Stella Maris

Marukirkja

Ritningarlestrar fyrir Sunnudagsmessu
32. sunnudagur, r A


Fyrsti ritningarlestur:

Speki Salmons

Wisdom 6:12-16


Slmur:

Drottinn, ert minn Gu, n leita g, sl mna yrstir eftir r, hold mitt rir ig, urru landi, rrota af vatnsleysi. annig hefi g litast um eftir r helgidminum til ess a sj veldi itt og dr, v a miskunn n er mtari en lfi. Varir mnar skulu vegsama ig. annig skal g lofa ig mean lifi, hefja upp hendurnar nu nafni. Sl mn mettast sem af merg og feiti, og me fagnandi vrum lofar ig munnur minn, er g minnist n hvlu minni, hugsa um ig nturvkunum. v a ert mr fulltingi, skugga vngja inna fagna g.


Sari ritningarlestur:

Fyrra brf Pls til essalnkumanna

Ekki viljum vr, brur, lta yur vera kunnugt um , sem sofnair eru, til ess a r su ekki hryggir eins og hinir, sem ekki hafa von. v a ef vr trum v a Jess s dinn og upprisinn, mun Gu fyrir Jes leia samt honum fram , sem sofnair eru. v a a segjum vr yur, og a er or Drottins, a vr, sem verum eftir lfi vi komu Drottins, munum alls ekki fyrri vera en hinir sofnuu. v a sjlfur Drottinn mun stga niur af himni me kalli, me hfuengils raust og me bsnu Gus, og eir, sem dnir eru tr Krist, munu fyrst upp rsa. San munum vr, sem eftir lifum, vera samt eim hrifnir burt skjum til fundar vi Drottin loftinu. Og san munum vr vera me Drottni alla tma. Upprvi v hver annan me essum orum.


Guspjall:

Matteusarguspjall

er lkt um himnarki og tu meyjar, sem fru til mts vi brgumann me lampa sna. Fimm eirra voru fvsar, en fimm hyggnar. r fvsu tku lampa sna, en hfu ekki olu me sr, en hinar hyggnu tku olu me knnum samt lmpum snum. N dvaldist brgumanum, og uru r allar syfjaar og sofnuu. Um mintti kva vi hrp: ,Sj, brguminn kemur, fari til mts vi hann.` vknuu meyjarnar allar og tku til lampa sna. En r fvsu sgu vi r hyggnu: ,Gefi oss af olu yar, a er a slokkna lmpum vorum.` r hyggnu svruu: ,Nei, hn ngir aldrei handa llum. Fari heldur til kaupmanna og kaupi handa yur.` Mean r voru a kaupa, kom brguminn, og r sem vibnar voru, gengu me honum inn til brkaupsins, og dyrum var loka. Seinna komu hinar meyjarnar og sgu: ,Herra, herra, ljk upp fyrir oss.` En hann svarai: ,Sannlega segi g yur, g ekki yur ekki.` Vaki v, r viti ekki daginn n stundina.