Stella Maris

Marukirkja

Ritningarlestrar fyrir Sunnudagsmessu
2. Sunnudagur pskum, r C - Guleg miskunn


Fyrsti ritningarlestur:

Postulasagan

Fyrir hendur postulanna gjrust mrg tkn og undur meal lsins. Allur sfnuurinn kom einum huga saman Slnagngum Salmons. Engir arir oru a samlagast eim, en flk virti mikils. Og enn fleiri uru eir, sem tru Drottin, fjldi karla og kvenna. Menn bru jafnvel sjka t strtin og lgu rekkjur og brur, ef vera mtti, er Ptur gengi hj, a alltnt skugginn af honum flli einhvern eirra. Einnig kom fjldi flks fr borgunum umhverfis Jersalem og flutti me sr sjka menn og ja af hreinum ndum. eir lknuust allir.


Slmur:

a mli srael: “v a miskunn hans varir a eilfu!” a mli Arons tt: “v a miskunn hans varir a eilfu!” a mli eir sem ttast Drottin: “v a miskunn hans varir a eilfu!” Mr var hrundi, til ess a g skyldi falla, en Drottinn veitti mr li. Drottinn er styrkur minn og lofsngur, og hann var mr til hjlpris. Fagnaar- og sigurp kveur vi tjldum rttltra: Hgri hnd Drottins vinnur strvirki, Steinninn sem smiirnir hfnuu er orinn a hyrningarsteini. A tilhlutun Drottins er etta ori, a er dsamlegt augum vorum. etta er dagurinn sem Drottinn hefir gjrt, fgnum, verum glair honum.


Sari ritningarlestur:

Opinberun Jhannesar

g, Jhannes, brir yar, sem Jes hlutdeild me yur rengingunni, rkinu og olginu, var eynni Patmos fyrir sakir Gus ors og vitnisburar Jes. g var hrifinn anda Drottins degi og heyri a baki mr raust mikla, sem lur gylli, er sagi: “Rita bk a sem sr og send a sfnuunum sj, Efesus, Smrnu, Pergamos, atru, Sardes, Fladelfu og Ladkeu.” g sneri mr vi til a sj, hvers raust a vri, sem vi mig talai. Og er g sneri mr vi, s g sj gullljsastikur, og milli ljsastikanna einhvern, lkan mannssyni, klddan skyrtli og gullbelti var spennt um bringu hans. egar g s hann, fll g fyrir ftur honum sem dauur vri. Og hann lagi hgri hnd sna yfir mig og sagi: “Vertu ekki hrddur, g er hinn fyrsti og hinn sasti og hinn lifandi.” g d, en sj, lifandi er g um aldir alda, og g hef lykla dauans og Heljar. Rita n a er hefur s, bi a sem er og a sem vera mun eftir etta.


Guspjall:

Jhannesarguspjall

Platus hafi rita yfirskrift og sett hana krossinn. ar st skrifa: JESS FR NASARET, KONUNGUR GYINGA. Margir Gyingar lsu essa yfirskrift, v staurinn, ar sem Jess var krossfestur, var nrri borginni, og etta var rita hebresku, latnu og grsku. sgu stu prestar Gyinga vi Platus: “Skrifau ekki ,konungur Gyinga`, heldur a hann hafi sagt: ,g er konungur Gyinga`.” Platus svarai: “a sem g hef skrifa, a hef g skrifa.” egar hermennirnir hfu krossfest Jes, tku eir kli hans og skiptu fjra hluti, og fkk hver sinn hlut. eir tku og kyrtilinn, en hann var saumlaus, ofinn eitt ofan fr og niur r. eir sgu v hver vi annan: “Rfum hann ekki sundur, kstum heldur hlut um, hver skuli f hann.” Svo rttist ritningin: eir skiptu me sr klum mnum og kstuu hlut um kyrtil minn. etta gjru hermennirnir. En hj krossi Jes stu mir hans og mursystir, Mara, kona Klpa, og Mara Magdalena. egar Jess s mur sna standa ar og lrisveininn, sem hann elskai, segir hann vi mur sna: “Kona, n er hann sonur inn.” San sagi hann vi lrisveininn: “N er hn mir n.” Og fr eirri stundu tk lrisveinninn hana heim til sn. Jess vissi, a allt var egar fullkomna. sagi hann, til ess a ritningin rttist: “Mig yrstir.” ar st ker fullt af ediki. eir settu njararvtt fylltan ediki spslegg og bru a munni honum. egar Jess hafi fengi ediki, sagi hann: “a er fullkomna.” hneigi hann hfui og gaf upp andann. N var afangadagur, og til ess a lkin vru ekki krossunum hvldardaginn, bu Gyingar Platus a lta brjta ftleggi eirra og taka lkin ofan, enda var mikil helgi ess hvldardags.