Stella Maris

Marukirkja

 

Trfrslurit Kalsku Kirkjunnar

 

 

FJRI HLUTI: KRISTIN BN

ANNAR TTUR - DROTTINLEG BN: "FAIR VOR!"

2759. "Svo bar vi, er Jess var sta einum a bijast fyrir, a einn lrisveina hans sagi vi hann, er hann lauk bn sinni: "Herra, kenn oss a bija, eins og Jhannes kenndi lrisveinum snum."" [1] Sem svar vi essari sk gefur Drottinn lrisveinum snum og kirkju sinni grundvallarbn kristinna manna. Heilagur Lkas birtir stuttan texta me 5 bnum, [2] en heilagur Matteus birtir tarlegri tgfu me 7 bnum. [3] helgisium kirkjunnar hefur s venja haldist a nota texta heilags Matteusar:
Fair vor, sem ert himnum, helgist itt nafn,komi itt rki,veri inn vilji,svo jru sem himni.Gef oss dag vort daglegt brau,og fyrirgef oss vorar skuldir,svo sem vr og fyrirgefum vorum skuldunautum,og eigi lei oss freistni,heldur frelsa oss fr illu.

2760. Mjg snemma komst s venja a ljka Drottinlegu bninni helgisiunum me lofgjr. Didache m finna: "v a inn er mtturinn og drin a eilfu." [4] Grunnreglum postulanna er "rki" btt vi upphafi og s formla hefur varveist til dagsins dag almennri bn. [5] Bsnsk erfavenja hefur btt vi orunum "Fair, Sonur og Heilagur Andi" eftir "drin". rmversk kalsku messubkinni er sasta bnin tfr sem afgerandi sn "eftirvntingu vorrar slu vonar" og endurkomu Drottins okkar Jes Krists. [6] San kemur svar safnaarins ea endurtekningin lofgjrinni r Grunnreglum postulanna.

« 1. GREIN - "SAMANTEKT LLU GUSPJALLINU"

2761. "Hin Drottinlega bn er vissulega samantekt llu guspjallinu." [7] "Eftir a Drottinn hafi kennt hvernig bri a bija sagi hann annars staar: "Biji, og yur mun gefast." Bnir hvers og eins mtast af astum hans og v er hin algenga og hentuga bn [Drottinlega bn] sg fyrst til grundvallar rum skum." [8]

I. MIJU RITNINGARINNAR

2762. Eftir a heilagur gstnus hefur snt fram a Slmarnir eru grundvallarnring kristinnar bnar og a eir streymi fram bnum Fairvorsins, lyktar hann: tt i fari gegnum ll heilg bnaror Ritningunni g ekki von v a i finni nokku ar sem hin Drottinlega bn geymir ekki. [9]

2763. ll Ritningin - lgmli, spmennirnir og Slmarnir - uppfyllist Kristi. [10] Guspjalli er etta "fagnaarerindi." Fyrsta boskap ess dregur heilagur Matteus saman fjallrunni [11] bnin til Fur vors er miju essa boskapar. a er essu samhengi a hver bn sem Drottinn eftirlt okkur verur ljs: Hin Drottinlega bn er fullkomnust bna ". henni bijum vi ekki einungis um alla hluti sem vi hfum rtt til a ska okkur, heldur einnig eim repum sem ber a ska eirra. essi bn kennir okkur ekki einungis a bija um hluti heldur hvaa r vi eigum a ska eirra. [12]

2764. Fjallran er lfsins kennsla, Fairvori er bn; en eim bum gefur Andi Drottins skum okkar nja mynd, essum innri hrringum sem fjrga lf okkar. Jess kennir okkur etta nja lf me orum snum; hann kennir okkur a bija um a bn. Rttmti lfs okkar honum mun rast af rttmti bnar okkar.

II. HIN DROTTINLEGA BN

2765. S venja a segja "Drottinleg bn"
- oratio Dominica - ir a vi hfum lrt og fengi bnina til Fur okkar fr Drottni Jes. Bnin sem vi hfum fengi fr Jes er vissulega einstk: Hn er "Drottins." Annars vegar gefur Sonurinn eini okkur orin sem Fairinn gaf honum: [13] Hann er lrimeistari bnar okkar. Hins vegar, sem Ori er gerist hold, ekkir hann mannlegu hjarta snu arfir jarneskra brra sinna og systra og opinberar r okkur: Hann er fyrirmynd bnar okkar.

2766. En Jess ltur okkur ekki eftir formlu til a endurtaka me vlrnum htti. [14] Lkt og hverri munnlegri bn er a fyrir Or Gus a Heilagur Andi kennir brnum Gus a bija til Fur eirra. Jess gefur okkur ekki einungis orin a bn okkar til Furins; hann gefur okkur samtmis Andann en hann gerir a a verkum a essi or vera okkur "andi og lf." [15] J, a sem sannar a vi bijum sem brn og gerir okkur a kleift er a Fairinn hefur "sent Anda Sonar sns hjrtu vor, sem hrpar: "Abba! Fair!"" [16] ar sem bnir okkar kunngera skir okkar frammi fyrir Gui er a aftur mti Fairinn, "hann sem hjrtun rannsakar," sem "veit hver er hyggja Andans, a hann biur fyrir heilgum eftir vilja Gus." [17] Fairvori er letra hi leyndardmsfulla erindi Sonarins og Andans.

III. BN KIRKJUNNAR

2767. essi gjf, or Drottins og Heilagur Andi sem gefur eim lf hjrtum trara, er skiptanleg. Kirkjan hefur teki vi henni og lifa samkvmt henni fr upphafi. Fyrstu samflgin bu hina Drottinlegu bn risvar dag18 stainn fyrir hinar "tjn blessanir" eins og gurkni Gyinga bau upp .

2768. Samkvmt hinni postullegu trarhef hin Drottinlega bn sinn fasta sess helgisiabninni:

Drottinn kennir okkur a bija sameiginlega fyrir llum brrum okkar. v ekki sagi hann "Fair minn" sem ert himnum, heldur Fair "vor" til a geta frambori bnir fyrir hinum sameiginlega lkama. [19] allri trararfleif helgisianna er hin Drottinlega bn askiljanlegur hluti eyktamarkanna egar tir eru sungnar. Kirkjuleg aukenni hennar koma hva skrast ljs hinum remur sakramentum kristilegrar innvgslu.

2769. skrninni og fermingunni er arfleif (traditio) Drottinlegu bnarinnar tkn um nja fingu inn hi gudmlega lf. ar sem vi eigum tal kristinni bn vi Gu me sjlfum orum Gus, lra eir sem eru "endurfddir… fyrir or Gus, sem lifir og varir," [20] a kalla Fur sinn me Orinu eina sem hann vallt bnheyrir. etta geta eir framvegis gert v innsigli smurningar Heilags Anda er sett me afmanlegum htti hjarta eirra, eyru, varir, j alla verund eirra sem brn. etta er sta ess a flestar skringar kirkjuferanna Fairvorinu beinast a trnemum og nnemum. egar kirkjan biur hina Drottinlegu bn er a vallt "endurfdda" flki sem biur og last miskunn. [21]

2770. altarisjnustunni birtist hin Drottinlega bn sem bn allrar kirkjunnar og ar opinberast full merking hennar og hvaa gagn hn gerir. Fairvori, sem er stasett milli anafora (efstubnarinnar) og bergingarinnar, er annars vegar samantekt llum bnum og rnai sem fylgja me kallinu epklesis og hins vegar knr a dyrnar a veislu rkisins sem hi sakramentislega samflag vntir.

2771. evkaristunni opinberast jafnframt heimslitafrileg aukenni bna Fairvorsins. Hn er rtta bnin fyrir "enda tmanna," tma hjlprisins sem hfst me thellingu Heilags Anda og verur fullnaur me endurkomu Drottins. Bnirnar til Fur okkar, til agreiningar fr bnum gamla sttmlans, byggjast eim leyndardmi hjlprisins sem egar er kominn fram, eitt skipti fyrir ll, Kristi krossfestum og upprisnum.

2772. Af essari bifanlegu tr sprettur vonin sem er burars allra hinna 7 bna. eim koma fram andvrp ntmans, essa tma bilundar og vntingar egar "a er enn ekki ori bert hva vr munum vera." [22] Evkaristan og hin Drottinlega bn ba full eftirvntingar endurkomu Drottins "anga til hann kemur." [23]

STUTTU MLI

2773. Sem svar vi sk lrisveinanna "Herra, kenn oss a bija" (Lk 11:1) gefur Jess eim Fairvori sem er grundvallarbn kristinna manna.

2774. "Hin Drottinlega bn er vissulega samantekt llu guspjallinu," [24] "fullkomnust allra bna." [25] Hn er miju Ritningarinnar.

2775. Hn nefnist "hin Drottinlega bn" vegna ess a hn kemur til okkar fr Drottni Jes, lrimeistara og fyrirmynd bnar okkar.

