Stella Maris

Marķukirkja

Prédikun séra Denis, Sunnudag 3. įgśst 2003

Ķ lķfinu eru vissir hlutir svo fallegir aš žeir gleymast ekki svo aušveldlega. Žar mį nefna kęrleiksrķka umhyggju foreldris, sanna tryggš vinar, sérstaka góšvild og ljśfmennsku nįgranna. Žess vegna metum viš mikils mynd af žeim eša einhvers annars sem minnir okkur į žį.

En žaš fallegasta sem nokkurn tķma hefur gerst hér ķ heimi var koma Gušssonarins til jaršar ķ lķkingu manns. Fyrst og fremst er žaš žaš sem hann sagši og gerši sem er svo fallegt aš žaš gleymist ekki. Žess vegna žykir kristnum mönnum svo vęnt um orš hans og gjöršir eins og viš finnum žau skrįš į sķšum Biblķunnar. En Jesśs gaf okkur lķka annaš til žess aš minnast hans, nokkuš mjög sérstakt og einstętt. Hann gaf okkur Evkaristķuna, Heilagt Altarissakramenti, Brauš lķfsins.

Hversu fljótt hefši heimurinn ekki getaš gleymt honum ef okkur gęfist ekki kostur į aš meštaka hann ķ sįl okkar, hann sem er Brauš lķfsins, žegar viš meštökum heilagt Altarissakramenti?

Hvorki myndir né ašrir hlutir geta komiš ķ staš sjįlfs Drottins okkar. Og žaš vissi hann vel. Viš žurfum ekki eitthvaš til žess aš minna okkur į hann; nei, öllu heldur žurfum viš hann, hann sjįlfan. Ekkert minna var nógu gott handa okkur og žess vegna gaf hann okkur sjįlfan sig sem Brauš lķfsins.

Ķ kažólska trśfręšsluritinu mį lesa: "1380. Žaš sęmir sér vel aš Kristur skyldi vilja vera įfram nęrverandi ķ kirkju sinni meš žessum einstaka hętti. Žegar Kristur, ķ sinni sżnilegu mynd, var ķ žann mund aš yfirgefa sķna eigin vildi hann gefa okkur nįvist sķna ķ sakramentinu; žar sem hann var ķ žann mund aš fórnfęra sér į krossinum okkur til frelsunar, vildi hann aš viš hefšum minningu um kęrleika sinn - um aš hann elskaši okkur "uns yfir lauk", jafnvel aš žvķ marki aš hann gaf lķf sitt. Ķ evkaristķskri nįvist sinni er hann į leyndardómsfullan hįtt mitt į mešal okkar sem sį sem elskaši okkur og lagši sjįlfan sig ķ sölurnar fyrir okkur, og hann er įfram undir tįknunum sem lįta ķ ljós og mišla žessum kęrleika:

Kirkjan og heimurinn eru ķ mikilli žörf fyrir tilbeišslu evkaristķunnar. Jesśs bķšur okkar ķ žessu sakramenti kęrleikans. Gefum okkur tķma og göngum til fundar viš hann ķ tilbeišslu, ķ hugleišslu sem full er af trś, og opnum leiš til aš bęta fyrir alvarlegar misgjöršir og glępi heimsins. Lįtum ekkert lįt verša į tilbeišslu okkar.

1381. "Žaš aš ķ žessu sakramenti er sannur lķkami og blóš Krists er eitthvaš sem "ekki er hęgt aš reyna meš skilningarvitunum", segir heilagur Tómas, "heldur einungis meš trś sem reišir sig į gušdómlegt vald". Žess vegna segir heilagur Kżril ķ skżringum sķnum į Lśkasi 22:19 ("Žetta er lķkami minn, sem fyrir yšur er gefinn"): "Ekki draga ķ efa hvort žetta sé satt heldur takiš viš oršum frelsarans ķ trś, žvķ aš žar eš hann er sannleikurinn getur hann ekki sagt ósatt.""

Eftirfarandi orš eru śr evkaristķskum sįlmi eftir heilagan Tómas frį Akvķnó og žau tjį fullkomlega žaš sem viš trśum um Brauš lķfsins:

Ég tilbiš žig meš trausti, tigni himna son,
er žś braušsmynd bśinn, bżšur heimi von.
Žér af heilum huga hjarta lżtur mitt,
viršir, hrifiš, heillaš, hįleitt veldi žitt.

Bragš og svipur braušsins blekkja mig ei kann,
er um hulsiš heyr' eg hulinn sannleikann.
Trś mķn traust og mįttug tekur greitt viš žvķ,
er oss Herrann hermir helgum ritum ķ.
Viš žökkum Jesś fyrir aš gefa okkur sjįlfan sig sem Brauš lķfsins.