Stella Maris

Marukirkja

Ritningarlestrar fyrir Sunnudagsmessu
23. sunnudagur, r B


Fyrsti ritningarlestur:

Jesaja

Segi hinum stulausu: “Veri hughraustir, ttist eigi! Sj, hr er Gu yar! Hefndin kemur, endurgjald fr Gui! Hann kemur sjlfur og frelsar yur.” munu augu hinna blindu upp lkast og opnast eyru hinna daufu. mun hinn halti ltta sr sem hjrtur og tunga hins mllausa fagna lofsyngjandi, v a vatnslindir spretta upp eyimrkinni og lkir rfunum. Slbrunnar aunir skulu vera a tjrnum og urrar lendur a uppsprettum. ar sem sjakalar hfust ur vi, blum eirra, skal vera grrarreitur fyrir sef og reyr.


Slmur:

Sll er s, er Jakobs Gu sr til hjlpar, s er setur von sna Drottin, Gu sinn, sem rekur rttar kgara og veitir brau hungruum. Drottinn leysir hina bundnu, Drottinn opnar augu blindra, Drottinn reisir upp niurbeyga, Drottinn elskar rttlta. Drottinn varveitir tlendingana, hann annast ekkjur og furlausa, en gulega ltur hann fara villa vegar. Drottinn er konungur a eilfu, hann er Gu inn, Son, fr kyni til kyns. Halelja.


Sari ritningarlestur:

Hi almenna brf Jakobs

Brur mnir, fari ekki manngreinarlit, r sem tri drardrottin vorn Jes Krist. N kemur maur inn samkundu yar me gullhring hendi og skartlegum klum, og jafnframt kemur inn ftkur maur hreinum ftum, ef ll athygli yar beinist a eim, sem skartklin ber, og r segi: “Settu ig hrna gott sti!” en segi vi ftka manninn: “Stattu arna, ea settu ig glfi vi ftskr mna!” hafi r ekki mismuna mnnum og ori dmarar me vondum hugsunum? Heyri, brur mnir elskair! Hefur Gu ekki tvali , sem ftkir eru augum heimsins, til ess a eir veri auugir tr og erfingjar ess rkis, er hann hefur heiti eim, sem elska hann?


Guspjall:

Marksarguspjall

San hlt hann r Trusarbyggum, um Sdon og yfir Dekaplisbyggir mijar til Galleuvatns. fra eir til hans mann, daufan og mlhaltan, og bija hann a leggja hnd sna yfir hann. Jess leiddi hann afsis fr flkinu, stakk fingrum snum eyru honum og vtti tungu hans me munnvatni snu. leit hann upp til himins, andvarpai og sagi vi hann: “Effaa,” a er: Opnist . Og eyru hans opnuust, og haft tungu hans losnai, og hann talai skrt. Jess bannai eim a segja etta neinum, en svo mjg sem hann bannai eim, v frekar sgu eir fr v. Menn undruust nsta mjg og sgu: “Allt gjrir hann vel, daufa ltur hann heyra og mllausa mla.”