur ekki af a bera vxt.


Slmur:

Sll er s maur, er eigi fer a rum gulegra, eigi gengur vegi syndaranna og eigi situr hpi eirra, er hafa Gu a hi, heldur hefir yndi af lgmli Drottins og hugleiir lgml hans dag og ntt. Hann er sem tr, grursett hj rennandi lkjum, er ber vxt sinn rttum tma, og bl ess visna ekki. Allt er hann gjrir lnast honum. Svo fer eigi hinum gulega, heldur sem sum, er vindur feykir. v a Drottinn ekkir veg rttltra


Sari ritningarlestur:

Fyrra brf Pls til Korintumanna

En ef n er prdika, a Kristur s upprisinn fr dauum, hvernig geta nokkrir yar sagt, a dauir rsi ekki upp? v a ef dauir rsa ekki upp, er Kristur ekki heldur upprisinn. En ef Kristur er ekki upprisinn, er tr yar fnt, r eru enn syndum yar, og eru einnig eir, sem sofnair eru tr Krist, glatair. Ef von vor til Krists nr aeins til essa lfs, erum vr aumkunarverastir allra manna. En n er Kristur upprisinn fr dauum sem frumgri eirra, sem sofnair eru.


Guspjall:

Lkasarguspjall

Hann gekk ofan me eim og nam staar slttri flt. ar var str hpur lrisveina hans og mikill fjldi flks r allri Jdeu, fr Jersalem og sjvarbyggum Trusar og Sdonar, hf hann upp augu sn, leit lrisveina sna og sagi: “Slir eru r, ftkir, v a yar er Gus rki. Slir eru r, sem n hungrar, v a r munu saddir vera. Slir eru r, sem n grti, v a r munu hlja. Slir eru r, er menn hata yur, er eir tskfa yur og smna og bera t hrur um yur vegna Mannssonarins. Fagni eim degi og leiki af glei, v laun yar eru mikil himni, og sama veg fru feur eirra me spmennina. En vei yur, r aumenn, v a r hafi teki t huggun yar. Vei yur, sem n eru saddir, v a yur mun hungra. Vei yur, sem n hli, v a r munu sta og grta. Vei yur, er allir menn tala vel um yur, v a sama veg frst ferum eirra vi falsspmennina.”