Stella Maris

Marukirkja

Ritningarlestrar fyrir Sunnudagsmessu
2. sunnudagur pskum, r B


Fyrsti ritningarlestur:

Postulasagan

En eim fjlda, sem tr hafi teki, var eitt hjarta og ein sl, og enginn eirra taldi neitt vera sitt, er hann tti, heldur hfu eir allt sameiginlegt. Postularnir bru vitni um upprisu Drottins Jes me miklum krafti, og mikil n var yfir eim llum. Eigi var heldur neinn urfandi meal eirra, v a allir landeigendur og hseigendur seldu eign sna, komu me andviri og lgu fyrir ftur postulanna. Og srhverjum var thluta eftir v sem hann hafi rf til.


Slmur:

a mli srael: “v a miskunn hans varir a eilfu!” a mli Arons tt: “v a miskunn hans varir a eilfu!” a mli eir sem ttast Drottin: “v a miskunn hans varir a eilfu!” Mr var hrundi, til ess a g skyldi falla, en Drottinn veitti mr li. Drottinn er styrkur minn og lofsngur, og hann var mr til hjlpris. Fagnaar- og sigurp kveur vi tjldum rttltra: Hgri hnd Drottins vinnur strvirki, Steinninn sem smiirnir hfnuu er orinn a hyrningarsteini. A tilhlutun Drottins er etta ori, a er dsamlegt augum vorum. etta er dagurinn sem Drottinn hefir gjrt, fgnum, verum glair honum.


Sari ritningarlestur:

Fyrsta brf Jhannesar

Hver sem trir, a Jess s Kristur, er af Gui fddur, og hver sem elskar furinn elskar einnig barn hans. A vr elskum Gus brn ekkjum vr af v, a vr elskum Gu og breytum eftir boorum hans. v a essu birtist elskan til Gus, a vr hldum hans boor. Og boor hans eru ekki ung, v a allt, sem af Gui er ftt, sigrar heiminn, og tr vor, hn er sigurinn, hn hefur sigra heiminn. Hver er s, sem sigrar heiminn, nema s sem trir, a Jess s sonur Gus? Hann er s sem kom me vatni og bli, Jess Kristur. Ekki me vatninu einungis, heldur me vatninu og me blinu. Og andinn er s sem vitnar, v a andinn er sannleikurinn.


Guspjall:

Jhannesarguspjall

Platus hafi rita yfirskrift og sett hana krossinn. ar st skrifa: JESS FR NASARET, KONUNGUR GYINGA. Margir Gyingar lsu essa yfirskrift, v staurinn, ar sem Jess var krossfestur, var nrri borginni, og etta var rita hebresku, latnu og grsku. sgu stu prestar Gyinga vi Platus: “Skrifau ekki ‘konungur Gyinga’, heldur a hann hafi sagt: ‘g er konungur Gyinga’.” Platus svarai: “a sem g hef skrifa, a hef g skrifa.” egar hermennirnir hfu krossfest Jes, tku eir kli hans og skiptu fjra hluti, og fkk hver sinn hlut. eir tku og kyrtilinn, en hann var saumlaus, ofinn eitt ofan fr og niur r. eir sgu v hver vi annan: “Rfum hann ekki sundur, kstum heldur hlut um, hver skuli f hann.” Svo rttist ritningin: eir skiptu me sr klum mnum og kstuu hlut um kyrtil minn. etta gjru hermennirnir. En hj krossi Jes stu mir hans og mursystir, Mara, kona Klpa, og Mara Magdalena. egar Jess s mur sna standa ar og lrisveininn, sem hann elskai, segir hann vi mur sna: “Kona, n er hann sonur inn.” San sagi hann vi lrisveininn: “N er hn mir n.” Og fr eirri stundu tk lrisveinninn hana heim til sn. Jess vissi, a allt var egar fullkomna. sagi hann, til ess a ritningin rttist: “Mig yrstir.” ar st ker fullt af ediki. eir settu njararvtt fylltan ediki spslegg og bru a munni honum. egar Jess hafi fengi ediki, sagi hann: “a er fullkomna.” hneigi hann hfui og gaf upp andann. N var afangadagur, og til ess a lkin vru ekki krossunum hvldardaginn, bu Gyingar Platus a lta brjta ftleggi eirra og taka lkin ofan, enda var mikil helgi ess hvldardags.