Stella Maris

Marukirkja

Ritningarlestrar fyrir Sunnudagsmessu
2. sunnudagur pskum, r A


Fyrsti ritningarlestur:

Postulasagan

eir rktu trlega uppfrslu postulanna og samflagi, brotning brausins og bnirnar. tta setti a hverjum manni, en mrg undur og tkn gjrust fyrir hendur postulanna. Allir eir sem tru hldu hpinn og hfu allt sameiginlegt. eir seldu eignir snar og fjrmuni og skiptu meal allra eftir v sem hver hafi rf . Daglega komu eir saman me einum huga helgidminum, eir brutu brau heimahsum, neyttu fu saman fgnui og einlgni hjartans. eir lofuu Gu og hfu vinsldir af llum. En Drottinn btti daglega vi hpinn eim, er frelsast ltu.


Slmur:

a mli srael: "v a miskunn hans varir a eilfu!" a mli Arons tt: "v a miskunn hans varir a eilfu!" a mli eir sem ttast Drottin: "v a miskunn hans varir a eilfu!" Mr var hrundi, til ess a g skyldi falla, en Drottinn veitti mr li. Drottinn er styrkur minn og lofsngur, og hann var mr til hjlpris. Fagnaar- og sigurp kveur vi tjldum rttltra: Hgri hnd Drottins vinnur strvirki, Steinninn sem smiirnir hfnuu er orinn a hyrningarsteini. A tilhlutun Drottins er etta ori, a er dsamlegt augum vorum. etta er dagurinn sem Drottinn hefir gjrt, fgnum, verum glair honum.


Sari ritningarlestur:

Fyrra almenna brf Pturs

Lofaur s Gu og fair Drottins vors Jes Krists, sem eftir mikilli miskunn sinni hefur endurftt oss til lifandi vonar fyrir upprisu Jes Krists fr dauum, til forgengilegrar, flekklausrar og flnandi arfleifar, sem yur er geymd himnum. Kraftur Gus varveitir yur fyrir trna til ess a r geti last hjlpri, sem er ess albi a opinberast sasta tma. Fagni v, tt r n um skamma stund hafi ori a hryggjast margs konar raunum. a er til ess a trarstafesta yar, langtum drmtari en forgengilegt gull, sem stenst eldraunina, geti ori yur til lofs og drar og heiurs vi opinberun Jes Krists. r hafi ekki s hann, en elski hann . r hafi hann ekki n fyrir augum yar, en tri samt hann og fagni me umrilegri og drlegri glei, egar r eru a n takmarki trar yar, frelsun slna yar.


Guspjall:

Jhannesarguspjall

Platus hafi rita yfirskrift og sett hana krossinn. ar st skrifa: JESS FR NASARET, KONUNGUR GYINGA. Margir Gyingar lsu essa yfirskrift, v staurinn, ar sem Jess var krossfestur, var nrri borginni, og etta var rita hebresku, latnu og grsku. sgu stu prestar Gyinga vi Platus: "Skrifau ekki ,konungur Gyinga`, heldur a hann hafi sagt: ,g er konungur Gyinga`." Platus svarai: "a sem g hef skrifa, a hef g skrifa." egar hermennirnir hfu krossfest Jes, tku eir kli hans og skiptu fjra hluti, og fkk hver sinn hlut. eir tku og kyrtilinn, en hann var saumlaus, ofinn eitt ofan fr og niur r. eir sgu v hver vi annan: "Rfum hann ekki sundur, kstum heldur hlut um, hver skuli f hann." Svo rttist ritningin: eir skiptu me sr klum mnum og kstuu hlut um kyrtil minn. etta gjru hermennirnir. En hj krossi Jes stu mir hans og mursystir, Mara, kona Klpa, og Mara Magdalena. egar Jess s mur sna standa ar og lrisveininn, sem hann elskai, segir hann vi mur sna: "Kona, n er hann sonur inn." San sagi hann vi lrisveininn: "N er hn mir n." Og fr eirri stundu tk lrisveinninn hana heim til sn. Jess vissi, a allt var egar fullkomna. sagi hann, til ess a ritningin rttist: "Mig yrstir." ar st ker fullt af ediki. eir settu njararvtt fylltan ediki spslegg og bru a munni honum. egar Jess hafi fengi ediki, sagi hann: "a er fullkomna." hneigi hann hfui og gaf upp andann. N var afangadagur, og til ess a lkin vru ekki krossunum hvldardaginn, bu Gyingar Platus a lta brjta ftleggi eirra og taka lkin ofan, enda var mikil helgi ess hvldardags.