Stella Maris

Marukirkja

Ritningarlestrar fyrir Sunnudagsmessu
4. sunnudagur aventu, r A


Fyrsti ritningarlestur:

Jesaja

Og enn talai Drottinn vi Akas og sagi: “Bi r tkns af Drottni, Gui num, hvort sem vilt heldur beiast ess nean r undirheimum ea ofan a fr hum.” En Akas sagi: “g vil einskis bija og eigi freista Drottins.” sagi Jesaja: “Heyri, r nijar Davs, ngir yur a eigi a reyta menn, r v a r reyti einnig Gu minn? Fyrir v mun Drottinn gefa yur tkn sjlfur: Sj, yngismr verur ungu og fir son og ltur hann heita Immanel.”


Slmur:

Drottni heyrir jrin og allt sem henni er, heimurinn og eir sem honum ba. v a hann hefir grundvalla hana hafinu og fest hana vtnunum. - Hver fr a stga upp fjall Drottins, hver fr a dveljast hans helga sta? - S er hefir flekkaar hendur og hreint hjarta, eigi skist eftir hgma og eigi vinnur rangan ei. Hann mun blessun hljta fr Drottni og rttltingu fr Gui hjlpris sns. - essi er s kynsl er leitar Drottins, stundar eftir augliti nu, Jakobs Gu.


Sari ritningarlestur:

Brf Pls til Rmverja

Pll heilsar yur, jnn Jes Krists, kallaur til postula, kjrinn til a boa fagnaarerindi Gus, sem hann gaf ur fyrirheit um fyrir munn spmanna sinna helgum ritningum, fagnaarerindi um son hans, Jes Krist, Drottin vorn, sem a holdinu er fddur af kyni Davs, en a anda heilagleikans me krafti auglstur a vera sonur Gus fyrir upprisu fr dauum. Fyrir hann hef g last n og postuladm til a vekja hlni vi trna meal allra heiingjanna, vegna nafns hans. Meal eirra eru r einnig, r sem Jess Kristur hefur kalla sr til eignar. g heilsa llum Gus elskuu Rm, sem heilagir eru samkvmt kllun. N s me yur og friur fr Gui fur vorum og Drottni Jes Kristi.


Guspjall:

Matteusarguspjall

Fing Jes Krists var me essum atburum: Mara, mir hans, var fstnu Jsef. En ur en au komu saman, reyndist hn ungu af heilgum anda. Jsef, festarmaur hennar, sem var grandvar, vildi ekki gjra henni opinbera minnkun og hugist skilja vi hana kyrrey. Hann hafi ri etta me sr, en vitraist honum engill Drottins draumi og sagi: “Jsef, sonur Davs, ttastu ekki a taka til n Maru, heitkonu na. Barni, sem hn gengur me, er af heilgum anda. Hn mun son ala, og hann skaltu lta heita Jes, v a hann mun frelsa l sinn fr syndum eirra.” Allt var etta til ess, a rtast skyldu or Drottins fyrir munn spmannsins: “Sj, mrin mun ungu vera og son ala. Nafn hans mun vera Immanel,” a ir: Gu me oss. egar Jsef vaknai, gjri hann eins og engill Drottins hafi boi honum og tk konu sna til sn.