Prédikun séra Denis, Sunnudag 7. mars 2004
Guð krefst aldrei neins af okkur, sem okkur er um megn. Þegar hann ætlast til sinnaskipta af okkur og þess að við snúum baki við syndinni, þá vitum við að hann mun hjálpa okkur til þess að svo megi verða.Til er saga um mann og konu sem áttu tal saman. Konan var kristin en maðurinn ekki. Maðurinn spurði konuna hvort hún færi ætíð að vilja Guðs. "Já" svaraði hún, "mér er skylt að gera það sem Guð almáttugur leggur fyrir mig". "Gott og vel" sagði maðurinn. "En hvað myndir þú gera ef Guð segði þér að stökkva yfir þennan háa vegg þarna? Mundir þú stökkva?" "Auðvitað stykki ég" sagði konan. "En það er ómögulegt." sagði maðurinn "Hvernig færir þú að því? Þessi múr er allt of hár til að þú getir stokkið yfir hann." "Ef Guð ætlaðist til þess af mér" svaraði konan "þá væri það mitt hlutverk að stökkva en hlutverk Guðs að sjá til þess að ég gæti það!"
Á páskaföstunni gerum við okkar besta til að uppfylla það sem Guð ætlast til af okkur. Hann biður okkur að taka sinnaskiptum og að snúa baki við syndinni. Og hann styrkir okkur til að svo megi verða.
Skilja má syndina sem móðgun við Guð. En syndin er ekki alltaf sama eðlis. Syndin er mismunandi eftir því hversu alvarleg hún er; hún getur verið dauðasynd eða smásynd. Smásynd er ekki eins alvarleg og dauðasynd. Hún eyðir ekki lífi Guðs í sálinni en hún skaðar það.
Á hinn bóginn gjöreyðir dauðasyndin Guðlegu lífi í sálinni með alvarlegu broti á Guðslögum. Til að hægt sé að tala um dauðasynd þurfa þrjú atriði að vera fyrir hendi.
- Alvarlegt brot verður að felast í hugsun, orði eða athöfn.
- Viðkomandi verður að vera það fyrirfram ljóst að athöfn hans eða hugsun sé syndsamleg.
- Viðkomandi verður að vera algjörlega samþykkur hinni syndsamlegu athöfn.
Biblían færir okkur góðar fréttir og slæmar um syndina. Góðu tíðindin eru þau að sú synd er ekki til sem Guð getur ekki fyrirgefið, vegna þess að miskunn hans er takmarkalaus. Dauði Jesús á krossinum var nauðsynlegur til að við öðluðumst sáluhjálp. Annar ritningarlesturinn í dag hljóðar svo: "Föðurland vort er á himni og frá himni væntum vér frelsarans, Drottins Jesú Krists. Hann mun breyta veikum og forgengilegum líkama vorum og gjöra hann líkan dýrðarlíkama sínum. Því hann hefur kraftinn til að leggja allt undir sig."
Slæmu fréttirnar eru þær að fólk sem hafnar náð Guðs og velur syndugt líferni áfram útilokar sig frá endurlausn og ást Guðs. Í öðrum ritningarlestri segir: "Margir breyta eins og óvinir kross Krists. Afdrif þeirra eru glötun."
Aðfararnótt föstudagsins langa sveik Júdas Jesús og Pétur afneitaði honum þrisvar. Syndir Péturs og Júdasar voru báðar mjög alvarlegar. Þó var öðrum fyrirgefið en hinum ekki. Pétur leitaði fyrirgefningar Jesús og fékk hana en Júdas glataði voninni um hina miklu og örlátu náð drottins. Pétur átti sér von en Júdas glataði voninni. Pétur valdi lífið en Júdas dauðann.