Stella Maris

Marukirkja

Ritningarlestrar fyrir Sunnudagsmessu
3. sunnudagur pskum, r A


Fyrsti ritningarlestur:

Postulasagan

steig Ptur fram og eir ellefu, og hann hf upp rdd sna og mlti til eirra: "Gyingar og allir r Jersalembar! etta skulu r vita. Lji eyru orum mnum. sraelsmenn, heyri essi or: Jess fr Nasaret var maur, sem Gu sannai yur me kraftaverkum, undrum og tknum, er Gu lt hann gjra meal yar, eins og r sjlfir viti. Hann var framseldur a fyrirhuguu ri Gus og fyrirvitund, og r ltu heina menn negla hann kross og tku hann af lfi. En Gu leysti hann r nauum dauans og reisti hann upp, enda gat a aldrei ori, a dauinn fengi haldi honum, v a Dav segir um hann: vallt hafi g Drottin fyrir augum mr, v a hann er mr til hgri hliar, til ess a g bifist ekki. Fyrir v gladdist hjarta mitt, og tunga mn fagnai. Meira a segja mun lkami minn hvlast von. v a ekki munt skilja slu mna eftir helju og eigi lta inn heilaga vera rotnun a br. Kunna gjrir mr lfsins vegu. munt mig fgnui fylla fyrir nu augliti. Brur, hika get g vi yur tala um ttfurinn Dav. Hann d og var grafinn, og leii hans er til hr allt til essa dags. En hann var spmaur og vissi, a Gu hafi me eii heiti honum a setja hsti hans einhvern nija hans. v s hann fyrir upprisu Krists og sagi: Ekki var hann eftir skilinn helju, og ekki var lkami hans rotnun a br. ennan Jes reisti Gu upp, og erum vr allir vottar ess. N er hann upp hafinn til Gus hgri handar og hefur af furnum teki vi heilgum anda, sem fyrirheiti var, og thellt honum, eins og r sji og heyri."


Slmur:

Varveit mig, Gu, v a hj r leita g hlis. g segi vi Drottin: " ert Drottinn minn, g engin gi nema ig." Drottinn er hlutskipti mitt og minn afmldi bikar; heldur uppi hlut mnum. g lofa Drottin, er mr hefir r gefi, jafnvel um ntur er g minntur hi innra. g hefi Drottin t fyrir augum, egar hann er mr til hgri handar, skrinar mr ekki ftur. Fyrir v fagnar hjarta mitt, sl mn glest, og lkami minn hvlist frii, v a ofurselur Helju eigi lf mitt, leyfir eigi a inn trai sji grfina. Kunnan gjrir mr veg lfsins, gleigntt er fyrir augliti nu, yndi hgri hendi inni a eilfu.


Sari ritningarlestur:

Fyrra almenna brf Pturs

Fyrst r kalli ann sem fur, er dmir n manngreinarlits eftir verkum hvers eins, gangi fram gustta tlegartma yar. r viti, a r voru eigi leystir me hverfulum hlutum, silfri ea gulli, fr fntri hegun yar, er r hfu a erfum teki fr ferum yar, heldur me bli hins ltalausa og flekkaa lambs, me drmtu bli Krists. Hann var tvalinn, ur en verldin var grundvllu, en var opinberaur lok tmanna vegna yar. Fyrir hann tri r Gu, er vakti hann upp fr dauum og gaf honum dr, svo a tr yar skyldi jafnframt vera von til Gus.


Guspjall:

Lkasarguspjall

Tveir eirra fru ann sama dag til orps nokkurs, sem er um sextu skeirm fr Jersalem og heitir Emmaus. eir rddu sn milli um allt etta, sem gjrst hafi. bar svo vi, er eir voru a tala saman og ra etta, a Jess sjlfur nlgaist og slst fr me eim. En augu eirra voru svo haldin, a eir ekktu hann ekki. Og hann sagi vi : "Hva er a, sem i ri svo mjg gngu ykkar?" eir nmu staar, daprir bragi, og annar eirra, Klefas a nafni, sagi vi hann: " ert vst s eini akomumaur Jersalem, sem veist ekki, hva ar hefur gjrst essa dagana." Hann spuri: "Hva ?" eir svruu: "etta um Jes fr Nasaret, sem var spmaur, mttugur verki og ori fyrir Gui og llum l, hvernig stu prestar og hfingjar vorir framseldu hann til dauadms og krossfestu hann. Vr vonuum, a hann vri s, er leysa mundi srael. En n er riji dagur san etta bar vi. hafa og konur nokkrar r vorum hp gjrt oss forvia. r fru rla til grafarinnar, en fundu ekki lkama hans og komu og sgust enda hafa s engla sn, er sgu hann lifa. Nokkrir eirra, sem me oss voru, fru til grafarinnar og fundu allt eins og konurnar hfu sagt, en hann su eir ekki." sagi hann vi : ", r heimskir og tregir hjarta til ess a tra llu v, sem spmennirnir hafa tala! tti ekki Kristur a la etta og ganga svo inn dr sna?" Og hann byrjai Mse og llum spmnnunum og tlagi fyrir eim a, sem um hann er llum ritningunum. eir nlguust n orpi, sem eir tluu til, en hann lt sem hann vildi halda lengra. eir lgu fast a honum og sgu: "Vertu hj oss, v a kvlda tekur og degi hallar." Og hann fr inn til a vera hj eim. Og svo bar vi, er hann sat til bors me eim, a hann tk braui, akkai Gui, braut a og fkk eim. opnuust augu eirra, og eir ekktu hann, en hann hvarf eim sjnum. Og eir sgu hvor vi annan: "Brann ekki hjarta okkur, mean hann talai vi okkur veginum og lauk upp fyrir okkur ritningunum?" eir stu samstundis upp og fru aftur til Jersalem. ar fundu eir ellefu og , er me eim voru, saman komna, og sgu eir: "Sannarlega er Drottinn upp risinn og hefur birst Smoni." Hinir sgu fr v, sem vi hafi bori veginum, og hvernig eir hfu ekkt hann, egar hann braut braui.