Stella Maris

Maríukirkja

Prédikun séra Denis, Sunnudag 7. desember 2003

Annar ritningarlestur messunnar er einn af mínum uppáhaldsköflum úr allri Biblíunni. Þar kemur í ljós sú umhyggja sem heilagur Páll postuli bar í brjósti til fólksins í borginni Filippí og fagur kærleikur hans í þeirra garð. Páll sagði: "Ég gjöri ávallt í öllum bænum mínum með gleði bæn fyrir yður öllumSég þrái yður alla með ástúð Krists Jesú." Heilagur Páll segir að bæn hans fyrir íbúum Filippí sé að þeir elski hver annan meir og meir og að þeir vaxi í þekkingu og allri dómgreind. Allt á þetta að hjálpa þeim að undirbúa sig undir dag Krists.

Að hugleiða þetta geti einnig hjálpað okkur að undirbúa okkar undir dag Krists. Aðventan er tími vonar og endurnýjunar. Þetta er tími til að dýpka einingu okkar við Jesú. Við reynum að opna hjarta okkar fyrir honum. Það gerum við með fleiri bænum, iðrun og með því að öðlast fyrirgefningu synda okkar í skriftasakramentinu. Allir sem hafa aðstöðu til að skrifta ættu að gera það nú sem lið í undirbúningi sínum fyrir jólin.

Í kaþólska trúfræðsluritinu má lesa:
"1432. Mannshjartað er þungt og forhert. Guð verður að gefa manninum nýtt hjarta. Afturhvarf er fyrst og fremst verk náðar Guðs sem snýr hjarta okkar til hans: "Snú þú oss til þín, Drottinn, þá snúum vér við." Guð gefur okkur styrk til að byrja upp á nýtt. Þegar við komumst að raun um hversu kærleikur Guðs er mikill skelfur hjarta okkar yfir andstyggð og byrði syndarinnar og tekur að óttast að misbjóða Guði með synd og verða viðskila við hann. Mannshjartað leitar afturhvarfs þegar það horfir á hann sem syndir okkar hafa gegnumstungið: Beinum huganum að blóði Krists. Hugleiðum hversu dýrmætt þetta blóð er í augum Föður hans því að úthelling þess var okkur til hjálpræðis og hefur opnað öllum mönnum leið til iðrunar."

Það er gott að nota aðventutímann til þess að líta af einlægni og heiðarleika í eigin barm; að skoða og íhuga líf okkar, eins og til dæmis:

  • Að veita athygli því góða í okkur og þakka Guði fyrir það.
  • Að koma auga á hið slæma í fari okkar og biðja um fyrirgefningu. Ritningarlestrar messunnar á þessum tíma árs hvetja okkur til þessarar sjálfsskoðunar í ljósi dauðans og dómsins sem óðum nálgast, þess atburðar sem ákvarðar eilífan samastað okkar, himininn eða helvíti.

    Við skulum gera þennan tíma að tíma þakkargjörðar og fyrirgefningar; þakkargjörðartíma þar sem við þökkum Guði fyrir allt það góða sem hann hefur gert í okkur, fyrir okkur, og gerir fyrir okkar tilstilli; og tíma fyrirgefningar þar sem við biðjum Guð um að fyrirgefa okkur misgjörðir okkar og bresti og þar sem við biðjum um miskunn hans.

    "Greiðið veg Drottins, gjörið beinar brautir hans. Öll gil skulu fyllast, öll fell og hálsar lægjast. Krókar skulu verða beinir og óvegir sléttar götur."