2776. Hin Drottinlega bn er kjarnabn kirkjunnar. Hn er askiljanlegur hluti eyktamarkanna egar tir eru sungnar og innvgslusakramentanna: Skrnar, fermingar og evkaristunnar. Samofin evkaristunni birtast heimslitafrileg aukenni bna hennar, voninni eftir Drottni "anga til hann kemur" (1Kor 11:26).

« 2. GREIN - "FAIR VOR, SEM ERT HIMNUM"

I. "DIRFUMST VR A SEGJA"

2777. rmversku helgisiunum er hinn evkaristski sfnuur hvattur til a bija til himnesks Fur okkar og gera a af barnslegri djrfung. helgisium austri kemur lka fram svipa tjningarform sem eir hafa ra: "leyfum oss af djrfung," "gjr oss veruga til. "" r brennandi yrnirunnanum var sagt vi Mse: "Gakk ekki hinga! Drag sk na af ftum r, v a s staur, er stendur , er heilg jr." [26] Einungis Jess gat stigi yfir rskuld hins gudmlega heilagleika, v eftir a hann "hreinsai oss af syndum vorum," tk hann okkur fyrir sjnu Furins: "Sj, hr er g og brnin, er Gu gaf mr." [27] Vitneskjan um a vi lifum sem rlar fengi okkur til a skkva niur jru og jarnesk staa okkar mundi a moldu vera ef ekki kmi a til a sjlfur myndugleiki Furins og Andi Sonar hans fr okkur til a reka upp etta hrp ""Abba, Fair!" " Hvenr mundi dauleg vera dirfast a kalla Gu "Fur" ef innsta verund mannsins fjrgaist ekki af mtti r himinhum? [28]

2778. essi mttur Andans sem leiir okkur inn til hinnar Drottinlegu bnar er ltinn ljs helgisium Austur-og Vesturlanda me fagurri og dmigerri kristinni tjningu: parrsu, einfaldri djrfung, barnslegu trausti, gleilegri vissu, aumjkri dirfsku og fullvissu um a vera elskaur. [29]

II. "FAIR!"

2779. ur en vi gerum essa fyrstu upphrpun Drottinlegu bnarinnar a okkar verum vi a vera aumjk og hreinsa hjarta okkar af kvenum flskum hugmyndum sem fengnar "eru r essum heimi". Aumktin fr okkur til a ekkja a "enginn ekkir Soninn nema Fairinn, n ekkir nokkur Furinn nema Sonurinn og s er Sonurinn vill opinbera hann," a er a segja, "smlingjum." [30] Hreinsun hjarta okkar snertir r fur-og murmyndir sem eiga a rtur snar a rekja til persnulegrar ea menningarlegrar sgu okkar og hafa hrif sambandi okkar vi Gu. Gu, Fair okkar, er hafinn yfir frumhugtk hins skapaa heims. A laga hann a okkar eigin hugmyndum essu efni jafngildir v a spinna upp trnaargo til a tilbija ea rfa niur. A bija til Furins er a ganga inn leyndardm hans, annig sem hann er, og annig sem Sonurinn hefur opinbera okkur hann. Ortaki Gu Fair hefur aldrei veri opinbera nokkrum manni. egar sjlfur Mse spuri Gu hver hann vri heyri hann nefnt anna nafn. Nafn Furins hefur veri opinbera okkur Syninum, v nafninu "Sonur" er hi nja nafn "Fair" undirskili. [31]

2780. Vi getum kalla Gu sem "Fur" vegna ess a Sonur hans sem gerist maur opinberar okkur hann og vegna ess a Andi hans gerir okkur hann kunnan. Persnulegt samband Sonarins vi Furinn er eitthva sem manninum er um megn a skilja og englavldin sj jafnvel ekki votta fyrir. Eigi a sur veitir Andi Sonarins okkur hlut sjlfu v sambandi, okkur sem trum a Jess s Kristur og a vi sum af Gui fdd. [32]

2781. egar vi bijum til Furins erum vi samflagi vi hann og vi Son hans Jesm Krist. [33] a er sem vi ekkjum hann og kennum hann af adun sem t er fersk. Fyrsti hluti Fairvorsins er blessun tilbeislunnar og eftir kemur kalli. v a er dr Gus a vi skulum ekkja hann sem "Fur," hinn sanna Gu. Vi gefum honum akkir fyrir a hafa opinbera okkur nafn sitt, fyrir gjfina a tra a og fyrir a nrvera hans s stug okkur.

2782. Vi getum tilbei Furinn vegna ess a hann hefur gert a a verkum a vi endurfumst til lfs hans me v a gefa okkur barnartt snum eina Syni: Me skrninni innlimar hann okkur lkama Krists sns; og fyrir smurningu Anda hans sem flir fr hfinu til limanna, gerir hann okkur a rum "Kristi." v a Gu, sem hefur fyrirhuga okkur a vera brn sn, hefur laga okkur a drlegum lkama Krists. annig eru i sem eigi hlut Kristi rttilega kllu "Krists." [34] Hinn ni maur, endurfddur og sninn aftur til Gus sns af n, segir fyrst af llu "Fair!" v n er hann orinn sonur. [35]

2783. annig opinberumst vi sjlfum okkur me hinni Drottinlegu bn samtmis v a Fairinn opinberast okkur me henni. [36] maur, dirfist ekki a lyfta sjnu inni til himins, lst augu n sga mt jru og skyndilega fkkst n Krists: allar syndir nar voru fyrirgefnar. Fr v a vera gulegur jnn ertu orinn gur sonur.… Lyftu v sjnu inni til Furins sem hefur geti ig fyrir skrnina, til Furins sem hefur endurleyst ig fyrir Son sinn og segu: "Fair vor. "" En ekki krefjast neinna srrttinda. Hann er srstakan htt Fair engum rum en Kristi en hann er sameiginlegur Fair okkar allra vegna ess a tt hann hafi einungis geti Krist, skapai hann okkur. Segu v einnig "Fair vor" af n hans til a verskuldir a vera sonur hans. [37]

2784. Barnartturinn, sem er fr gjf, krefst ess af okkur a vi tkum stugum sinnaskiptum og lifum nju lfi. A bija til Fur okkar tti a roska okkur tv grundvallarvihorf: a fyrra er r eftir a lkjast honum. Enda tt vi sum skpu mynd hans erum vi endurreist til lkingar vi hann me n, og vi verum a bregast vi essari n. Vi verum a minnast ess… og vita a egar vi kllum Gu "Fur vor" eigum vi a haga okkur sem synir Gus. [38] getur ekki kalla Gu allrar gsku Fur inn ef elur brjsti r miskunnarlaust og mannlegt hjarta; v ef annig er statt hefur ekki lengur r aukenni himneskrar gsku Furins. [39] Vi eigum a huga fegur Furins n aflts og fegra sl okkar samkvmt v. [40]

2785. a sara er aumjkt og treystandi hjarta sem gerir okkur kleift a "sna vi og vera eins og brn": [41] v Fairinn er opinberaur "smlingjum." [42] Bnin fullgerist me v a huga Gu einan og me krleikseldi. a brir slina og mtar hana til a elska hann og hn talar bltt fram vi Gu eins og vi eigin fur og gerir a af einstakri gurkilegri al. [43] Fair vor: etta nafn vekur okkur krleikann " og tiltr a last a sem vi erum ann mund a bija um.… Hva er a sem hann mundi ekki veita brnum snum sem bija eftir a hafa ur veitt eim gjf a vera brn sn? [44]

III. FAIR "VOR"

2786. Fair "vor" vsar til Gus. Hva okkur vivkur ltur eignarfornafni ekki ljs nein eignaryfirr, heldur algerlega ntt samband vi Gu.

2787. egar vi segjum Fair "vor" viurkennum vi fyrst a ll fyrirheit hans um krleikann sem spmennirnir bouu eru uppfyllt hinum nja og eilfa sttmla Kristi: Vi hfum gerst "hans" j og hann er framvegis "okkar" Gu. etta nja samband er llu tilliti keypis gjf um a tilheyra hvert ru: Vi eigum a bregast af krleika og trygg vi "ninni og sannleikanum" sem okkur er gefin Jes Kristi. [45]

2788. ar sem hin Drottinlega bn er bn jar hans vi "enda tmanna" tjir etta "vor" einnig fullvissuna um von sem vi setjum endanlegt fyrirheit Gus: hinni nju Jersalem mun hann segja vi ann sem sigrar: "g mun vera hans Gu og hann mun vera minn sonur." [46]

2789. egar vi bijum til Fur "vor" vrpum vi persnulega Fur Drottins okkar Jesm Krist. Vi greinum ekki me essu sundur gudminn fyrst Fairinn er "upptk og upphaf" hans, heldur jtum vi a Sonurinn s fddur af honum fyrir allar aldir og a Heilagur Andi tgangi fr honum. Vi ltum persnurnar ekki renna saman v vi jtum a samflag okkar er vi Furinn og Son hans, Jesm Krist, einum Heilgum Anda eirra. Heilg renning er samelis og skiptanleg. egar vi bijum til Furins, tilbijum vi hann og vegsmum samt me Syninum og hinum Heilaga Anda.

