Stella Maris

Marķukirkja

Prédikun séra Denis, Sunnudag 5. október 2003

Dag einn kom eiginmašur heim śr vinnu aš öllu ķ óreišu. Börnin voru enn ķ nįttfötunum, śti aš leika sér ķ drullunni. Tóm matarķlįt og umbśšir voru śt um allt.

Žegar hann kom inn ķ hśsiš kom hann aš jafnvel enn meiri óreišu. Óhreinir diskar, hundamatur į gólfinu, brotiš glas undir boršinu og sandur viš bakdyrnar. Leikföng og föt śt um allt og lampi sem hafši oltiš į gólfiš. Mašurinn klofaši yfir leikföngin og flżtti sér upp tröppurnar, ķ leit aš eiginkonunni. Hann var įhyggjufullur žar sem hann hélt aš hśn vęri veik. Hann fann hana ķ svefnherberginu - ķ rśminu aš lesa bók. Hśn brosti og spurši hann hvernig dagurinn hefši veriš. Hann horfši ringlašur į hana og spurši, "Hvaš geršist hér ķ dag?" Hśn svaraši brosandi, "Į hverjum degi žegar žś kemur heim śr vinnunni, spyrš žś mig hvaš ég hafi gert ķ dag?" "Jį," svaraši hann. "Ja, ķ dag gerši ég ekkert."

Ķ upphafi, žegar Guš skapaši heiminn, skapaši hann sömuleišis hjónabandiš og gerši žaš aš hyrningarsteini mannlegs samfélags (svo og kirkjunnar). Bęši yfirgefa mašurinn og konan fjölskyldur sķnar og sameinast ķ myndun nżrrar fjölskyldu. Žaš gerši Guš til aš varšveita mannkyniš žar sem af einingu karls og konu kviknar nżtt lķf og börn fęšast.

Žaš sem skiptir mįli er aš žaš var Guš sjįlfur sem stofnsetti hjónabandiš, ekki viš. Žegar Guš stofnaši hjónabandiš setti hann žvķ įkvešin markmiš og gaf žvķ įkvešin einkenni.

Hjónabandiš hefur tvö megin markmiš:

1.   Getnaš barna og menntun žeirra.

Getnašur og menntun barna er megin įstęša žess aš Guš stofnaši hjónabandiš. Žessi tilgangur hjónabandsins er bęši skylda og réttindi hjónanna. Hjónin verša aš vera reišubśin aš taka viš žeim börnum sem Guš įkvešur aš gefa žeim.
2.   Hjónin deili lķfi sķnu hvort meš öšru - sżni gagnkvęma umhyggju og kęrleika.
Hjónin deila lķfi sķnu hvort meš öšru. Žau sżna gagnkvęma umhyggju og kęrleika. Lokatakmark hvers manns er aš komast til Gušs. Eitt göfugasta višfangsefni hjónanna er aš styšja hvort annaš og börnin til žess aš nį žvķ takmarki.
Hjónabandiš einkennist af tvennu:

1.   Einingu

Eining žżšir aš fjölkvęni leyfist ekki. Einungis einn mašur og ein kona geta gengiš ķ eina sęng. Žessi regla śtilokar nokkurn žann möguleika fyrir mann aš eiga tvęr eša fleiri eiginkonur. Žaš žżšir einnig aš kona getur ekki įtt tvo eša fleiri eiginmenn. Žaš śtilokar aš hjón skiptist į mökum og sömuleišis eru hjónabönd samkynhneigšra śtilokuš. Hjśskaparbrot eru einnig bönnuš.
2.  Órjśfanleika
Órjśfanleiki. Ķ Gušspjalli dagsins segir Jesśs okkur, aš žegar mašur og kona giftast og verša hjón, žį eigi žau aš vera hjón žaš sem eftir er ęvinnar og ekki skilja. Jesśs lętur žaš koma skżrt fram, aš giftingin er stofnuš af Guši sjįlfum, hśn er sameining, sem į aš vara allt lķfiš - žannig vill Guš aš hjónabandiš sé.
Žetta kom postulum hans ķ opna skjöldu žvķ Móse hafši leyft skilnaš.

Hvergi tekur mašurinn į móti öšrum manni į jafn vķštękan hįtt og ķ hjónabandinu og žaš veršur kristnum manni aš eftirmynd kęrleika Gušs: Ķ anda žess kęrleika, sem hjśskaparašilarnir taka hvoru öšru, į mašurinn aš sjį hvernig kęrleikur Gušs veitir honum vištöku sjįlfs hans vegna og hvernig honum er borgiš ķ žeim kęrleika. Og viš eigum aš elska hvert annaš eins og Kristur elskaši okkur. Guš er okkar megin og fyrirgefur okkur įn aflįts. Einmitt žess vegna hvķlir sś skylda į kristnum manni ķ hjónabandi aš hann fyrirgefi maka sķnum įn aflįts og haldi tryggš viš hann.

Október er sérstaklega tileinkašur Rósakransbęninni, svo aš ég hvet alla til žess aš reyna aš bišja aš minnsta kosti hluta af Rósakransbęninni heima į hverjum degi.