Prédikun séra Denis, Sunnudag 21. nóvember 2004
Kristur konungurÁ þessum síðasta sunnudegi kirkjuársins höldum við hátíð Krists konungs. Lestrar síðastliðna sunnudaga hafa minnt okkur á að Jesús mun snúa aftur í dýrð til að dæma heiminn. Við köllum það endurkomu hans. Í næstu viku hefst aðventan og undirbúningur okkar fyrir jólin. Á jólunum fögnum við fæðingu Jesú fyrir 2000 árum og það köllum við fyrstu komu hans.
Allt okkar líf erum við að undirbúa okkur fyrir endurkomu Jesú. Við erum einnig í þann mund að hefja undirbúning okkar fyrir jólin. Við undirbúning beggja þessara atburða færir guðspjallið okkur söguna um Jesúm og góða ræningjann.
Á dauðastundu sinni íhugaði góði ræninginn alvarlega hvers konar lífi hann hafði lifað. Hann fann hugrekki og auðmýkt til að játa að hann væri syndari. Hann fann styrk til að breyta viðhorfi sínu gagnvart syndinni. Þessi maður viðurkenndi að hafa sólundað lífi sínu. Þar sem góði ræninginn sá heilagt blóð Jesú leka niður krossinn varð hann einn af fyrstu mönnunum til hreinsast af því blóði. Hann sneri sér til Drottins og sagði: "Jesús, minnst þú mín, þegar þú kemur í ríki þitt." Og Jesús svaraði: "Sannlega segi ég þér: Í dag skaltu vera með mér í Paradís."
Þessi tími ársins á að vera okkur einnig tilefni til alvarlegrar íhugunar um líf okkar. Við þurfum á styrk að halda til að breyta viðhorfi okkar gagnvart syndinni. Við þurfum hugrekki og auðmýkt til játa fyrir Jesú að við höfum syndgað. Heilögu blóði hans á krossinum hefur einnig verið úthellt fyrir okkur. Ef við höfum tækifæri til að skrifta þá eigum við að nota það tækifæri. Skriftir eru mikilvægur þáttur í að búa okkur undir jólin. Foreldrar, hvetjið börnin ykkar til að skrifta fyrir jólin, hafi þau tækifæri til.
Í guðspjallinu er okkur sagt frá mismunandi hópi fólks er var nærri krossi Jesú. Höfðingjarnir gerðu gys að honum, hermennirnir hæddu hann og einn illvirkinn svívirti Jesúm. En við vitum að það sem þeir sögðu í háði er satt. Jesús hefur frelsað aðra og hann gat bjargað sjálfum sér ef hann vildi. Hann er Kristur Guðs, hinn útvaldi. Hann er konungur Gyðinga en jafnframt konungur allra þjóða.
Hins vegar segir góði ræninginn okkur að Jesús var saklaus og hann gengur lengra og viðurkennir Jesúm sem konung sinn: "Minnst þú mín, þegar þú kemur í ríki þitt!"
Djúpt í hjarta okkar vitum við að Jesús er okkar konungur konunganna. Megum við ávallt vera trú þeim mikla konungi.
Sú saga er sögð af her Napóleons að eitt sinn varð hann fyrir árás og varð að hörfa í skyndi. Herinn varð að fara yfir fljót en allar brýrnar höfðu verið eyðilagðar. Napóleon gaf skipun um að einhvers konar brú yrði að reisa samstundis. Hermennirnir sem næstir voru ánni hófu strax hið nánast óvinnandi verk. Þungur straumurinn þreif suma þeirra með sér og aðrir drukknuðu sökum kulda og örmögnunar. En í hvert skipti sem það gerðist komu aðrir hermenn í þeirra stað og héldu áfram verkinu. Loks var brúin tilbúin og her Napóleons fór heilu og höldnu yfir brúna.
Þegar Napóleon skipaði mönnunum sem höfðu reist brúna að koma upp úr vatninu, hreyfði enginn þeirra sig. Þeir voru fastir og hreyfingarlausir við brúarstöplana. Þeir höfðu frosið til dauða. Jafnvel Napóleon felldi tár.
Ef þessir menn voru reiðubúnir að leggja slíkt á sig fyrir jarðneskan konung, hvað ættum við ekki að gera fyrir okkar konung konunganna?