2790. Mlfrilega tknar "vor" eitthva sem hefur fleiri en eina persnu. a er einungis einn Gu og hann er jtaur sem Fair af eim sem fyrir tr Son hans eina eru endurfddir af honum me vatni og Andanum. [47] Kirkjan er etta nja samflag Gus og manna. einingu vi Soninn eina sem er orinn "frumburur meal margra brra," er hn samflagi vi einn og hinn sama Fur einum og hinum sama Heilaga Anda. [48] Me v a bija Fair "vor" biur hver s sem skrur er essu samflagi: "En eim fjlda sem tr hafi teki var eitt hjarta og ein sl." [49]

2791. etta er sta ess a rtt fyrir sundrung meal kristinna manna er essi bn til Fur "vor" okkar sameiginlega furleif og brn kvaning allra eirra sem skrir eru. samflagi trar Krist og skrnar eiga eir a sameinast bn Jes fyrir einingu lrisveina sinna. [50]

2792. A sustu, ef vi bijum Fairvori af einlgni gleymum vi einstaklingshyggjunni vegna ess a krleikurinn sem vi metkum frelsar okkur fr honum. etta "vor" vi upphaf Drottinlegu bnarinnar, lkt og "oss" sustu fjrum bnunum, tilokar engan. Ef vi eigum a geta sagt etta sannleika verur a sigrast sundrung og andstum. [51]

2793. Hinir skru geta ekki bei til Fur "vor" n ess a fra fram fyrir hann alla sem hann gaf sinn elskaa Son til. Krleikur Gus hefur engin takmrk og a bn okkar heldur ekki a hafa. [52] A bija Fair "vor" opnar fyrir okkur vddir krleika hans sem opinberast Kristi: a bija me og fyrir llum eim sem ekkja hann ekki enn til a Kristur geti "safna saman eitt dreifum brnum Gus." [53] Umnnun Gus fyrir llum mnnum og fyrir allri skpuninni hefur ori llum mestu bnamnnum innblstur; hn tti a tvkka bn okkar annig a hn ni til fullrar breiddar krleikans hvenr sem vi dirfumst a segja Fair "vor".

IV. " SEM ERT HIMNUM"

2794. etta biblulega oralag tknar ekki sta ("rm") heldur tilveru; a merkir ekki a Gu s fjarlgur heldur merkir a htign hans. Fair okkar er ekki "annars staar": Hann er hafinn yfir alla hluti sem vi getum gert okkur hugarlund um heilagleika hans. Einmitt vegna ess a hann er rheilagur er hann nkominn aumjku og sundurkrmdu hjarta. "Fair vor, sem ert himnum" ber rttilega a skilja a Gu s hjarta rttltra lkt og hann bi sna heilaga musteri. etta ir jafnframt a eir sem bija eiga a r a hann sem eir kalla bi eim. [54] "Himinn" gti einnig veri eir sem bera mynd hins himneska heims, eir sem Gu br og er um kyrrt . [55]

2795. Tkni um himininn beinir sjnum okkar aftur a leyndardmi sttmlans sem vi lifum egar vi bijum til Fur okkar. Hann er himnum, bsta snum. Furhsi er furland okkar. Syndin hefur gert okkur tlg r landi sttmlans [56] en afturhvarf hjartans gerir okkur kleift a hverfa aftur til Furins, til himna. [57] annig takast sttir me himni og jr Kristi, [58] v Sonurinn einn "steig niur fr himni" og hann tekur okkur me sr til baka me krossi snum, upprisu og uppstigningu. [59]

2796. egar kirkjan biur "Fair vor, sem ert himnum" jtar hn a vi erum lur Gus sem egar hefur teki sti " Kristi Jes " himinhum me honum," "flginn me Kristi Gui;"60 en jafnframt "andvrpum vr og rum a klast hsi voru fr himnum." [61] [Kristnir menn] eru holdi klddir en lifa eir ekki samkvmt holdinu. eir eiga sr tilveru jrinni en eru egnar himnarkis. [62]

STUTTU MLI

2797. A hafa einfalt og einlgt traust, aumjka og gleilega vissu er rtt vihorf ess sem biur Fairvori.

2798. Vi megum kalla Gu sem "Fur" vegna ess a Sonur Gus sem gerist maur hefur opinbera okkur hann. Fyrir skrnina erum vi innlimu Soninn og ger a brnum Gus.

2799. Drottinlega bnin kemur okkur til samflags vi Furinn og Son hans Jesm Krist. Samtmis veldur hn v a vi opinberumst sjlfum okkur (sbr. GS 22 § 1).

2800. A bija til Fur okkar tti a roska okkur viljann til a lkjast honum og ala okkur aumjkt og treystandi hjarta.

2801. egar vi segjum Fair "vor" vitnum vi til nja sttmlans Jes Kristi og samflagsins vi hina heilaga renningu og hinn gudmlega krleika sem fyrir kirkjuna dreifist um heim allan.

2802. " sem ert himnum" vsar ekki til staar heldur til htignar Gus og nrveru hans hjarta hinna rttltu. Himinninn, bstaur Furins, er hi sanna furland okkar anga sem lei okkar liggur og sem vi egar tilheyrum.

« 3. GREIN - BNIRNAR SJ

2803. Eftir a hafa sett okkur nrveru Gus Fur vors til a tilbija, elska og blessa hann, fr Andi barnarttarins sj bnir, sj blessanir til a stga upp fr hjarta okkar. Hinar rjr fyrstu eru gudmlegastar og draga r okkur a dr Furins; hinar fjrar sustu, sem vegur til hans, bera vesaldm okkar fram fyrir n hans. "Eitt fli kallar anna." [63]

2804. Fyrstu bnirnar leia okkur mti honum, hans vegna: itt nafn, itt rki, inn vilji! a er einkenni krleikans a hugsa fyrst um ann sem vi elskum. engri af bnunum remur minnumst vi okkur sjlf; hinn hjartanlega r, jafnvel ungi, hins elskaa Sonar eftir dr Fur sns grpur okkur: [64] "helgist itt nafn, komi itt rki, veri inn vilji. "" essar rjr bnir hafa egar veri heyrar hjlprisfrn Krists en er framvegis beint von tt a endanlegri fullnustu eirra, v Gu er ekki enn allt llu. [65]

2805. Sari bnirnar uppljkast me sama htti og vissir ttir kalls evkaristunnar (epklesis): r bera fram eftirvntingar okkar og leita eftir athygli Fur miskunnarinnar. r stga upp fr okkur og snerta okkur hr og n, essum heimi: "Gef oss "lei oss "fyrirgef oss "." Fjra og fimmta bnin snertir lf okkar sem slkt
- a a fi nringu og lknist af syndinni. Tvr sustu bnirnar snerta barttu okkar fyrir sigri lfsins, sem er sjlf bartta bnarinnar.

2806. Me fyrstu remur bnunum styrkjumst vi trnni fyllt voninni og eldmi krleikans. ar sem vi erum skapaar verur og enn syndarar verum vi a bija fyrir oss sjlfum, fyrir essu "oss" sem bundi er heiminum og sgunni og vi berum fram fyrir takmarkalausan krleika Gus. v a fyrir nafn Krists hans og herradm Heilags Anda hans fullgerir Fair okkar fyrirtlun sna um hjlpri, okkur til handa og llum heiminum.

I. "HELGIST ITT NAFN"

2807. "Helgist" stendur hr ekki eingngu sem orsakasgn (Gu einn helgar, gerir heilagt) heldur er ru fremur lagt mat einhvern: veri er a jta heilagleika, veri er a umgangast heilagleika. Og annig er tilbeisla essa kalls stundum skilin sem lof-og akkargjr. [66] En Jess kennir okkur a hafa essa bn skhtti: bija hana bn, r og vntingu ar sem Gu og maur eiga bir hlut. egar vi fyrstu bnina til Furins skkvum vi dpsta leyndardm gudms hans og hinn strbrotna atbur sem er hjlpri mannsins. A bija Furinn a nafn hans s gert heilagt dregur okkur til eirrar fyrirtlunar hans um miskunn "sem hann hafi me sjlfum sr kvei a framkvma [ Kristi] er fylling tmans kmi" til ess a "vr vrum heilagir og ltalausir fyrir honum krleika." [67]

2808. hinum afgerandi stundum rdeild sinni opinberar Gu nafn sitt en a gerir hann me v a fullgera verk sitt. En etta verk verur einungis fullgert fyrir okkur og okkur ef nafn hans er haldi heilagt af okkur og okkur.

