Stella Maris

Marukirkja

Ritningarlestrar fyrir Sunnudagsmessu
28. sunnudagur, r A


Fyrsti ritningarlestur:

Jesaja

Drottinn allsherjar mun essu fjalli ba llum jum veislu me krsum, veislu me dreggjavni, mergjuum krsum og skru dreggjavni. Og hann mun afm essu fjalli sklu , sem hylur alla li, og ann hjp, sem breiddur er yfir allar jir. Hann mun afm dauann a eilfu, og hinn alvaldi Drottinn mun erra trin af hverri sjnu, og svviru sns ls mun hann burt nema af allri jrinni, v a Drottinn hefir tala a. eim degi mun sagt vera: "Sj, essi er vor Gu, vr vonuum hann, a hann mundi frelsa oss. essi er Drottinn, vr vonuum hann. Fgnum og glejumst yfir hjlpri hans!" Hnd Drottins mun hvla yfir essu fjalli, en Mab vera ftum troinn ar sem hann er, eins og hlmur er troinn niur haugpolli.


Slmur:

Drottinn er minn hirir, mig mun ekkert bresta. grnum grundum ltur hann mig hvlast, leiir mig a vtnum, ar sem g m nis njta. Hann hressir sl mna, leiir mig um rtta vegu fyrir sakir nafns sns. Jafnvel tt g fari um dimman dal, ttast g ekkert illt, v a ert hj mr, sproti inn og stafur hugga mig. br mr bor frammi fyrir fjendum mnum, smyr hfu mitt me olu, bikar minn er barmafullur. J, gfa og n fylgja mr alla vidaga mna, og hsi Drottins b g langa vi.


Sari ritningarlestur:

Brf Pls til Filippmanna

g kann a ba vi ltinn kost, g kann einnig a hafa allsngtir. g er fullreyndur orinn llum hlutum, a vera mettur og hungraur, a hafa allsngtir og la skort. Allt megna g fyrir hjlp hans, sem mig styrkan gjrir. Engu a sur gjru r vel v, a taka tt me mr rengingu minni. En Gu minn mun af auleg drar sinnar Kristi Jes uppfylla srhverja rf yar. Gui og fur vorum s drin um aldir alda. Amen.


Guspjall:

Matteusarguspjall

tk Jess enn a tala vi dmisgum og mlti: "Lkt er um himnarki og konung einn, sem gjri brkaup sonar sns. Hann sendi jna sna a kalla til brkaupsins , sem bonir voru, en eir vildu ekki koma. Aftur sendi hann ara jna og mlti: ,Segi eim, sem bonir voru: Veislu mna hef g bi, uxum mnum og alif er sltra, og allt er tilbi, komi brkaupi.` En eir skeyttu v ekki. Einn fr akur sinn, annar til kaupskapar sns, en hinir tku jna hans, misyrmdu eim og drpu. Konungur reiddist, sendi t her sinn og lt tortma moringjum essum og brenna borg eirra. San segir hann vi jna sna: ,Brkaupsveislan er tilbin, en hinir bonu voru ekki verugir. Fari v t vegamt, og bji brkaupi hverjum eim sem r finni.` jnarnir fru t vegina og sfnuu llum, sem eir fundu, vondum og gum, svo a brkaupssalurinn var alskipaur gestum. Konungur gekk inn a sj gestina og leit ar mann, sem var ekki binn brkaupsklum. Hann segir vi hann: ,Vinur, hvernig ert hr kominn og ert ekki brkaupsklum?` Maurinn gat engu svara. Konungur sagi vi jna sna: ,Bindi hann hndum og ftum og varpi honum ystu myrkur. ar verur grtur og gnstran tanna.` v a margir eru kallair, en fir tvaldir."