Stella Maris

Marukirkja

Ritningarlestrar fyrir Sunnudagsmessu
4. sunnudagur pskum, r B


Fyrsti ritningarlestur:

Postulasagan

sagi Ptur vi , fylltur heilgum anda: “r hfingjar lsins og ldungar, me v a vi eigum dag a svara til saka vegna gverks vi sjkan mann og gera grein fyrir v, hvernig hann s heill orinn, s yur llum kunnugt og llum sraelsl, a nafni Jes Krists fr Nasaret, ess er r krossfestu, en Gu uppvakti fr dauum, hans nafni stendur essi maur heilbrigur fyrir augum yar. Jess er steinninn, sem r, hsasmiirnir, virtu einskis, hann er orinn hyrningarsteinn. Ekki er hjlpri neinum rum. Og ekkert anna nafn er mnnum gefi um va verld, sem getur frelsa oss.”


Slmur:

akki Drottni, v a hann er gur, v a miskunn hans varir a eilfu. Betra er a leita hlis hj Drottni en a treysta mnnum, betra er a leita hlis hj Drottni en a treysta tignarmnnum. g lofa ig, af v a bnheyrir mig og ert orinn mr hjlpri. Steinninn sem smiirnir hfnuu er orinn a hyrningarsteini. A tilhlutun Drottins er etta ori, a er dsamlegt augum vorum. Blessaur s s sem kemur nafni Drottins, fr hsi Drottins blessum vr yur. ert Gu minn, og g akka r, Gu minn, g vegsama ig. akki Drottni, v a hann er gur, v a miskunn hans varir a eilfu.


Sari ritningarlestur:

Fyrsta brf Jhannesar

Sji hvlkan krleika fairinn hefur ausnt oss, a vr skulum kallast Gus brn. Og a erum vr. Heimurinn ekkir oss ekki, vegna ess a hann ekkti hann ekki. r elskair, n egar erum vr Gus brn, og a er enn ekki ori bert, hva vr munum vera. Vr vitum, a egar hann birtist, munum vr vera honum lkir, v a vr munum sj hann eins og hann er.


Guspjall:

Jhannesarguspjall

g er gi hiririnn. Gi hiririnn leggur lf sitt slurnar fyrir sauina. Leiguliinn, sem hvorki er hirir n sjlfur sauina, sr lfinn koma og yfirgefur sauina og flr, og lfurinn hremmir og tvstrar eim. Enda er hann leigulii og ltur sr ekki annt um sauina. g er gi hiririnn og ekki mna, og mnir ekkja mig, eins og fairinn ekkir mig og g ekki furinn. g legg lf mitt slurnar fyrir sauina. g lka ara saui, sem eru ekki r essu sauabyrgi. ber mr einnig a leia, eir munu heyra raust mna. Og a verur ein hjr, einn hirir. Fyrir v elskar fairinn mig, a g legg lf mitt slurnar, svo a g fi a aftur. Enginn tekur a fr mr, heldur legg g a sjlfur slurnar. g hef vald til a leggja a slurnar og vald til a taka a aftur. essa skipan fkk g fr fur mnum.”