2809. Heilagleiki Gus er hinn agengilegi staur eilfs leyndardms hans. a sem opinberast af heilagleikanum skpuninni og sgunni kallar Ritningin "dr," ljma htignar hans. [68] Me v a skapa manninn mynd sinni og lkingu krndi Gu hann "me smd og heiri" en maurinn syndgai og "skortir Gus dr." [69] Fr eim tma fr Gu a sna heilagleika sinn me v a opinbera og segja nafn sitt v skyni a endurreisa manninn "mynd skapara sns." [70]

2810. fyrirheitinu til Abrahams og eiinum sem fylgdi v, [71] skuldbindur Gu sig en n ess a afhjpa nafn sitt. Hann byrjar v a opinbera a Mse og gerir a llum lnum ljst egar hann frelsar hann undan Egyptunum: "Hann hefir sig drlegan gjrt." [72] Eftir a sttmlinn Sna var gerur var essi lur "mn eiginlega eign" og tti hann a vera "heilagur lur" (ea "vgur" - sama ori er yfir bi orin hebresku) [73] vegna ess a nafn Gus dvelur honum.

2811. rtt fyrir hi heilaga lgml sem eirra heilagi Gu gefur lnum aftur og aftur - "r skulu vera heilagir, v a g, Drottinn, Gu yar, er heilagur" - og enda tt Drottinn sni langlyndi vegna nafns sns, snr flki sr fr Hinum heilaga srael og vanhelgar nafn hans meal janna. [74] etta er sta ess a hinir rttltu gamla sttmlans, hinir ftku nijar sem sneru aftur r tleg, og spmennirnir, brunnu af kafa eftir nafninu.

2812. A lokum er nafn Hins heilaga Gus opinbera Jes, holdinu, sem frelsara: a opinberast af v sem hann er, af ori hans og af frn hans. [75] etta er kjarninn staprestsbn hans: "Heilagi Fair… g helga mig fyrir svo a eir su einnig helgair sannleika." [76] Vegna ess a hann "helgar" sitt eigi nafn opinberar Jess okkur nafn Furins. [77] Vi lok pska Krists gefur Fairinn honum nafni sem hverju nafni er ra: Jess Kristur er Drottinn Gui Fur til drar. [78]

2813. skrnarvatninu erum vi "laugair… helgair " rttlttir fyrir nafn Drottins Jes Krists og fyrir Anda vors Gus." [79] llu lfi okkar erum vi kllu af Fur okkar til heilagleika og a er honum "a akka a r eru samflagi vi Krist Jesm. Hann er orinn oss vsdmur fr Gui "og helgun" [80] og bi dr hans og lf okkar hvlir helgun nafni hans okkur og af okkur. Slkt er mikilvgi fyrstu bnar okkar. Hver helgar Gu r v a hann er s sem helgar? En ar sem hann sagi "og r skulu vera heilagir fyrir mr, v a g, Drottinn, er heilagur," leitum vi og bijum sem heilagir erum gerir skrninni a vi megum sna olgi v sem vi hfum byrja a vera. Og vi bijum um etta daglega vegna ess a vi urfum v a halda a f helgun daglega til a vi sem bregumst daglega megum hreinsa okkur fr syndum okkar me v a vera stugt helgair.… Vi bijum a essi helgun megi varveitast okkur. [81]

2814. Helgunin nafni hans meal janna byggist me askiljanlegum htti lfi okkar og bn okkar: Vi bijum Gu a helga nafn sitt sem fyrir sinn eigin heilagleika frelsar og gerir alla skpunina heilaga.… etta er nafni sem gefur gltuum heimi hjlpri. En vi bijum um a etta nafn Gus veri gert heilagt okkur fyrir breytni okkar. v nafn Gus er blessa egar vi breytum vel en lasta egar vi breytum gulega. Eins og postulinn segir: "Nafn Gus verur yar vegna fyrir lasti meal heiingjanna." Vi bijum v a rtt eins og nafn Gus er heilagt megum vi last heilagleika sl okkar. [82] egar vi segjum "helgist itt nafn" bijum vi um a a megi heilagt vera okkur sem honum eru; en einnig rum sem n Gu bur enn eftir, a vi megum hla lfsreglunni sem skyldar okkur til a bija fyrir hverjum og einum, jafnvel vinum okkar. etta er sta ess a vi segjum ekki beinlnis "helgist itt nafn " oss"" v vi bijum a svo megi vera llum mnnum. [83]

2815. essi bn felur sr allar hinar. Lkt og r 6 bnir sem eftir fylgja fullnast hn me bn Krists. Bnin til Fur vors er okkar bn ef hn er bein nafni Jes. [84] staprestsbn sinni biur Jess: "Heilagi Fair, varveit nu nafni "sem hefur gefi mr." [85]

II. "KOMI ITT RKI"

2816. Nja testamentinu m a ori basileia sem "konungstign" (hlutsttt), "konungsrki" (hlutsttt) ea "veldi" (athfn). Framundan okkur er rki Gus. a var nlgt hinu holdtekna Ori, boa gegnum allt guspjalli og er komi daua og upprisu Krists. Rki Gus hefur veri a koma allt fr sustu kvldmltinni og er mitt meal okkar evkaristunni. Rki mun koma dr egar Kristur frir Fur snum a hendur: a kann vel a vera "a rki Gus merki Krist sjlfan sem vi rum daglega a komi og sk okkar er s a koma hans veri okkur greinileg eins fljtt og aui er. ar e hann er upprisa okkar, r v a a er honum sem vi rsum upp, er a hugsanlegt a hann s jafnframt rki Gus v a honum munum vi rkja. [86]

2817. essi bn er "Marana tha," hrp Andans og brarinnar: "Drottinn Jess, kom ." Jafnvel tt okkur hefi ekki veri gert a bija fyrir komu rkisins hefum vi kosta kapps um a mla slkt af munni fram kafa okkar a umfama von okkar. gremju sinni hrpa slir drlinganna til Drottins undan altarinu: "Hversu lengi tlar , Herra, heilagi og sanni, a draga a a dma og hefna bls vors byggjendum jararinnar?" v a er kvara a endurgjald sitt fi eir vi lok heimsins. Drottinn, veri engin bi rki nu! [87]

2818. hinni Drottinlegu bn vsar "komi itt rki" fyrst og fremst til endanlegrar komu rkis Gus me endurkomu Krists. [88] essi r gerir kirkjuna ekki sinnulausa um erindi sitt essum heimi heldur skerpir hn vert mti rvekni hennar eim efnum. Eftir hvtasunnuna er koma rkisins verk Anda Drottins sem "fullkomnar verk hans heiminum og fullnar alla helgun." [89]

2819. "Gus rki [er] rttlti, friur og fgnuur Heilgum Anda." [90] Hinir sustu tmar sem vi lifum er ld thellingar Andans. Allt fr hvtasunnunni hefur tvr bartta stai yfir milli "holdsins" og Andans. [91] Einungis hreint hjarta getur einarlega sagt: "Komi itt rki." S sem hefur heyrt Pl segja "Lti v ekki syndina rkja daulegum lkama yar" og er hreinn verkum, hugsun og ori getur sagt vi Gu: "Komi itt rki!" [92]

2820. Me skilningi samkvmt Andanum vera kristnir menn a gera greinarmun eflingu Gus rkis og framfara menningu og v samflagi sem eir taka tt . Slkur greinarmunur felur ekki sr askilna. Kllun mannsins til eilfs lfs eflir en blir ekki niur skyldu hans til a beita essum heimi v afli og eim leium sem hann hefur meteki fr skaparanum til a starfa a rttlti og frii. [93]

2821. Bn essi er tekin upp og hn er heyr bn Jes sem er nrverandi og virk evkaristunni; hn ber vexti sna nju lfi me v a fylgja slubounum. [94]

III. "VERI INN VILJI, SVO JRU SEM HIMNI"

2822. Fair vor "vill a allir menn veri hlpnir og komist til ekkingar sannleikanum." [95] Hann er "langlyndur vi yur ar e hann vill ekki a neinir glatist." [96] Hann segir boori snu: "Elski hver annan. Eins og g hef elska yur skulu r einnig elska hver annan." [97] etta er boi sem sameinar ll nnur bo hans og ltur ljs hverju allur vilji hans liggur.

2823. "Og hann kunngjri oss leyndardm vilja sns, kvrun, sem hann hafi me sjlfum sr kvei a framkvma, er fylling tmans kmi "a safna llu v, sem er himnum, og v, sem er jru, undir eitt hfu Kristi. honum hfum vr lka last arfleifina, eins og oss var fyrirhuga samkvmt fyrirtlun hans, er framkvmir allt eftir lyktun vilja sns." [98] Vi srbijum um a elskandi fyrirtlun hans komist a fullu til framkvmda jru eins og egar er himnum.

