Stella Maris

Marukirkja

Ritningarlestrar fyrir Sunnudagsmessu
26. sunnudagur, r C


Fyrsti ritningarlestur:

Amos

Vei hinum andvaralausu Son og hinum ruggu Samarufjalli, aalsmnnum hinnar gtustu meal janna, og eim, er sraels hs streymir til. eir hvla legubekkjum af flsbeini og liggja flatir hvlbejum snum. eir eta lmb af sauahjrinni og ungneyti r alistunni. eir raula undir me hrpunni, setja saman lj eins og Dav. eir drekka vni r sklum og smyrja sig me rvals-olu - en eying Jsefs rennur eim ekki til rifja. Fyrir v skulu eir n herleiddir vera fararbroddi hinna herleiddu, og skal fagnaarp flatmagandi slkeranna agna.


Slmur:

Drottinn leysir hina bundnu, Drottinn opnar augu blindra, Drottinn reisir upp niurbeyga, Drottinn elskar rttlta. Drottinn varveitir tlendingana, hann annast ekkjur og furlausa, en gulega ltur hann fara villa vegar. Drottinn er konungur a eilfu, hann er Gu inn, Son, fr kyni til kyns. Halelja.


Sari ritningarlestur:

Fyrra brf Pls til Tmteusar

En , Gus maur, forast etta, en stunda rttlti, guhrslu, tr, krleika, stuglyndi og hgvr. Berstu trarinnar gu barttu, hndla eilfa lfi, sem varst kallaur til og jtaist me gu jtningunni viurvist margra votta. g b r fyrir augliti Gus, sem veitir llu lf, og fyrir augliti Krists Jes, er gjri gu jtninguna frammi fyrir Pontusi Platusi: Gt boorsins ltalaust, afinnanlega allt til endurkomu Drottins vors Jes Krists, sem hinn blessai og eini alvaldur mun snum tma birtast lta, konungur konunganna og Drottinn drottnanna. Hann einn hefur dauleika, hann br ljsi, sem enginn fr til komist, hann sem enginn maur leit n liti getur. Honum s heiur og eilfur mttur. Amen.


Guspjall:

Lkasarguspjall

Einu sinni var maur nokkur rkur, er klddist purpura og dru lni og lifi hvern dag drlegum fagnai. En ftkur maur, hlainn kaunum, l fyrir dyrum hans og ht s Lasarus. Feginn vildi hann seja sig v, er fll af bori rka mannsins, og jafnvel hundar komu og sleiktu kaun hans. En n gjrist a, a ftki maurinn d, og bru hann englar fam Abrahams. Rki maurinn d lka og var grafinn. Og helju, ar sem hann var kvlum, hf hann upp augu sn og s Abraham fjarska og Lasarus vi brjst hans. kallai hann: ‘Fair Abraham, miskunna mr, og send Lasarus, a hann dfi fingurgmi snum vatn og kli tungu mna, v g kvelst essum loga.’ Abraham sagi: ‘Minnstu ess, barn, a hlaust n gi, mean lifir, og Lasarus bl sama htt. N er hann hr huggaur, en kvelst. Auk alls essa er miki djp stafest milli vor og yar, svo a eir, er han vildu fara yfir til yar, geti a ekki, og eigi veri heldur komist aan yfir til vor.’ En hann sagi: ‘ bi g ig, fair, a sendir hann hs fur mns, en g fimm brur, til ess a vara vi, svo eir komi ekki lka ennan kvalasta.’ En Abraham segir: ‘eir hafa Mse og spmennina, hli eir eim.’ Hinn svarai: ‘Nei, fair Abraham, en ef einhver kmi til eirra fr hinum dauu, mundu eir gjra irun.’ En Abraham sagi vi hann: ‘Ef eir hla ekki Mse og spmnnunum, lta eir ekki heldur sannfrast, tt einhver rsi upp fr dauum.”’