Stella Maris

Marukirkja

Ritningarlestrar fyrir Sunnudagsmessu
12. sunnudagur, r A


Fyrsti ritningarlestur:

Jerema

J, g hefi heyrt illyri margra _ skelfing allt um kring: "Kri hann!" og "Vr skulum kra hann!" Jafnvel allir eir, sem g hefi veri vinttu vi, vaka yfir v, a g hrasi: "Ef til vill ltur hann ginnast, svo a vr fum yfirstigi hann og hefnt vor honum." En Drottinn er me mr eins og voldug hetja. Fyrir v munu ofsknarmenn mnir steypast og engu orka. eir skulu vera herfilega til skammar, af v a eir hafa ekki fari viturlega a ri snu _ til eilfrar, gleymanlegrar smnar. Drottinn allsherjar, sem prfar hinn rttlta, sem sr nrun og hjarta, lt mig sj hefnd na eim, v a r fel g mlefni mitt. Lofsyngi Drottni! Vegsami Drottin, v a hann frelsar lf hins ftka undan valdi illgjramanna.


Slmur:

n vegna ber g hung, n vegna hylur svviring auglit mitt. g er kunnur orinn brrum mnum og ekktur sonum mur minnar. Vandlting vegna hss ns hefir uppeti mig, og smnanir eirra er smna ig, hafa lent mr. En g bi til n, Drottinn, stund nar innar. Svara mr, Gu, trfesti hjlpris ns sakir mikillar miskunnar innar. Bnheyr mig, Drottinn, sakir gsku nar innar, sn r a mr eftir mikilleik miskunnar innar. Hinir aumjku sj a og glejast, r sem leiti Gus _ hjrtu yar lifni vi. v a Drottinn hlustar hina ftku og fyrirltur eigi bandingja sna. Hann skulu lofa himinn og jr, hfin og allt sem eim hrrist.


Sari ritningarlestur:

Brf Pls til Rmverja

Syndin kom inn heiminn fyrir einn mann og dauinn fyrir syndina, og annig er dauinn runninn til allra manna, af v a allir hafa syndga. v a allt fram a lgmlinu var synd heiminum, en synd tilreiknast ekki mean ekki er lgml. Samt sem ur hefur dauinn rkt fr Adam til Mse einnig yfir eim, sem ekki hfu syndga smu lund og Adam braut, en Adam vsar til hans sem koma tti. En nargjfinni og misgjrinni verur ekki jafna saman. v a hafi hinir mrgu di sakir ess a einn fll, v fremur hefur n Gus og gjf streymt rkulega til hinna mrgu hinum eina manni Jes Kristi, sem er nargjf Gus.


Guspjall:

Matteusarguspjall

ttist v eigi. Ekkert er huli, sem eigi verur opinbert, n leynt, er eigi verur kunnugt. a sem g segi yur myrkri, skulu r tala birtu, og a sem r heyri hvsla eyra, skulu r kunngjra kum uppi. Hrist ekki , sem lkamann deya, en f ekki deytt slina. Hrist heldur ann, sem megnar a tortma bi slu og lkama helvti. Eru ekki tveir sprvar seldir fyrir smpening? Og ekki fellur einn eirra til jarar n vitundar fur yar. yur eru jafnvel hfuhrin ll talin. Veri v hrddir, r eru meira verir en margir sprvar. Hvern ann sem kannast vi mig fyrir mnnum, mun og g vi kannast fyrir fur mnum himnum. En eim sem afneitar mr fyrir mnnum, mun og g afneita fyrir fur mnum himnum.