2824. Kristi og fyrir mannlegan vilja hans hefur vilja Furins veri fullngt fullkomlega eitt skipti fyrir ll. Jess sagi egar hann kom ennan heim: "g er kominn til a gjra inn vilja, Gu minn." [99] Einungis Jess getur sagt: "g gjri t a sem honum knast." [100] egar hann bast fyrir angist sinni jtai hann a fara fullkomlega a hans vilja: "En veri ekki minn heldur inn vilji." [101] ess vegna gaf Jess "sjlfan sig fyrir syndir vorar, til ess a frelsa oss fr hinni yfirstandandi vondu ld, samkvmt vilja Gus vors og Fur." [102] "Og samkvmt essum vilja erum vr helgair me v a lkama Jes Krists var frna eitt skipti fyrir ll." [103]

2825. "Og tt hann Sonur vri, lri [Jess] hlni af v sem hann lei." [104] Vi sem erum syndugar og skapaar verur urfum enga ara stu til a lra hlni - vi sem honum hfum last barnartt. Vi bijum Fur okkar a sameina vilja okkar vilja Sonar hans v skyni a mega uppfylla vilja hans, fyrirtlun hans um hjlpri fyrir lfi heiminum. egar allt er skoa erum vi algjrlega fr um a gera a, en sameinu Jes og me krafti Heilags Anda hans getum vi lti vilja okkar honum hendur og kvei a velja a sem Sonur hans hefur vallt vali: a gera a sem er knanlegt Furnum. [105] Me v a gefast Kristi getum vi ori einn andi me honum og ann htt gert vilja hans; me slkum htti verur a fullkomi jru sem himni. [106] grundi a hvernig Jess Kristur kennir okkur a vera aumjk me v a f okkur til a sj a dyggir okkar rast ekki einungis af verkum okkar heldur af n Gus. Hann bur hverjum hinna truu sem biur a gera a me almennum htti, bija fyrir llum heiminum. v hann sagi ekki "veri inn vilji mr ea okkur" heldur " jru," allri jrinni, til a hrekja villu brott r henni, til a sannleikurinn festi rtur henni, til a llum lstum veri eytt henni, til a dyggin blmstri henni og til a jrin veri ekki lengur ruvsi en himinninn. [107]

2826. Me bninni getum lrt a "reyna hver s vilji Gus" og last olgi til ess. [108] Jess kennir okkur a a s ekki me tluum orum a maur kemst inn himnarki heldur me v a "gjra vilja Fur mns sem er himnum." [109]

2827. "En ef einhver er gurkinn og gjrir vilja hans, ann heyrir hann." [110] Slkur er mttur bnar kirkjunnar nafni Drottins hennar og umfram allt evkaristunni. Bn hennar er einnig samflag um rnaarbnir me alhelgri Gusmur [111] og llum drlingum sem hafa veri Drottni velknanlegir v eir vildu einungis fara a vilja hans: Ekki yri a mtsgn vi sannleikann tt vi skildum orin "veri inn vilji, svo jru sem himni" me eftirfarandi htti: svo kirkjunni sem Drottni vorum Jes Kristi; ea: svo brinni sem fstnu er sem brgumanum sem fullgert hefur vilja Furins. [112]

IV. "GEF OSS DAG VORT DAGLEGT BRAU"

2828. "Gef oss": etta lsir trausti barnanna sem vnta alls fr Fur snum. Hann "ltur sl sna renna upp yfir vonda sem ga og rigna yfir rttlta sem ranglta" [113] og llu sem lifir gefur hann "fu sna rttum tma." [114] Jess kennir okkur a bija essa bn vegna ess a hn vegsamar Fur okkar me v a jta hversu gur hann er, fremri allri gsku.

2829. "Gef oss" tjir einnig sttmlann. Vi erum hans og hann er okkar, okkar vegna. En etta "oss" jtar hann einnig sem Fur allra manna og vi bijum til hans fyrir eim llum samstu me eim ney eirra og jningum.

2830. "Vort brau": Fairinn sem gefur okkur lfi getur ekki anna en gefi okkur nringuna sem er lfsnausynleg
- hfileg gi og blessun, efnisleg sem andleg. fjallrunni leggur Jess herslu hi barnslega traust sem vinni me forsj Fur okkar. [115] Hann er ekki a bja okkur a gerast ijulaus, [116] heldur vill hann leysa okkur undan stugum kva og hyggjum. Slk er hin barnslega uppgjf Gus barna: eim sem leita rkis Gus og rttltis hans lofar hann a gefa allt til vibtar. ar sem raunar allt tilheyrir Gui, vantar ann ekkert sem geymir Gu ef hann sjlfur er ekki vanbinn frammi fyrir Gui. [117]

2831. En nrvera eirra sem hungrar vegna ess a skortir brau opnar upp ara djpsta merkingu essarar bnar. S harmleikur sem er hungri heiminum kallar alla kristna menn sem bija af einlgum huga a vera byrgir gagnvart brrum snum bi persnulegu lferni snu og samstu sinni me allri fjlskyldu mannsins. essa bn hinnar Drottinlegu bnar m setja samhengi vi dmisgurnar um ftka manninn Lasarus og hinn hinsta dm. [118]

2832. Lkt og geri deiginu tti nstrleiki rkisins a f jrina til "lyftast" af Anda Krists. [119] etta a vera snilegt me v a komi veri rttlti persnulegum, flagslegum, efnahagslegum og aljlegum samskiptum og a ekki veri liti fram hj v a ekkert rttltt skipulag er a finna n manna sem vilja vera rttltir.

2833. "Vort" brau er "eitt" brau fyrir hina "mrgu." "Ftktin" slubounum er dyggin a deila me rum: Hn kallar okkur a mila og deila me rum bi efnislegum og andlegum gum, ekki me vingunum heldur af krleika til a gng sumra bti r skorti annarra. [120]

2834. "Ija skalt og bija." [121] "Biji eins og allt s h Gui en starfi eins og allt s h ykkur." [122] Jafnvel eftir a hafa loki starfi okkar er maturinn sem vi fum samt gjf Furins; a er gott a bija hann um hann og akka honum eins og kristnar fjlskyldur gera me borbnum snum.

2835. essi bn, samt eirri byrg sem hn felur sr, gildir einnig um anna hungur sem mennirnir deyja af: "Eigi lifir maurinn einu saman braui, heldur hverju v ori sem fram gengur af Gus munni," [123] a er a segja, af Orinu sem hann talar og Andanum sem hann andar. Kristnir menn vera gera allt sem eir geta til a "boa ftkum fagnaarerindi." a er hungur jru, "ekki hungur eftir braui n orsta eftir vatni, heldur eftir v a heyra or Drottins." [124] ess vegna er srstk kristin merking flgin essari fjru bn sem beinist a braui lfsins: Ori Gus sem mtteki er tr, lkama Krists sem metekinn er evkaristunni. [125]

2836. " dag" ltur einnig ljs tiltr sem Drottinn hefur kennt okkur [126] og vi mundum aldrei gerast svo djrf a finna upp . ar sem a vsar umfram allt til Ors hans og lkama Sonar hans etta " dag" ekki einungis vi um daulegan tma okkar heldur einnig " dag" Gus. Ef fr braui hvern dag er hver dagur hj r dagurinn dag. Tilheyri Kristur r dag rs hann upp fyrir ig hvern dag. Hvernig m etta vera? " ert Sonur minn. dag gat g ig." ess vegna er dagurinn dag egar Kristur rs upp. [127]

2837. "Daglegt" (epiousios) kemur hvergi annars staar fyrir Nja testamentinu. jarneskum skilningi er etta or uppfrileg vsbending um daginn " dag"128 til a kenna okkur a vera full trnaartrausts "n nokkurs fyrirvara." elislgum skilningi er a tkn um a sem er nausynlegt til lfs og vara samhengi srhvert gott sem ngir til lfsviurvris. [129] bkstaflegri merkingu (epi-ousios: "ofur-nausyn") vsar a beint til braus lfsins, lkama Krists, "lyfs dauleikans," en n ess hfum vi ekki lf okkur. [130] A lokum er essu sambandi himnesk merking ess augljs: " dag" er dagur Drottins, veisludagur rkisins, sem evkaristan gefur vntingar um en hn er n egar forsmekkurinn a rkinu sem vndum er. ess vegna er vi hfi a helgisiir evkaristunnar su hafir um hnd daglega. Evkaristan er okkar daglega brau. Krafturinn sem einkennir essa himnesku fu er kraftur sameiningar: Hann sameinar okkur lkama frelsarans og gerir okkur a limum hans til a vi getum ori a sem vi metkum. " Hi daglega brau er einnig a finna lestrunum sem vi heyrum daglega kirkjunni og slmunum sem i heyri og syngi. Okkur er allt etta nausynlegt vegfer okkar. [131] Hinn himneski Fair hvetur okkur, sem brn himinsins, til a bija um brau fr himnum. Kristur sjlfur er braui sem s er Jmfrna, lyft holdinu, hnoa pslunum, baka ofni grafarinnar, geymt kirkjum, lti fram lturun, og veitir hinum truu himnafu hverjum degi. [132]

