Stella Maris

Marukirkja

Ritningarlestrar fyrir Sunnudagsmessu
4. sunnudagur aventu, r C


Fyrsti ritningarlestur:

Mka

Og , Betlehem Efrata, tt srt einna minnst af hrasborgunum Jda, skal fr r koma s, er vera skal drottnari srael, og tterni hans vera fr umliinni ld, fr fortar dgum. Fyrir v mun Gu yfirgefa til ess tma, er s hefir ftt, er fa skal, en munu leifar ttbrra hans hverfa aftur til sraelsmanna. mun hann standa og halda eim til haga krafti Drottins, hinu tignarlega nafni Drottins Gus sns, og eir skulu hultir ba, v a skal hann mikill vera til endimarka jarar. Og essi mun friurinn vera: Brjtist Assringar inn land vort og stgi eir fti ttjr vora, munum vr senda mti eim sj hira og tta jhfingja,


Slmur:

Hirir sraels, hl , sem leiddir Jsef eins og hjr, sem rkir uppi yfir kerbunum, birst geisladr. Tak mtti num frammi fyrir Efram, Benjamn og Manasse og kom oss til hjlpar! Gu hersveitanna, , sn aftur, lt niur af himni og sj og vitja vnviar essa og varveit a sem hgri hnd n hefir planta, og son ann, er hefir styrkvan gjrt r til handa. Lt hnd na hvla yfir manninum vi na hgri hnd, yfir mannsins barni, er hefir styrkvan gjrt r til handa, skulum vr eigi vkja fr r. Vihald lfi voru, skulum vr kalla nafn itt.


Sari ritningarlestur:

Brfi til Hebrea

v er a, a Kristur segir, egar hann kemur heiminn: Frn og gjafir hefur eigi vilja, en lkama hefur bi mr. Brennifrnir og syndafrnir gejuust r ekki. sagi g: “Sj, g er kominn - bkinni er a rita um mig - g er kominn til a gjra inn vilja, Gu minn!” Fyrst segir hann: “Frnir og gjafir og brennifrnir og syndafrnir hefur eigi vilja, og eigi gejaist r a eim.” En a eru einmitt r, sem fram eru bornar samkvmt lgmlinu. San segir hann: “Sj, g er kominn til a gjra vilja inn.” Hann tekur burt hi fyrra til ess a stafesta hi sara. Og samkvmt essum vilja erum vr helgair me v, a lkama Jes Krists var frna eitt skipti fyrir ll.


Guspjall:

Lkasarguspjall

En eim dgum tk Mara sig upp og fr me flti til borgar nokkurrar fjallbyggum Jda. Hn kom inn hs Sakara og heilsai Elsabetu. var a, egar Elsabet heyri kveju Maru, a barni tk vibrag lfi hennar, og Elsabet fylltist heilgum anda og hrpai hrri rddu: “Blessu ert meal kvenna og blessaur vxtur lfs ns. Hvaan kemur mr etta, a mir Drottins mns kemur til mn? egar kveja n hljmai eyrum mr, tk barni vibrag af glei lfi mnu. Sl er hn, sem tri v, a rtast mundi a, sem sagt var vi hana fr Drottni.”