Stella Maris

Marukirkja

Ritningarlestrar fyrir Sunnudagsmessu
25. sunnudagur, r C


Fyrsti ritningarlestur:

Amos

Heyri etta, r sem sundur merji hina ftku og tli a gjra t af vi alla aumingja landinu, - sem segi: “Hvenr mun tunglkomuhtin la, svo a vr megum selja korn, og hvldardagurinn, svo a vr megum opna kornhlurnar?” - sem minnki mlinn og hkki veri og falsi svikavogina, og kaupi hina snauu fyrir silfur og ftklinginn fyrir eina ilsk, - sem segi: “Vr seljum eim aeins rganginn r korninu.” Drottinn hefir svari vi vegsemd Jakobs: Aldrei skal g gleyma llu v, er eir hafa gjrt.


Slmur:

Halelja. jnar Drottins, lofi, lofi nafn Drottins. Nafn Drottins s blessa han fr og a eilfu. Drottinn er hafinn yfir allar jir og dr hans yfir himnana. Hver er sem Drottinn, Gu vor? Hann situr htt og horfir djpt himni og jru. Hann reisir ltilmagnann r duftinu, lyftir snauum upp r saurnum og leiir hann til stis hj tignarmnnum, hj tignarmnnum jar hans.


Sari ritningarlestur:

Fyrra brf Pls til Tmteusar

Fyrst af llu minni g um a bera fram kall, bnir, fyrirbnir og akkargjrir fyrir llum mnnum, fyrir konungum og llum eim, sem htt eru settir, til ess a vr fum lifa frisamlegu og rlegu lfi allri guhrslu og sipri. etta er gott og knanlegt fyrir frelsara vorum Gui, sem vill a allir menn veri hlpnir og komist til ekkingar sannleikanum. Einn er Gu. Einn er og mealgangarinn milli Gus og manna, maurinn Kristur Jess, sem gaf sig sjlfan til lausnargjalds fyrir alla. a var vitnisburur hans settum tma. Til a boa hann er g skipaur prdikari og postuli, - g tala sannleika, lg ekki -, kennari heiingja tr og sannleika. g vil, a karlmenn bijist hvarvetna fyrir, me upplyftum heilgum hndum, n reii og rtu.


Guspjall:

Lkasarguspjall

Enn sagi hann vi lrisveina sna: “Maur nokkur rkur hafi rsmann, og var s sakaur vi hann um a, a hann sai eigum hans. Hann kallai hann fyrir sig og sagi vi hann: ‘Hva er etta, er g heyri um ig? Gjr reikningsskil rsmennsku innar, v getur ekki veri rsmaur lengur.’ Rsmaurinn sagi vi sjlfan sig: ‘Hva g a gjra, fyrst hsbndi minn sviptir mig rsmennskunni? Ekki orka g a grafa og skmm ykir mr a betla. N s g, hva g gjri, til ess a menn taki vi mr hs sn, egar g ver sviptur rsmennskunni.’ Hann kallai n skuldunauta hsbnda sns, hvern og einn. Vi ann fyrsta sagi hann: ‘Hve miki skuldar hsbnda mnum?’ Hann svarai: ‘Hundra kvartil vismjrs.’ Hann mlti vi hann: ‘Tak skuldabrf itt, set ig niur og skrifa sem skjtast fimmtu.’ San sagi hann vi annan: ‘En hva skuldar ?’ Hann svarai: ‘Hundra tunnur hveitis.’ Og hann sagi honum: ‘Tak skuldabrf itt og skrifa ttatu.’ Og hsbndinn hrsai ranglta rsmanninum fyrir a hafa breytt knlega. v a brn essa heims eru knni skiptum vi sna kynsl en brn ljssins. Og g segi yur: Afli yur vina me hinum ranglta mammn, svo a eir taki vi yur eilfar tjaldbir, egar honum sleppir. S sem er trr v smsta, er einnig trr miklu, og s sem er trr v smsta, er og trr miklu. Ef r reynist ekki trir hinum ranglta mammn, hver trir yur fyrir snnum aui? Og ef r reynist ekki trir v sem annars er, hver gefur yur a, sem yar er? Enginn jnn getur jna tveimur herrum. Annahvort hatar hann annan og elskar hinn ea ist annan og afrkir hinn. r geti ekki jna Gui og mammn.”