V. "OG FYRIRGEF OSS VORAR SKULDIR, SVO SEM VR OG FYRIRGEFUM VORUM SKULDUNAUTUM"

2838. essi bn er undraver. Ef hn innihldi einungis fyrsta hlutann "og fyrirgef oss vorar skuldir" gti hn hafa veri undirskilin remur fyrstu bnum hinnar Drottinlegu bnar ar sem frn Krists er "til fyrirgefningar synda." En samkvmt sari hlutanum verum vi ekki bnheyr nema vi gngum fyrst a strngu skilyri. Bn okkar horfir til framtar en svar okkar verur a koma fyrst v ein samtenging bindur bnarhlutana saman: "svo sem". Og fyrirgef oss vorar skuldir… 2839. Vi byrjum v a bija til Fur okkar me hvikulu trausti. Me v a bija hann um a nafn hans s heilagt gert erum vi raun a bija hann um a vi sjlf sum sfellt ger heilagri. En tt vi sum kldd skrnarklum httum vi ekki a syndga og sna baki vi Gui. N, essari nju bn, snum vi aftur til hans lkt og tndi sonurinn og, lkt og tollheimtumaurinn, viurkennum a vi sum syndarar frammi fyrir honum. [133] Bn okkar hefst "jtningu" vesaldmi okkar og miskunnsemi hans. Von okkar er traust vegna ess a Syni hans "eigum vr endurlausnina, fyrirgefningu synda vorra." [134] hrifarkt og tvmlalaust merki um fyrirgefningu hans finnum vi sakramentum kirkju hans. [135]

2840. En a hrilega er a essi thelling miskunnar getur ekki streymt inn hjarta okkar ef vi hfum ekki fyrirgefi skuldunautum okkar. Krleikanum, lkt og lkama Krists, verur ekki skipt sundur; vi getum ekki elska Gu sem vi sjum ekki ef vi elskum ekki brur okkar og systur sem vi sjum. [136] egar vi neitum a fyrirgefa brrum okkar og systrum herist hjarta okkar og verur mttkilegt fyrir miskunnsmum krleika Furins vegna harar sinnar. En egar vi jtum syndir okkar opnast hjarta okkar fyrir n hans.

2841. essi bn er a mikilvg a hn er s eina sem Drottinn hverfur aftur til og rar srstaklega fjallrunni. [137] essi ingarmikla krafa leyndardmi sttmlans er mguleg manninum. En "Gu megnar allt." [138] …svo sem vr og fyrirgefum vorum skuldunautum 2842. Samtengingin "svo sem" er ekki einstk kennslu Jes: "Veri r v fullkomnir, eins og Fair yar himneskur er fullkominn"; "Veri miskunnsamir, eins og Fair yar er miskunnsamur"; "Ntt boor gef g yur, a r elski hver annan. Eins og g hef elska yur, skulu r einnig elska hver annan." [139] a er gerlegt a halda boor Drottins me v a breyta eftir hinni gudmlegu fyrirmynd yfirborinu; a verur a gerast me afgerandi tttku sem kemur r djpum hjartans, heilagleika, miskunn og krleika Gus vors. Einungis Andinn sem er "lf vort" getur gert "vort" a sama hugarfari og var Kristi Jes. [140] verur hgt a vera einhuga fyrirgefningunni og vi getum "fyrirgefi hvert ru eins og Gu hefur Kristi fyrirgefi" okkur. [141]

2843. annig vera or Drottins um fyrirgefninguna, um krleikann sem elskai uns yfir lauk, [142] okkur raunveruleg stareynd. Dmisagan um miskunnarlausa jninn sem er hpunkturinn kennslu Drottins um samflagi kirkjunni, endar me essum orum: "annig mun og Fair minn himneskur gjra vi yur, nema hver og einn yar fyrirgefi af hjarta brur snum." [143] a er sem s " djpum hjartans" sem allt er bundi og leyst. a er ekki okkar valdi a finna ekki fyrir ea gleyma misger; en hjarta sem opnar sig fyrir Heilgum Anda breytir gremju meaumkun og gerir minni flekklaust me v a umbreyta meinsemd rnaarbn.

2844. Kristin bn bur a vinum s veitt fyrirgefning. [144] Hn ummyndar lrisveininn me v a steypa hann mt meistara hans. Fyrirgefningin er hpunktur kristinnar bnar; einungis hjarta sem er samhljma meaumkun Gus getur meteki gjf a bija. Fyrirgefningin er einnig til vitnisburar um a a heimi okkar er krleikurinn mttugri en syndin. Pslarvottar liinna tma og dagsins dag eru Jes til vitnisburar um etta. Fyrirgefningin er grundvallarskilyri ess a Gus brn sttist vi Fur sinn og menn hver vi annan. [145]

2845. essi fyrirgefning, sem llum hfuatrium er gudmleg a uppruna, hefur engin skil ea mrk146 hvort heldur tala er um "syndir" eins og hj Lkasi (11:4) ea "skuldir" eins og hj Matteusi (6:12). Vi erum vallt skuldunautar: "Skuldi ekki neinum neitt, nema a eitt a elska hver annan." [147] Samflag heilagrar renningar er uppspretta og vimiun sannleikans llum samskiptum. au lifum vi bn, umfram allt evkaristunni. [148] Gu tekur ekki vi frn ess sem elur sundurlyndi. Hann skipar honum a fara burt fr altarinu og sttast fyrst vi brur sinn. Einungis friarbnir eru Gui til hfis. Besta frnin til Gus er friur, brurlegt samlyndi og flk sem sameina er einingu Furins, Sonarins og hins Heilaga Anda. [149]

VI. "OG EIGI LEI OSS FREISTNI"

2846. essi bn fer a rtum eirrar sem undan fer v syndir okkar er afleiing ess a vi hfum lti undan freistingunni; ess vegna bijum vi Fur okkar a "leia" okkur ekki freistni. Erfitt er a a grska orasambandi sem nota er me einu ori: a ir "lt oss eigi falla freistni" ea "lt oss eigi leiast til freistni." [150] "Gu getur eigi ori fyrir freistingu af hinu illa, enda freistar hann sjlfur einskis manns"; [151] hann vill vert mti frelsa okkur undan hinu illa. Vi bijum hann um a lta okkur ekki ganga ann veg sem leiir til syndar. Vi stndum stri "milli holds og anda"; essi bn biur Andann um dmgreind og styrk.

2847. Heilagur Andi fr okkur til a greina milli renginga sem eru nausynlegar fyrir vxt hins innri manns, [152] og freistingar sem leiir til syndar og daua. [153] Vi verum einnig a greina milli ess a vera freista og lta undan freistingu. A sustu afhjpar dmgreindin lygar freistingarinnar: vifang hennar virist "gott" "fagurt a lta" og "girnilegt"154 egar vxtur ess er raun og veru dauinn. Gu vill ekki vinga fram hi ga heldur vill hann frjlsar verur.… Viss nytsemi felst freistingunni. Enginn nema Gu veit hva sl okkar hefur fengi fr honum, jafnvel ekki vi sjlf. En freistingin leiir a ljs til a vi fum lrt a ekkja okkur sjlf og me v uppgtvum vi illar hugrenningar okkar og finnum okkur knin til ess a fra akkir fyrir a ga sem freistingin hefur leitt okkur fyrir sjnir. [155]

2848. "Eigi lei oss freistni" felur sr kvrun hjartans: "v hvar sem fjrsjur inn er, ar mun og hjarta itt vera.… Enginn getur jna tveimur herrum." [156] "Fyrst Andinn er lf vort skulum vr lifa Andanum." [157] Fairinn gefur okkur mttinn til essa samykkis vi hinn Heilaga Anda. "r hafi ekki reynt nema mannlega freistingu. Gu er trr og ltur ekki freista yar um megn fram, heldur mun hann, egar hann reynir yur, einnig sj um, a r fi staist." [158]

2849. Einungis bn er slk bartta mguleg og slkur sigur. a er me bn sinni a Jess yfirbugar freistarann, bi vi upphaf starfs sns og sustu angistarfullu barttu sinni. [159] a er essari bn til Fur okkar himnum a Kristur sameinar okkur barttu sinni og angist. Hann leggur herslu a vi sum rvkur hjarta samflagi vi hans eigi. rvekni er "gsla hjartans" og Jess ba fyrir okkur til Furins: "Varveit nu nafni." [160] Heilagur Andi leitar ess stugt a vihalda okkur essari rvekni. [161] essi bn fr sna afdrifarkustu merkingu tengslum vi sustu freistingu jarneskrar barttu okkar; hn biur um a f a varveitast narstandi til dauadags. "Sj, g kem eins og jfur. Sll er s sem vakir." [162]

VII. "HELDUR FRELSA OSS FR ILLU"

2850. Sasta bnin til Fur okkar er einnig innifalin bn Jes: "g bi ekki, a takir r heiminum, heldur a varveitir fr hinu illa." [163] Hn snertir hvert okkar persnulega en a erum vallt "vi" sem bijum, samflagi vi alla kirkjuna, fyrir frelsun allrar hinnar mannlegu fjlskyldu. Hin Drottinlega bn lkur stugt upp fyrir okkur allri rdeild hjlpris Gus. Gagnkvm tenging okkar harmleik syndar og daua snst upp samstu lkama Krists, "samflagi heilagra." [164]

2851. essari bn er hi illa ekki hlutsttt hugtak heldur er a persna, Satan, hinn vondi, engillinn sem stendur gegn Gui. Djfullinn (dia-bolos) er s sem "setur sig upp mti" fyrirtlun Gus og hjlprisverki hans sem komi er til leiar Kristi.

