Stella Maris

Marukirkja

Ritningarlestrar fyrir Sunnudagsmessu
29. sunnudagur, r B


Fyrsti ritningarlestur:

Jesaja

En Drottni knaist a kremja hann me harmkvlum: ar sem hann frnai sjlfum sr sektarfrn, skyldi hann f a lta afsprengi og lifa langa vi og formi Drottins fyrir hans hnd framgengt vera. Vegna eirra hrmunga, er sl hans oldi, mun hann sj ljs og sejast. menn lra a ekkja hann, mun hann, hinn rttlti, jnn minn, gjra marga rttlta, og hann mun bera misgjrir eirra.


Slmur:

v a or Drottins er reianlegt, og ll verk hans eru trfesti gjr. Hann hefir mtur rttlti og rtti, jrin er full af miskunn Drottins. En augu Drottins hvla eim er ttast hann, eim er vona miskunn hans. Hann frelsar fr daua og heldur lfinu eim hallri. Slir vorar vona Drottin, hann er hjlp vor og skjldur. Miskunn n, Drottinn, s yfir oss, svo sem vr vonum ig.


Sari ritningarlestur:

Brfi til Hebrea

Er vr hfum mikinn sta prest, sem fari hefur gegnum himnana, Jes Gus son, skulum vr halda fast vi jtninguna. Ekki hfum vr ann sta prest, er eigi geti s aumur veikleika vorum, heldur ann, sem freista var allan htt eins og vor, en n syndar. Gngum v me djrfung a hsti narinnar, til ess a vr lumst miskunn og hljtum n til hjlpar hagkvmum tma.


Guspjall:

Marksarguspjall

komu til hans Jakob og Jhannes, synir Sebedeusar, og sgu vi hann: “Meistari, okkur langar, a gjrir fyrir okkur a sem vi tlum a bija ig.” Hann spuri : “Hva vilji i, a g gjri fyrir ykkur?” eir svruu: “Veit okkur, a vi fum a sitja r vi hli dr inni, annar til hgri handar r og hinn til vinstri.” Jess sagi vi : “i viti ekki, hvers i biji. Geti i drukki ann kaleik, sem g drekk, ea skrst eirri skrn, sem g skrist?” eir sgu vi hann: “a getum vi.” Jess mlti: “ann kaleik, sem g drekk, munu i drekka, og i munu skrast eirri skrn, sem g skrist. En mitt er ekki a veita, hver situr mr til hgri handar ea vinstri. a veitist eim, sem a er fyrirbi.” egar hinir tu heyru etta, gramdist eim vi Jakob og Jhannes. En Jess kallai til sn og mlti: “r viti, a eir, sem teljast ra fyrir jum, drottna yfir eim, og hfingjar eirra lta menn kenna valdi snu. En eigi s svo meal yar, heldur s s, sem mikill vill vera meal yar, jnn yar. Og s er vill fremstur vera meal yar, s allra rll. v a Mannssonurinn er ekki kominn til ess a lta jna sr, heldur til a jna og gefa lf sitt til lausnargjalds fyrir marga.”