Stella Maris

Marukirkja

Ritningarlestrar fyrir Sunnudagsmessu
14. sunnudagur, r C


Fyrsti ritningarlestur:

Jesaja

Glejist me Jersalem og fagni yfir henni, allir r sem elski hana! Ktist me henni, allir r sem n hryggist yfir henni, svo a r megi sjga og saddir vera vi hugsvalandi brjst hennar, svo a r megi teyga og ga yur vi drargntt hennar. v a svo segir Drottinn: Sj, g veiti velsld til hennar eins og fljti, og aufum janna eins og bakkafullum lk. r skulu liggja brjstum hennar og skulu bornir vera mjminni og yur skal hossa vera hnjnum. Eins og mir huggar son sinn, eins mun g hugga yur. Jersalem skulu r huggair vera. r munu sj a, og hjarta yar mun fagna og bein yar blmgast sem grngresi. Hnd Drottins mun kunn vera jnum hans, og hann mun lta vini sna kenna reii sinni.


Slmur:

Fagni fyrir Gui, gjrvallt jarrki, syngi um hans drlega nafn, gjri lofstr hans vegsamlegan. Mli til Gus: Hversu ttaleg eru verk n, sakir mikilleiks mttar ns hrsna vinir nir fyrir r. ll jrin lti r og lofsyngi r, lofsyngi nafni nu. [Sela] Komi og sji verkin Gus, sem er ttalegur breytni sinni gagnvart mnnunum. Hann breytti hafinu urrlendi, eir fru ftgangandi yfir na. glddumst vr yfir honum. Hann rkir um eilf sakir veldis sns, augu hans gefa gtur a junum, uppreistarmenn mega eigi lta sr bra. [Sela] Komi, hli til, allir r er ttist Gu, a g megi segja fr, hva hann hefir gjrt fyrir mig. Lofaur s Gu, er eigi vsai bn minni bug n tk miskunn sna fr mr.


Sari ritningarlestur:

Brf Pls til Galatamanna

En a s fjarri mr a hrsa mr af ru en krossi Drottins vors Jes Krists. Sakir hans er g krossfestur heiminum og heimurinn mr. Umskurn ea yfirh skipta engu, heldur a vera n skpun. Og yfir llum eim, sem essari reglu fylgja, s friur og miskunn, og yfir srael Gus. Enginn mi mig han fr, v a g ber merki Jes lkama mnum.


Guspjall:

Lkasarguspjall

Eftir etta kvaddi Drottinn til ara, sjtu og tvo a tlu, og sendi undan sr, tvo og tvo, hverja borg og sta, sem hann tlai sjlfur a koma til. Og hann sagi vi : “Uppskeran er mikil, en verkamenn fir. Biji v herra uppskerunnar a senda verkamenn til uppskeru sinnar. Fari! g sendi yur eins og lmb meal lfa. Hafi ekki pyngju, ekki mal n sk, og heilsi engum leiinni. Hvar sem r komi hs, segi fyrst: ‘Friur s me essu hsi.’ Og s ar friar sonur, mun friur yar hvla yfir honum, ella hverfa aftur til yar. Veri um kyrrt sama hsi, neyti ess, sem ar er fram boi mat og drykk. Verur er verkamaurinn launa sinna. Eigi skulu r flytjast hs r hsi. Og hvar sem r komi borg og teki er vi yur, neyti ess, sem fyrir yur er sett. Lkni , sem ar eru sjkir, og segi eim: ‘Gus rki er komi nnd vi yur.’ En hvar sem r komi borg og eigi er vi yur teki, fari t strtin og segi: ‘Jafnvel a dust, sem loir vi ftur vora r borg yar, urrkum vr af oss handa yur. Viti samt etta, a Gus rki er komi nnd.’ g segi yur: Brilegra mun Sdmu eim degi en eirri borg.” N komu eir sjtu og tveir aftur me fgnui og sgu: “Herra, jafnvel illir andar eru oss undirgefnir nu nafni.” En hann mlti vi : “g s Satan hrapa af himni sem eldingu. g hef gefi yur vald a stga hggorma og spordreka og yfir llu vinarins veldi. Alls ekkert mun yur mein gjra. Glejist samt ekki af v, a andarnir eru yur undirgefnir, glejist llu heldur af hinu, a nfn yar eru skr himnunum.”