2852. "Hann var manndrpari fr upphafi "lygari og lyginnar fair," Satan, hann "sem afvegaleiir alla heimsbyggina." [165] a er fyrir hann a syndin og dauinn kom inn heiminn og me endanlegum sigri hans verur ll skpunin "leyst undan spillingu syndar og daua." [166] "Vr vitum, a hver sem af Gui er fddur syndgar ekki, s sem af Gui er fddur varveitir hann og hinn vondi snertir hann ekki. Vr vitum, a vr tilheyrum Gui og allur heimurinn er valdi hins vonda." [167] Drottinn, sem hefur teki burt synd na og fyrirgefi villur nar, verndar ig einnig og heldur ig fjarri vlum andstingsins, djfulsins, til a vinurinn, sem er vanur a leggja rkt vi syndina, komi r ekki vart. S sem felur sig hendur Gui hrist ekki djfulinn. "Ef Gu er me oss, hver er mti oss?" [168]

2853. Sigur yfir "hfingja heimsins" [169] var unninn eitt skipti fyrir ll eirri stundu egar Jess gaf sjlfan sig fslega dauann til a gefa okkur lf sitt. etta er dmurinn yfir heiminum og hfingja heimsins er "t kasta." [170] Hann "ofstti konuna" [171] en ni engum tkum henni: hinni nju Evu, "full nar" Heilags Anda og varveitt fr synd og spillingu dauans (hinn flekklausi getnaur og uppnumning hinnar alslu Maru Gusmur, vallt mey). " reiddist drekinn konunni og fr burt til ess a heyja str vi ara afkomendur hennar." [172] ess vegna bija Andinn og kirkjan: "Kom , Drottinn Jess," [173] ar sem koma hans mun frelsa okkur fr hinum vonda.

2854. egar vi bijum um a vera frelsu fr hinum vonda bijum vi jafnframt um a vera leyst undan llu illu fort, nt og framt sem hann er hfundur ea frumkvull a. essari lokabn frir kirkjan fram fyrir Furinn alla mu heimsins. Hn biur um frelsun fr llu v illa sem dynur mannkyni en biur jafnframt af einlgu hjarta um hina drmtu gjf friar og n olgis eftirvntingu endurkomu Krists. Me v a bija me essum htti sr hn fyrir aumkt trarinnar allt og alla safnast saman honum sem hefur "lykla dauans og Heljar", honum "sem er og var og kemur, hinn alvaldi." [174] Frelsa oss, Drottinn, fr llu illu, og gef oss fri um vora daga. Veit oss af miskunn inni a vr sum vallt laus vi synd og vernda oss fr llum hyggjum eftirvntingu vorrar slu vonar og opinberunar Frelsara vors Jes Krists. [175]

« 4. GREIN - LOKALOFGJRIN

2855. lokalofgjrinni, "v a itt er rki og mtturinn og drin a eilfu" eru teknar upp aftur rjr fyrstu bnirnar Fairvorinu: vegsmun nafni hans, a rki hans komi og kraftur frelsandi vilja hans. En essar bnir eru n kunngerar sem tilbeisla og akkarger lkt og er helgisiunum himnum. [176] Hfingi essa heims hefur fengi sjlfum sr hendur me upplognum htti nafnbturnar rjr, konungsveldi, kraft og dr. [177] Kristur, Drottinn, skilar eim aftur til Fur sns og Fur okkar uns hann selur honum rki hendur egar leyndardmur hjlprisins er endanlega uppfylltur og Gu verur allt llu. [178]

2856. "San, eftir a bninni er loki, segir "Amen" og me essu "Amen," sem ir "megi svo vera," stafestir allt a sem fali er bninni sem Gu kenndi okkur." [179]

STUTTU MLI

2857. Fairvorinu er vifang fyrstu riggja bnanna dr Furins: helgun nafni hans, koma rkisins og a uppfylling vilja hans. Hinar fjrar kynna honum skir okkar: a lf okkar fi nringu, veri lkna af synd og veri sigurslt barttu gs yfir hinu vonda.

2858. Me v a bija "helgist itt nafn" verum vi hluti af fyrirtlun Gus, helgun nafns hans - opinbera fyrst Mse og san Jes
- af okkur og okkur, hverri j og hverjum manni.

2859. Me annarri bninni ltur kirkjan fyrst og fremst til endurkomu Krists og endanlegrar komu Gus rkis. Hn biur ess einnig a Gus rki megi vaxa lfi okkar " dag."

2860. riju bninni bijum vi Fur okkar a sameina vilja okkar vilja Sonar hans til a fullna megi fyrirtlun hans um hjlpri lfi heimsins.

2861. fjru bninni, egar vi segjum "gef oss," ltum vi ljs me brrum vorum og systrum barnslegt traust okkar til himnesks Fur okkar. "Vort daglegt brau" vsar til jarneskrar fu sem llum er nausynleg til a lifa og einnig til braus lfsins: Ors Gus og lkama Krists. a er mtteki " dag" Gus sem lfsnausynleg, "ofur-nausynleg" fa veislu hins komandi rkis og sem fer undan evkaristunni.

2862. Fimmta bnin biur um miskunn Gus vegna misgera okkar, miskunn sem getur ekki gagnteki hjarta nema vi hfum lrt a fyrirgefa vinum okkar a dmi Krists og me hjlp hans.

2863. egar vi segjum "og lei oss eigi freistni" bijum vi Gu um a lta okkur ekki fara veginn sem leiir til syndar. essi bn srbnir Andann um dmgreind og styrk; hn biur um n til a sna rvekni og til a vera stafastur hinu ga til sustu stundar.

2864. sustu bninni "heldur frelsa oss fr illu" bija kristnir menn, me kirkjunni, Gu um a leia sigurinn fram dagsljsi sem Kristur hefur egar unni yfir "hfingja essa heims," Satan, englinum sem persnulega st gegn Gui og fyrirtlun hans um hjlpri.

