Stella Maris

Marukirkja

Ritningarlestrar fyrir Sunnudagsmessu
25. sunnudagur, r B


Fyrsti ritningarlestur:

Speki Salmons

Vr skulum sitja um hinn rttlta v a hann ergir oss og er andstur verkum vorum. Hann brigslar oss um lgmlsbrot og sakar oss fyrir a nast v sem oss var kennt. Sjum n hvort or hans eru snn, og reynum hver afdrif hans vera. v ef hinn rttlti er barn Gus, mun Gu taka hann a sr og frelsa hann r hndum fjandmanna hans. Vr skulum reyna hann, misyrma honum og kvelja, svo a vr fum a sj mildi hans og komumst a raun um olgi hans.


Slmur:

Hjlpa mr, Gu, me nafni nu, rtt hlut minn me mtti num. Gu, heyr bn mna, lj eyra orum munns mns. v a erlendir fjandmenn hefjast gegn mr og ofrkismenn skjast eftir lfi mnu, eigi hafa eir Gu fyrir augum. Sj, Gu er mr hjlpari, a er Drottinn er styur mig. Hi illa mun fjandmnnum mnum koll koma, lt hverfa af trfesti inni. vil g fra r sjlfviljafrnir, lofa nafn itt, Drottinn, a a s gott,


Sari ritningarlestur:

Hi almenna brf Jakobs

v hvar sem ofsi og eigingirni er, ar er stjrn og hvers kyns bl. En s speki, sem a ofan er, hn er fyrsta lagi hrein, v nst frism, ljfleg, sttgjrn, full miskunnar og gra vaxta, hlutdrg, hrsnislaus. En vexti rttltisins verur s frii eim til handa, er fri semja. Af hverju koma str og af hverju sennur meal yar? Af hverju ru en girndum yar, sem heyja str limum yar? r girnist og fi ekki, r drepi og fundi og geti ekki last. r berjist og stri. r eigi ekki, af v a r biji ekki. r biji og list ekki af v a r biji illa, r vilji sa v munai!


Guspjall:

Marksarguspjall

eir hldu n brott aan og fru um Galleu, en hann vildi ekki, a neinn vissi a, v a hann var a kenna lrisveinum snum. Hann sagi eim: “Mannssonurinn verur framseldur manna hendur, og eir munu lflta hann, en er hann hefur lfltinn veri, mun hann upp rsa eftir rj daga.” En eir skildu ekki a sem hann sagi og oru ekki a spyrja hann. eir komu til Kapernaum. egar hann var kominn inn, spuri hann : “Hva voru r a ra leiinni?” En eir gu. eir hfu veri a ra a sn milli leiinni, hver vri mestur. Hann settist niur, kallai tlf og sagi vi : “Hver sem vill vera fremstur, s sastur allra og jnn allra.” Og hann tk lti barn, setti a meal eirra, tk a sr fam og sagi vi : “Hver sem tekur vi einu slku barni mnu nafni, tekur vi mr, og hver sem tekur vi mr, tekur ekki aeins vi mr, heldur og vi eim er sendi mig.”