Stella Maris

Marukirkja

Ritningarlestrar fyrir Sunnudagsmessu
3. sunnudagur lngufstu, r A


Fyrsti ritningarlestur:

nnur bk Mse

Og flki yrsti ar eftir vatni, og flki mglai gegn Mse og sagi: "Hv frstu me oss fr Egyptalandi til ess a lta oss og brn vor og fna deyja af orsta?" hrpai Mse til Drottins og sagi: "Hva skal g gjra vi etta flk? a vantar lti a eir grti mig." En Drottinn sagi vi Mse: "Gakk fram fyrir flki og tak me r nokkra af ldungum sraels, og tak hnd r staf inn, er laust me na, og gakk svo af sta. Sj, g mun standa frammi fyrir r ar klettinum Hreb, en skalt ljsta klettinn, og mun vatn spretta af honum, svo a flki megi drekka." Og Mse gjri svo augsn ldunga sraels. Og hann kallai ennan sta Massa og Merba skum rttanar sraelsmanna, og fyrir v a eir hfu freista Drottins og sagt: "Hvort mun Drottinn vera meal vor eur ekki?"


Slmur:

Komi, fgnum fyrir Drottni, ltum gleip gjalla fyrir kletti hjlpris vors. Komum me lofsng fyrir auglit hans, syngjum gleilj fyrir honum. Komi, fllum fram og krjpum niur, beygjum kn vor fyrir Drottni, skapara vorum, v a hann er vor Gu, og vr erum gslulur hans og hjr s, er hann leiir. a r dag vildu heyra raust hans! Heri eigi hjrtu yar eins og hj Merba, eins og daginn vi Massa eyimrkinni, egar feur yar freistuu mn, reyndu mig, tt eir sju verk mn.


Sari ritningarlestur:

Brf Pls til Rmverja

Rttlttir af tr hfum vr v fri vi Gu fyrir Drottin vorn Jes Krist. Fyrir hann hfum vr agang a eirri n, sem vr lifum , og vr fgnum von um dr Gus. En vonin bregst oss ekki, v a krleika Gus er thellt hjrtum vorum fyrir heilagan anda, sem oss er gefinn. Mean vr enn vorum styrkir, d Kristur settum tma fyrir gulega. Annars gengur varla nokkur dauann fyrir rttltan mann, - fyrir gan mann kynni ef til vill einhver a vilja deyja. - En Gu ausnir krleika sinn til vor, ar sem Kristur er fyrir oss dinn mean vr enn vorum syndum vorum.


Guspjall:

Jhannesarguspjall

N kemur hann til borgar Samaru, er Skar heitir, nlgt eirri landspildu, sem Jakob gaf Jsef syni snum. ar var Jakobsbrunnur. Jess var vegmur, og settist hann arna vi brunninn. etta var um hdegisbil. Samversk kona kemur a skja vatn. Jess segir vi hana: "Gef mr a drekka." En lrisveinar hans hfu fari inn borgina a kaupa vistir. segir samverska konan vi hann: "Hverju stir, a , sem ert Gyingur, biur mig um a drekka, samverska konu?" [En Gyingar hafa ekki samneyti vi Samverja.] Jess svarai henni: "Ef ekktir gjf Gus og vissir, hver s er, sem segir vi ig: ,Gef mr a drekka,` mundir bija hann, og hann gfi r lifandi vatn." Hn segir vi hann: "Herra, hefur enga skjlu a ausa me, og brunnurinn er djpur. Hvaan hefur etta lifandi vatn? Ertu meiri en Jakob forfair vor, sem gaf oss brunninn og drakk sjlfur r honum og synir hans og fnaur?" Jess svarai: "Hvern sem drekkur af essu vatni mun aftur yrsta, en hvern sem drekkur af vatninu, er g gef honum, mun aldrei yrsta a eilfu. v vatni, sem g gef honum, verur honum a lind, sem streymir fram til eilfs lfs." segir konan vi hann: "Herra, gef mr etta vatn, svo a mig yrsti ekki og g urfi ekki a fara hinga a ausa." Hann segir vi hana: "Faru, kallau manninn inn, og komdu hinga." Konan svarai: "g engan mann." Jess segir vi hana: "Rtt er a, a eigir engan mann, v hefur tt fimm menn, og s sem tt n, er ekki inn maur. etta sagir satt." Konan segir vi hann: "Herra, n s g, a ert spmaur. Feur vorir hafa tilbei Gu essu fjalli, en r segi, a Jersalem s s staur, ar sem tilbija skuli." Jess segir vi hana: "Tr mr, kona. S stund kemur, a r munu hvorki tilbija furinn essu fjalli n Jersalem. r tilbiji a, sem r ekki ekki. Vr tilbijum a, sem vr ekkjum, v hjlpri kemur fr Gyingum. En s stund kemur, j, hn er n komin, er hinir snnu tilbijendur munu tilbija furinn anda og sannleika. Fairinn leitar slkra, er annig tilbija hann. Gu er andi, og eir, sem tilbija hann, eiga a tilbija anda og sannleika." Konan segir vi hann: "g veit, a Messas kemur - a er Kristur. egar hann kemur, mun hann kunngjra oss allt." Jess segir vi hana: "g er hann, g sem vi ig tala."

sama bili komu lrisveinar hans og furuu sig v, a hann var a tala vi konu. sagi enginn: "Hva viltu?" ea: "Hva ertu a tala vi hana?" N skildi konan eftir skjlu sna, fr inn borgina og sagi vi menn: "Komi og sji mann, er sagi mr allt, sem g hef gjrt. Skyldi hann vera Kristur?" eir fru r borginni og komu til hans. Mean essu fr fram, bu lrisveinarnir hann: "Rabb, f r a eta." Hann svarai eim: "g hef mat a eta, sem r viti ekki um." sgu lrisveinarnir sn milli: "Skyldi nokkur hafa frt honum a eta?" Jess sagi vi : "Minn matur er a gjra vilja ess, sem sendi mig, og fullna verk hans. Segi r ekki: Enn eru fjrir mnuir, kemur uppskeran? En g segi yur: Lti upp og horfi akrana, eir eru hvtir til uppskeru. S sem upp sker, tekur egar laun og safnar vexti til eilfs lfs, svo a s glejist, er sir, og me honum hinn, sem upp sker. Hr sannast ortaki: Einn sir, og annar sker upp. g sendi yur a skera upp a sem r hafi ekki unni vi. Arir hafa erfia, en r eru gengnir inn erfii eirra." Margir Samverjar r essari borg tru hann vegna ora konunnar, sem vitnai um a, a hann hefi sagt henni allt, sem hn hafi gjrt. egar v Samverjarnir komu til hans, bu eir hann a staldra vi hj sr. Var hann ar um kyrrt tvo daga. Og miklu fleiri tku tr, egar eir heyru hann sjlfan. eir sgu vi konuna: "a er ekki lengur sakir ora inna, a vr trum, v a vr hfum sjlfir heyrt hann og vitum, a hann er sannarlega frelsari heimsins."