2865. Me v a enda bnina "Amen" ltum vi ljs okkar "fiat" (okkar afdrttarlausa jyri) vi llum sj bnunum: "Megi svo vera."


opinber tgfa © Reynir K. Gumundsson ddi


  1. Lk 11:1.
  2. Sbr. Lk 11:2-4.
  3. Sbr. Mt 6:9-13.
  4. Didache 8, 2: SCh 248, 174.
  5. Grunnreglur postulanna 7, 24, 1: PG 1, 1016.
  6. Tt 2:13; sbr. Rmversk kalska messubkin 22, innskot eftir Drottinlegu bnina.
  7. Tertllanus, De orat. 1: PL 1, 1155.
  8. Tertllanus, De orat. 10: PL 1, 1165; sbr. Lk 11:9.
  9. Hl. gstnus, Ep. 130, 12, 22: PL 33, 503.
  10. Sbr. Lk 24:44.
  11. Sbr. Mt 5-7.
  12. Hl. Tmas fr Akvn, STh II-II, 83, 9.
  13. Sbr. Jh 17:7.
  14. Sbr. Mt 6:7, 1Kon 18:26-29.
  15. Jh 6:63.
  16. Gl 4:6.
  17. Rm 8:27.
  18. Sbr. Didache 8, 3:SCh 248, 174.
  19. Hl. Jhannes Krsostomus, Hom. in Mt. 19, 4: PG 57, 278.
  20. 1Pt 1:23.
  21. Sbr. 1Pt 2:1-10.
  22. 1Jh 3:2; sbr. Kl 3:4.
  23. 1Kor 11:26.
  24. Tertllanus, De orat. 1: PL 1, 1251-1255.
  25. Hl. Tmas fr Akvn, STh II-II, 83, 9.
  26. 2M 3:5.
  27. Heb 1:3; 2:13.
  28. Hl. Ptur Krsolgus, Sermo 71, 3: PL 52, 401CD; sbr. Gl 4:6.
  29. Sbr. Ef 3:12; Heb 3:6; 4:16; 10:19; 1Jh 2:28; 3:21; 5:14.
  30. Mt 11:25-27.
  31. Tertllanus, De orat. 3: PL 1, 1155.
  32. Sbr. Jh 1:1; 1Jh 5:1.
  33. Sbr. 1Jh 1:3.
  34. Hl. Kril fr Jersalem, Catech. myst. 3, 1: PG 33, 1088A.
  35. Hl. Kpranus, De Dom. orat. 9: PL 4, 525A.
  36. Sbr. GS 22 § 1.
  37. Hl. Ambrsus, De Sacr. 5, 4, 19: PL 16: 450-451.
  38. Hl. Kpranus, De Dom. orat. 11: PL 4, 526B.
  39. Hl. Jhannes Krsostomus, De orat Dom. 3: PG 51, 44.
  40. Hl. Gregorus fr Nyssa, De orat. Dom. 2: PG 44, 1148B.
  41. Mt 18:3.
  42. Sbr. Mt 11:25.
  43. Hl. Jhannes Cassian, Coll. 9, 18: PL 49, 788C.
  44. Hl. gstnus, De serm. Dom. in monte 2, 4, 16: PL 34, 1276.
  45. Jh 1:17; sbr. Hs 2:21-22; 6:1-6.
  46. Opb 21:7.
  47. Sbr. 1Jh 5:1; Jh 3:5.
  48. Rm 8:29; sbr. Ef 4:4-6.
  49. P 4:32.
  50. Sbr. UR 8; 22.
  51. Sbr. Mt 5:23-24; 6:14-15.
  52. Sbr. NA 5.
  53. Jh 11:52.
  54. Hl. gstnus, De serm. Dom. in monte 2, 5, 18: PL 34, 1277.
  55. Hl. Kril fr Jersalem, Catech. myst. 5:11: PG 33, 1117.
  56. Sbr. 1M 3.
  57. Jer 3:19-4:1a; Lk 15:18, 21.
  58. Sbr. Jes 45:8; Sl 85:12.
  59. Jh 3:13; 12:32; 14:2-3; 16:28; 20:17; Ef 4:9-10; Heb 1:3; 2:13.
  60. Ef 2:6; Kl 3:3.
  61. 2Kor 5:2; sbr. Fl 3:20; Heb 13:14.
  62. Ad Diognetum 5: PG 2, 1173.
  63. Sl 42:8
  64. Sbr. Lk 22:15; 12:50.
  65. Sbr. 1Kor 15:28.
  66. Sbr. Sl 111:9; Lk 1:49.
  67. Ef 1:10, 4.
  68. Sbr. Sl 8; Jes 6:3.
  69. Sl 8:6; Rm 3:23; sbr. 1M 1:26.
  70. Kl 3:10.
  71. Sbr. Heb 6:13.
  72. 2M 15:1; sbr. 3:14.
  73. Sbr. 2M 19:5-6.
  74. Esk 20:9; 14, 22, 39; sbr. 3M 19:2.
  75. Sbr. Mt 1:21; Lk 1:31; Jh 8:28; 17:8; 17:17-19.
  76. Jh 17:11, 19.
  77. Sbr. Esk 20:39; 36:20-21; Jh 17:6.
  78. Sbr. Fl 2:9-11.
  79. 1Kor 6:11.
  80. 1Kor 1:30; sbr 1 4:7.
  81. Hl. Kpranus, De Dom. orat. 12: PL 4, 527A; 3M 20:26.
  82. Hl. Ptur Krsolgus, Sermo 71, 4: PL 52:402A; sbr. Rm 2:24; Esk 36:20-22.
  83. Tertllanus, De orat. 3: PL 1:1157A.
  84. Sbr. Jh 14:13; 15:16; 16:24, 26.
  85. Jh 17:11.
  86. Hl. Kpranus, De Dom. orat. 13: PL 4, 528A.
  87. Tertllanus, De orat. 5: PL 1, 1159A; sbr. Heb 4:11; Opb 6:9; 22:20.
  88. Sbr. Tt 2:13.
  89. Rmversk kalska messubkin, 4. efstabn, 98.
  90. Rm 14:17.
  91. Sbr. Gl 5:16-25.
  92. Hl. Kril fr Jersalem, Catech. myst. 5, 13: PG 33, 1120A; sbr. Rm 6:12.
  93. Sbr. GS 22; 32; 39; 45; EN 31.
  94. Sbr. Jh 17:17-20; Mt 5:13-16; 6:24; 7:12-13.
  95. 1Tm 2:3-4.
  96. 2Pt 3:9; sbr. Mt 18:14.
  97. Jh 13:34; sbr 1Jh 3; 4; Lk 10:25-37.
  98. Ef 1:9-11.
  99. Heb 10:7; Sl 40:7.
  100. Jh 8:29.
  101. Lk 22:42; sbr. Jh 4:34; 5:30; 6:38.
  102. Gl 1:4.
  103. Heb 10:10.
  104. Heb 5:8.
  105. Sbr. Jh 8:29.
  106. rgenes, De orat. 26: PG 11, 501B.
  107. Hl. Jhannes Krsostomus, Hom. in Mt. 19, 5: PG 57, 280.
  108. Rm 12:2; sbr. Ef 5:17; sbr. Heb 10:36.
  109. Mt 7:21.
  110. Jh 9:31; sbr. 1Jh 5:14.
  111. Sbr. Lk 1:38, 49.
  112. Hl. gstnus, De serm. Dom. 2, 6, 24: PL 34, 1279.
  113. Mt 5:45.
  114. Sl 104:27.
  115. Sbr. Mt 6:25-34.
  116. Sbr. 2 3:6-13.
  117. Hl. Kpranus , De Dom. orat. 21: PL 4, 534A.
  118. Sbr. Lk 16:19-31; Mt 25:31-46.
  119. Sbr. AA 5.
  120. Sbr. 2Kor 8:1-15.
  121. Sbr. hl. Benedikt, Regula, 20, 48.
  122. Eigna hl. Ignatusi fr Loyola, sbr. Joseph de Guibert SJ, The Jesuits: Their Spiritual Doctrine and Practice, (Chicago: Loyola University Press, 1964), 148, nr. 55.
  123. 5M 8:3; Mt 4:4.
  124. Am 8:11.
  125. Sbr. Jh 6:26-58.
  126. Sbr. Mt 6:34; 2M 16:19.
  127. Hl. Ambrsus, De Sacr. 5, 4, 26: PL 16, 453A; sbr. Sl 2:7.
  128. Sbr. 2M 16:19-21.
  129. Sbr. 1Tm 6:8.
  130. Hl. Ignatus fr Antokku, Ad Eph. 20, 2: PG 5, 661; Jh 6:53-56.
  131. Hl. gstnus, Sermo 57, 7: PL 38, 389.
  132. Hl. Ptur Krsolgus, Sermo 67: PL 52, 392; sbr. Jh 6:51.
  133. Sbr. Lk 15:11-32; 18:13.
  134. Kl 1:14; Ef 1:7.
  135. Sbr. Mt 26:28; Jh 20:23.
  136. Sbr. 1Jh 4:20.
  137. Sbr. Mt 6:14-15; 5:23-24; Mk 11:25.
  138. Mt 19:26.
  139. Mt 5:48; Lk 6:36; Jh 13:34.
  140. Sbr. Gl 5:25; Fl 2:1, 5.
  141. Ef 4:32.
  142. Sbr. Jh 13:1.
  143. Sbr. Mt 18:23-35.
  144. Sbr. Mt. 5:43-44.
  145. Sbr. 2Kor 5:18-21; Jhannes Pll II, DM 14.
  146. Sbr. Mt 18:21-22; Lk 17:3-4.
  147. Rm 13:8.
  148. Sbr. Mt 5:23-24; 1Jh 3:19-24.
  149. Hl. Kpranus, De Dom. orat. 23: PL 4, 535-536; sbr. Mt 5:24.
  150. Sbr. Mt 26:41.
  151. Jk 1:13.
  152. Sbr. Lk 8:13-15; P 14:22; Rm 5:3-5; 2Tm 3:12.
  153. Sbr. Jk 1:14-15.
  154. Sbr. 1M 3:6.
  155. rgenes, De orat. 29: PG 11, 544CD.
  156. Mt 6:21, 24.
  157. Gl 5:25.
  158. 1Kor 10:13.
  159. Sbr. Mt 4:1-11; 26:36-44.
  160. Jh 17:11; sbr. Mk 13:9, 23, 33-37; 14:38; Lk 12:35-40.
  161. Sbr. 1Kor 16:13; Kl 4:2; 1 5:6; 1Pt 5:8.
  162. Opb 16:15.
  163. Jh 17:15.
  164. Sbr. RP 16.
  165. Jh 8:44; Opb 12:9.
  166. Rmversk kalsk messubk, 4. efstubn, 125.
  167. 1Jh 5:18-19.
  168. Hl. Ambrsus, De Sacr. 5, 4, 30: PL 16, 454; sbr. Rm 8:31.
  169. Jh 14:30.
  170. Jh 12:31; Opb 12:10.
  171. Opb 12:13-16.
  172. Opb 12:17.
  173. Opb 22:17, 20.
  174. Opb 1:8, 18; sbr. Opb 1:4; Ef 1:10.
  175. Rmversk kalska messubkin, innskot eftir hina Drottinlegu bn, 126: Libera nos, qusumus, Domine, ab omnibus malis, da propitius pacem in diebus nostris, ut, ope misericordi tu adiuti, et a peccato simus semper liberi, et ab omni perturbatione secu
  176. Sbr. Opb 1:6; 4:11; 5:13.
  177. Sbr. Lk 4:5-6.
  178. 1Kor 15:24-28.
  179. Hl. Kril fr Jessalem, Catech. myst. 5, 18: PG 33, 1124; sbr. Lk 1:38.