Stella Maris

Marukirkja

Ritningarlestrar fyrir Sunnudagsmessu
18. sunnudagur, r C


Fyrsti ritningarlestur:

Prdikarinn

Aumasti hgmi, segir prdikarinn, aumasti hgmi, allt er hgmi! v a hafi einhver unni starf sitt me hyggindum, ekking og dugnai, verur hann a selja a rum hendur til eignar, sem ekkert hefir fyrir v haft. Einnig a er hgmi og miki bl. Hva fr maurinn fyrir allt strit sitt og stundun hjarta sns, er hann mist undir slinni? v a allir dagar hans eru kvl, og starf hans er arma. Jafnvel nturnar fr hjarta hans eigi hvld. Einnig etta er hgmi.


Slmur:

ltur manninn hverfa aftur til duftsins og segir: “Hverfi aftur, r mannanna brn!” v a sund r eru num augum sem dagurinn gr, egar hann er liinn, j, eins og nturvaka. hrfur burt, sem svefni, er a morgni voru sem grandi gras. A morgni blmgast a og grr, a kveldi flnar a og visnar. Kenn oss a telja daga vora, a vr megum last viturt hjarta. Sn aftur, Drottinn. Hversu lengi er ess a ba, a aumkist yfir jna na? Metta oss a morgni me miskunn inni, a vr megum fagna og glejast alla daga vora. Hylli Drottins, Gus vors, s yfir oss, styrk verk handa vorra.


Sari ritningarlestur:

Brf Pls til Klossumanna

Fyrst r v eru uppvaktir me Kristi, keppist eftir v, sem er hi efra, ar sem Kristur situr vi hgri hnd Gus. Hugsi um a, sem er hi efra, en ekki um a, sem jrinni er. v a r eru dnir og lf yar er flgi me Kristi Gui. egar Kristur, sem er lf yar, opinberast, munu r og samt honum opinberast dr. Deyi v hi jarneska fari yar: Hrdm, saurlifna, losta, vonda fsn og girnd, sem ekki er anna en skurgoadrkun. Ljgi ekki hver a rum, v r hafi afklst hinum gamla manni me gjrum hans og klst hinum nja, sem endurnjast til fullkominnar ekkingar og verur annig mynd skapara sns. ar er ekki grskur maur ea Gyingur, umskorinn ea umskorinn, tlendingur, Skti, rll ea frjls maur, ar er Kristur allt og llum.


Guspjall:

Lkasarguspjall

Einn r mannfjldanum sagi vi hann: “Meistari, seg brur mnum a skipta me mr arfinum.” Hann svarai honum: “Maur, hver hefur sett mig dmara ea skiptaranda yfir ykkur?” Og hann sagi vi : “Gti yar, og varist alla girnd. Enginn iggur lf af eigum snum, tt auugur s.” sagi hann eim dmisgu essa: “Maur nokkur rkur tti land, er hafi bori mikinn vxt. Hann hugsai me sr: ‘Hva g a gjra? N get g hvergi komi fyrir afurum mnum.’ Og hann sagi: ‘etta gjri g: g rf hlur mnar og reisi arar strri, og anga safna g llu korni mnu og aufum. Og g segi vi slu mna: Sla mn, n tt mikinn au til margra ra, hvl ig n, et og drekk og ver gl.’ En Gu sagi vi hann: ‘Heimskingi, essari nttu verur sl n af r heimtu, og hver fr a, sem hefur afla?’ Svo fer eim er safnar sr f, en er ekki rkur hj Gui.”