Stella Maris

Marukirkja

Ritningarlestrar fyrir Sunnudagsmessu
27. sunnudagur, r A


Fyrsti ritningarlestur:

Jesaja

g vil kvea kvi um stvin minn, starkvi um vngar hans. stvinur minn tti vngar frjsamri h. Hann stakk upp garinn og tndi grjti r honum, hann grursetti gavnvi honum, reisti turn honum mijum og hj ar einnig t vnlagarr, og hann vonai a garurinn mundi bera vnber, en hann bar mulinga. Dmi n, r Jersalembar og Jdamenn, milli mn og vngars mns! Hva var meira a gjrt vi vngar minn en g hafi gjrt vi hann? Hv bar hann mulinga, egar g vonai a hann mundi bera vnber? En n vil g kunngjra yur, hva g tla a gjra vi vngar minn: Rfa yrnigeri, svo a hann veri etinn upp, brjta niur mrvegginn, svo a hann veri troinn niur. Og g vil gjra hann a aun, hann skal ekki vera snilaur og ekki stunginn upp, ar skulu vaxa yrnar og istlar, og skjunum vil g um bja, a au lti enga regnskr yfir hann drjpa. Vngarur Drottins allsherjar er sraels hs, og Jdamenn stkr plantan hans. Hann vonaist eftir rtti, en sj, manndrp; eftir rttvsi, en sj, neyarkvein.


Slmur:

kipptir upp vnvi r Egyptalandi, stkktir burt jum, en grursettir hann, Hann breiddi t lmur snar til hafsins og teinunga sna til Fljtsins. Hv hefir broti niur mrveggina um hann, svo a allir vegfarendur tna berin? Skgargeltirnir naga hann, og ll dr merkurinnar bta hann. Gu hersveitanna, , sn aftur, lt niur af himni og sj og vitja vnviar essa og varveit a sem hgri hnd n hefir planta, og son ann, er hefir styrkvan gjrt r til handa. skulum vr eigi vkja fr r. Vihald lfi voru, skulum vr kalla nafn itt. Drottinn, Gu hersveitanna, sn oss til n aftur, lt sjnu na lsa, a vr megum frelsast.


Sari ritningarlestur:

Brf Pls til Filippmanna

Veri ekki hugsjkir um neitt, heldur gjri llum hlutum skir yar kunnar Gui me bn og beini og akkargjr. Og friur Gus, sem er ri llum skilningi, mun varveita hjrtu yar og hugsanir yar Kristi Jes. A endingu, brur, allt sem er satt, allt sem er gfugt, rtt og hreint, allt sem er elskuvert og gott afspurnar, hva sem er dygg og hva sem er lofsvert, hugfesti a. etta, sem r hafi bi lrt og numi, heyrt og s til mn, a skulu r gjra. Og Gu friarins mun vera me yur.


Guspjall:

Matteusarguspjall

Heyri ara dmisgu: Landeigandi nokkur plantai vngar. Hann hl gar um hann, grf fyrir vnrng og reisti turn, seldi hann san vnyrkjum leigu og fr r landi. egar vaxtatminn nlgaist, sendi hann jna sna til vnyrkjanna a f vxt sinn. En vnyrkjarnir tku jna hans, bru einn, drpu annan og grttu hinn rija. Aftur sendi hann ara jna, fleiri en fyrri, og eins fru eir me . Sast sendi hann til eirra son sinn og sagi: "eir munu vira son minn. egar vnyrkjarnir su soninn, sgu eir sn milli: ,etta er erfinginn. Frum og drepum hann, og num arfi hans.` Og eir tku hann, kstuu honum t fyrir vngarinn og drpu hann. Hva mun n eigandi vngarsins gjra vi vnyrkja essa, egar hann kemur?" eir svara: "eim vondu mnnum mun hann vgarlaust tortma og selja vngarinn rum vnyrkjum leigu, sem gjalda honum vxtinn rttum tma." Og Jess segir vi : "Hafi r aldrei lesi ritningunum: S steinn, sem smiirnir hfnuu, er orinn hyrningarsteinn. etta er verk Drottins, og undursamlegt er a augum vorum. ess vegna segi g yur: Gus rki verur fr yur teki og gefi eirri j, sem ber vexti ess. [