Stella Maris

Marukirkja

Ritningarlestrar fyrir Sunnudagsmessu
17. sunnudagur, r B


Fyrsti ritningarlestur:

Sari bk konunganna

Maur kom fr Baal Salsa og fri gusmanninum frumgrabrau, tuttugu byggbrau og muli korn mal snum. Og Elsa sagi: “Gefu flkinu a a eta.” En jnn hans mlti: “Hvernig get g bori etta hundra mnnum?” Hann svarai: “Gefu flkinu a a eta. v a svo segir Drottinn: eir munu eta og leifa.” lagi hann a fyrir , en eir neyttu og gengu fr leifu, eins og Drottinn hafi sagt.


Slmur:

ll skpun n lofar ig, Drottinn, og drkendur nir prsa ig. eir tala um dr konungdms ns, segja fr veldi nu. Allra augu vona ig, og gefur eim fu eirra rttum tma. lkur upp hendi inni og seur allt sem lifir me blessun. Drottinn er rttltur llum snum vegum og miskunnsamur llum snum verkum. Drottinn er nlgur llum sem kalla hann, llum sem kalla hann einlgni.


Sari ritningarlestur:

Brf Pls til Efesusmanna

g, bandinginn vegna Drottins, minni yur ess vegna um a hega yur svo sem samboi er eirri kllun, sem r hafi hloti. Veri hvvetna ltilltir og hgvrir. Veri olinmir, langlyndir og umberi hver annan krleika. Kappkosti a varveita einingu andans bandi friarins. Einn er lkaminn og einn andinn, eins og r lka voru kallair til einnar vonar. Einn er Drottinn, ein tr, ein skrn, einn Gu og fair allra, sem er yfir llum, me llum og llum.


Guspjall:

Jhannesarguspjall

Eftir etta fr Jess yfir um Galleuvatn ea Tberasvatn. Mikill fjldi manna fylgdi honum, v eir su au tkn, er hann gjri sjku flki. fr Jess upp fjalli og settist ar niur me lrisveinum snum. etta var laust fyrir pska, ht Gyinga. Jess leit upp og s, a mikill mannfjldi kom til hans. Hann segir vi Filippus: “Hvar eigum vr a kaupa brau, a essir menn fi a eta?” En etta sagi hann til a reyna hann, v hann vissi sjlfur, hva hann tlai a gjra. Filippus svarai honum: “Brau fyrir tv hundru denara ngu eim ekki, svo a hver fengi lti eitt.” Annar lrisveinn hans, Andrs, brir Smonar Pturs, segir vi hann: “Hr er piltur, sem er me fimm byggbrau og tvo fiska, en hva er a handa svo mrgum?” Jess sagi: “Lti flki setjast niur.” arna var gras miki. Menn settust n niur, um fimm sund karlmenn a tlu. N tk Jess brauin, gjri akkir og skipti eim t til eirra, sem ar stu, og eins af fiskunum, svo miki sem eir vildu. egar eir voru mettir, segir hann vi lrisveina sna: “Safni saman leifunum, svo ekkert spillist.” eir sfnuu eim saman og fylltu tlf krfur me leifum byggbrauanna fimm, sem af gengu hj eim, er neytt hfu. egar menn su tkni, sem hann gjri, sgu eir: “essi maur er sannarlega spmaurinn, sem koma skal heiminn.” Jess vissi n, a eir mundu koma og taka hann me valdi til a gjra hann a konungi, og vk v aftur upp til fjallsins einn sns lis.