Stella Maris

Marķukirkja

Prédikun séra Denis, Sunnudag 7. desember 2003

Annar ritningarlestur messunnar er einn af mķnum uppįhaldsköflum śr allri Biblķunni. Žar kemur ķ ljós sś umhyggja sem heilagur Pįll postuli bar ķ brjósti til fólksins ķ borginni Filippķ og fagur kęrleikur hans ķ žeirra garš. Pįll sagši: "Ég gjöri įvallt ķ öllum bęnum mķnum meš gleši bęn fyrir yšur öllumSég žrįi yšur alla meš įstśš Krists Jesś." Heilagur Pįll segir aš bęn hans fyrir ķbśum Filippķ sé aš žeir elski hver annan meir og meir og aš žeir vaxi ķ žekkingu og allri dómgreind. Allt į žetta aš hjįlpa žeim aš undirbśa sig undir dag Krists.

Aš hugleiša žetta geti einnig hjįlpaš okkur aš undirbśa okkar undir dag Krists. Ašventan er tķmi vonar og endurnżjunar. Žetta er tķmi til aš dżpka einingu okkar viš Jesś. Viš reynum aš opna hjarta okkar fyrir honum. Žaš gerum viš meš fleiri bęnum, išrun og meš žvķ aš öšlast fyrirgefningu synda okkar ķ skriftasakramentinu. Allir sem hafa ašstöšu til aš skrifta ęttu aš gera žaš nś sem liš ķ undirbśningi sķnum fyrir jólin.

Ķ kažólska trśfręšsluritinu mį lesa:
"1432. Mannshjartaš er žungt og forhert. Guš veršur aš gefa manninum nżtt hjarta. Afturhvarf er fyrst og fremst verk nįšar Gušs sem snżr hjarta okkar til hans: "Snś žś oss til žķn, Drottinn, žį snśum vér viš." Guš gefur okkur styrk til aš byrja upp į nżtt. Žegar viš komumst aš raun um hversu kęrleikur Gušs er mikill skelfur hjarta okkar yfir andstyggš og byrši syndarinnar og tekur aš óttast aš misbjóša Guši meš synd og verša višskila viš hann. Mannshjartaš leitar afturhvarfs žegar žaš horfir į hann sem syndir okkar hafa gegnumstungiš: Beinum huganum aš blóši Krists. Hugleišum hversu dżrmętt žetta blóš er ķ augum Föšur hans žvķ aš śthelling žess var okkur til hjįlpręšis og hefur opnaš öllum mönnum leiš til išrunar."

Žaš er gott aš nota ašventutķmann til žess aš lķta af einlęgni og heišarleika ķ eigin barm; aš skoša og ķhuga lķf okkar, eins og til dęmis:

  • Aš veita athygli žvķ góša ķ okkur og žakka Guši fyrir žaš.
  • Aš koma auga į hiš slęma ķ fari okkar og bišja um fyrirgefningu. Ritningarlestrar messunnar į žessum tķma įrs hvetja okkur til žessarar sjįlfsskošunar ķ ljósi daušans og dómsins sem óšum nįlgast, žess atburšar sem įkvaršar eilķfan samastaš okkar, himininn eša helvķti.

    Viš skulum gera žennan tķma aš tķma žakkargjöršar og fyrirgefningar; žakkargjöršartķma žar sem viš žökkum Guši fyrir allt žaš góša sem hann hefur gert ķ okkur, fyrir okkur, og gerir fyrir okkar tilstilli; og tķma fyrirgefningar žar sem viš bišjum Guš um aš fyrirgefa okkur misgjöršir okkar og bresti og žar sem viš bišjum um miskunn hans.

    "Greišiš veg Drottins, gjöriš beinar brautir hans. Öll gil skulu fyllast, öll fell og hįlsar lęgjast. Krókar skulu verša beinir og óvegir sléttar götur."