Stella Maris

Marukirkja

Ritningarlestrar fyrir Sunnudagsmessu
5. sunnudagur pskum, r A


Fyrsti ritningarlestur:

Postulasagan

essum dgum, er lrisveinum fjlgai, fru grskumlandi menn a kvarta t af v, a hebreskir settu ekkjur eirra hj vi daglega thlutun. Hinir tlf klluu lrisveinahpinn saman og sgu: "Ekki hfir, a vr hverfum fr boun Gus ors til a jna fyrir borum. Finni v, brur, sj vel kynnta menn r yar hpi, sem fullir eru anda og visku. Munum vr setja yfir etta starf. En vr munum helga oss bninni og jnustu orsins." ll samkoman geri gan rm a mli eirra, og kusu eir Stefn, mann fullan af tr og heilgum anda, Filippus, Prkorus, Nkanor, Tmon, Parmenas og Nikols fr Antokku, sem teki hafi gyingatr. eir leiddu fram fyrir postulana, sem bust fyrir og lgu hendur yfir . Or Gus breiddist t, og tala lrisveinanna Jersalem fr strum vaxandi, einnig snerist mikill fjldi presta til hlni vi trna.


Slmur:

Glejist, r rttltir, yfir Drottni! Hreinlyndum hfir lofsngur. Lofi Drottin me ggjum, leiki fyrir honum tstrengjaa hrpu. v a or Drottins er reianlegt, og ll verk hans eru trfesti gjr. Hann hefir mtur rttlti og rtti, jrin er full af miskunn Drottins. En augu Drottins hvla eim er ttast hann, eim er vona miskunn hans. Hann frelsar fr daua og heldur lfinu eim hallri.


Sari ritningarlestur:

Fyrra almenna brf Pturs

Komi til hans, hins lifanda steins, sem hafna var af mnnum, en er hj Gui tvalinn og drmtur, og lti sjlfir uppbyggjast sem lifandi steinar andlegt hs, til heilags prestaflags, til a bera fram andlegar frnir, Gui velknanlegar fyrir Jes Krist. v svo stendur Ritningunni: Sj, g set hornstein Son, valinn og drmtan. S sem trir hann mun alls eigi vera til skammar. Yur sem tri er hann drmtur, en hinum vantruu er steinninn, sem smiirnir hfnuu, orinn a hyrningarsteini og: steytingarsteini og hrsunarhellu. eir steyta sig honum, af v a eir hlnast boskapnum. a var eim tla. En r eru "tvalin kynsl, konunglegt prestaflag, heilg j, eignarlur, til ess a r skulu vfrgja dir hans," sem kallai yur fr myrkrinu til sns undursamlega ljss.


Guspjall:

Jhannesarguspjall

"Hjarta yar skelfist ekki. Tri Gu og tri mig. hsi fur mns eru margar vistarverur. Vri ekki svo, hefi g sagt yur, a g fri burt a ba yur sta? egar g er farinn burt og hef bi yur sta, kem g aftur og tek yur til mn, svo a r su einnig ar sem g er. Veginn anga, sem g fer, ekki r." Tmas segir vi hann: "Herra, vr vitum ekki, hvert fer, hvernig getum vr ekkt veginn?" Jess segir vi hann: "g er vegurinn, sannleikurinn og lfi. Enginn kemur til furins, nema fyrir mig. Ef r hafi ekkt mig, munu r og ekkja fur minn. Han af ekki r hann og hafi s hann." Filippus segir vi hann: "Herra, sn oss furinn. a ngir oss." Jess svarai: "g hef veri me yur allan ennan tma, og ekkir mig ekki, Filippus? S sem hefur s mig, hefur s furinn. Hvernig segir : ,Sn oss furinn`? Trir ekki, a g er furnum og fairinn mr? Orin, sem g segi vi yur, tala g ekki af sjlfum mr. Fairinn, sem mr er, vinnur sn verk. Tri mr, a g er furnum og fairinn mr. Ef r geri a ekki, tri vegna sjlfra verkanna. Sannlega, sannlega segi g yur: S sem trir mig, mun einnig gjra au verk, sem g gjri. Og hann mun gjra meiri verk en au, v g fer til furins.