Prédikun séra Denis, Sunnudag 24. ágúst 2003
Efnið sem fyrri lestur dagsins og Guðspjall greina frá snertir ákvörðunina varðandi trú okkar.Í fyrri lestrinum eru Ísraelsmenn beðnir um að velja á milli lífs og dauða. Jósúa segir við fólkið: "En líki yður ekki að þjóna Drottni, kjósið þá í dag, hverjum þér viljið þjóna." Að velja Drottinn Guð var í þeirra augum að velja lífið. En að hafna Drottni Guði og þjóna þess í stað heiðnum guðum jafngilti því að velja dauðann. Jósúa efaðist ekki um hvað hann og fjölskylda hans kysu: "Þér ákveðið sjálfir hverjum þér viljið þjóna, en ég og mínir ættmenn munum þjóna Drottni."
Reyndin varð sú, að fólkið sem hlustað hafði á Jósúa ákvað einnig að þjóna áfram Drottni Guði. Það svaraði Jósúa: "Vér viljum einnig þjóna Drottni því að hann er vor Guð." Þetta var gleðilegur dagur fyrir Jósúa og þetta fólk, vegna þess að þau tóku skynsamlega ákvörðun. Margir biblíusérfræðingar halda því fram að einmitt þessi ákvörðun fólksins um að vera áfram trútt Guði séu ákveðin tímamót í Gamla testamentinu. Hún dregur saman allt það sem áður hafði gerst og hefur áhrif á það sem á eftir kom.
En sögunni í Guðspjalli dagsins lýkur ekki með sama gleðilega endinum. Þess í stað sjáum við þar annars vegar efa, mótmæli, fráhvarf, tvískinnung, höfnun; og hins vegar finnum við kærleiksríka viðtöku sem full er trúnaðartrausti meðal þeirra sem hlýddu á orð Jesú. Þessi viðbrögð komu fram eftir að Jesús hafði sagt að hann væri hið lifandi brauð sem komið hafði frá himnum og uppspretta eilífs lífs.
Fram að þessu höfðu margir þeirra sem hófu að fylgja Jesú, gert það vegna forvitni eða eiginhagsmuna. þá skorti raunverulega og sanna trú á Jesú. En nú var tími ákvörðunarinnar kominn. Með því að segja þeim að hann væri hið lifandi brauð komið frá himnum og uppspretta eilífs lífs, neyddi Jesús þá til að taka ákvörðun. Þeir urðu að ákveða hvort þeir tækju við Jesú í trú eða höfnuðu honum. Tími forvitninnar og eiginhagsmunanna var liðinn. Því miður ákváðu margir að hafna Jesú og gengu burt.
Það sem Jesús fór fram á við þá var trú á honum, ekki skilningur. Sem einlægir fylgjendur Jesús sem þrá að dýpka og styrkja samband okkar við hann, verðum við einnig að skilja að það er ekki nóg að viðurkenna ákveðnar trúarkenningar sem sannindi. Nei, við verðum einnig að taka við og viðurkenna Jesú í trú, jafnvel þó við skiljum ekki allt varðandi hann.
Trú okkar á Jesú er dýrmæt gjöf, sem við ættum að gæta vel. Ef trú einhvers á Jesú veikist, það gæti verið vegna þess að bænin í lífinu hefur horfið eða minnkað. Bænin er fæða andlega lífsins. Ef við biðjum ekki daglega veikist trú okkar smám saman. Enginn getur sagt við Jesú: "Drottinn, þú ert boðberi eilífa lífstins", nema sá hinn sami styrkist daglega í trú með hjálp bænarinnar.
Við skulum nú á þessari stundu endurnýja trú okkar á Jesú. Við skulum segja honum í hljóði að við trúum því raunverulega að hann sjálfur, sé hið lifandi brauð frá himnum og uppspretta eilífs lífs fyrir okkur.