Stella Maris

Marķukirkja

Prédikun séra Denis. 3. maķ 2003

Upprisa krists var raunverulegur atburšur sem um alla eilķfš breytti lķfi fylgjenda hans. Į tķmabilinu frį pįskum til hvķtasunnu fį lestrar sunnudagsmessunnar okkur til aš hugleiša raunveruleika hins upprisna Krists. Upprisa Krists er kjarninn ķ tilveru kirkjunnar. Žegar viš hlustum į lestrana getum viš skynjaš eitthvaš af žvķ sama undri og Marķa Magdalena og hinar konunnar uršu fyrir, žegar žęr komu aš tómri gröf Krists į pįskadagsmorgun. Ķ žeirri gröf sigraši Lķfiš daušann.

Žeir, sem drįpu Krist, įlitu, ranglega, aš žeir hefšu grafiš mįlefni hans undir legsteini. Viš vitum aš lęrisveinarnir sjįlfir litu svo į aš ętlunarverk Krists hefši misheppnast. Žess vegna getum viš skiliš undrun žeirra og jafnvel trśarskort ķ ljósi hinnar tómu grafar. En Kristur, hinn upprisni, dró ekki aš kunngera sjįlfan sig og lęrisveinarnir tóku aš skilja raunveruleika upprisunnar. Žeir sįu og žeir trśšu.

Ķ dag, tvö žśsund įrum seinna, getum viš enn skynjaš ķ lestrum sunnudagsins hina óumręšilegu tilfinningu sem lęrisveinarnir uršu fyrir žegar žeir heyršu kvešju Meistara sķns: “Frišur sé meš yšur. Jį, žetta er vissulega ég.” Gušspjall dagsins segir okkur frį žvķ aš gleši lęrisveinanna var svo mikil aš žeir gįtu ekki trśaš žvķ aš žetta vęri raunverulega Jesśs, risinn upp frį daušum.

Upprisa Krists er kjarninn ķ tilveru kirkjunnar. Fyrstu yfirlżsingar Gušspjallsins voru ekkert annaš en sönnun žessa atburšar, eins og viš höfum heyrt ķ fyrsta lestri žessa dags. En žar segir Pétur: “Žér lķflétuš höfšingja lķfsins, en Guš uppvakti hann frį daušum og aš žvķ erum vér vottar. Kristin trś er svo tengd upprisu Krists aš heilagur Pįll hikar ekki viš aš lżsa žvķ yfir aš įn upprisunnar sé bęši bošunin og trśin einskis nżt. Hann segir: “En ef Kristur er ekki upprisinn, žį er ónżt prédikun vor, ónżt lķka trś yšar.”

Į sömu nótum kennir kažólska kirkjan: “Upprisa Krists er kóróna trśar okkar į Krist.....”

Langar žig aš vita hver leyndardómur kristnidómsins er og hvar styrk kristnidómsins er aš finna? Upprisa Krists er styrkur og leyndardómur kristnidómsins. Žaš er ekki spurning um gošsögn eša eitthvaš sem einungis er tįknkerfi. Nei, žaš er spurning um raunverulegan atburš. Viš höfum mjög sannfęrandi sannanir um raunveruleika upprisunnar. Žęr sannanir byggjast į sögulegum stašreyndum.

Hinn heilagi Fašir, Pįfinn, hefur bešiš okkur aš gera sérstakt įtak ķ aš deila trś okkar meš öšrum. Žessi bošun okkar veršur aš fį styrk sinn frį endurnżjašri reynslu og dżpri skilningi į upprisu Krists. Til er hefšbundinn latneskur sįlmur sem kallast “Regina Caeoli" og er venjulega sunginn į pįskatķmanum. Fyrstu lķnurnar hljóša svo ķ ķslenskri žżšingu: “Fagna žś, drottning heimsins, žvķ aš hann sem žér veittist sś nįš ašganga meš, hann er upprisinn.” Reynum aš upplifa aftur gleši upprisunnar įsamt Marķu. Leitum til hennar og bišjum hana um aš gefa okkur mikla trś į žessum sérstaka atburši, sem er hjįlpręši og von heiminum til handa.