Stella Maris

Marukirkja

Prdikun sra Denis, Sunnudag 8. gst 2004

Trin

himnum sr flk Gu, a tilbiur, drkar og akkar honum af tilfinningarkum fgnui og krleika. Vi verum hins vegar a tilbija, drka og akka Gui hr jru myrkri trarinnar. Vi sjum ekki Gu augliti til auglitis eins og eir himnum. ess sta verum vi a leggja okkur ll fram til a tra.

Stareyndin er s a trin Gu getur stundum veri erfi og getur frt okkur litla ea enga skynjun nlg Gus, trrkni ea fgnu. , a er hugsanlegt a vi finnum fyrir essum gu tilfinningum stundum og r eru blessun Gus egar r koma, en oft hfum vi ekki essar gu tilfinningar.

Abraham og Sara sem sagt er fr, rum lestri dagsins, hfu sterka tr Gu en eir tmar komu lfi eirra a erfitt var fyrir au a tra. Til dmis, geti i gert ykkur hugarlund hvernig Abraham lei egar Gu ba hann a frna sak, einkasyni snum? Abraham treysti Gui a miki a hann var reiubinn til ess en Gu stvai hann sustu stundu.

Heilagur Jhannes af krossinum, spnskur karmelti sem d ri 1591, var sannur srfringur essum mlefnum. Hann segir okkur skrifum snum a egar vi byrjum a fylgja Gui, lti Gu okkur stundum finna fyrir fgnui bnum okkar og vera ess skynja a hann er nlgur okkur. etta er lkt v egar einhver heldur hndina barni snu egar a er a byrja a ganga. Gu heldur hndina okkur egar vi tkum fyrstu skrefin trnni.

En egar tmar la er ekki lengur haldi hndina barninu og a dettur stundum. sama htt koma tmar egar Gu dregur sig hl fr okkur og finnum vi engan fgnu bnum okkar og hann virist okkur fjarlgur. etta er elilegur hluti af andlegum vexti.

Heilagur Jhannes af krossinum lsir essu erfia tmabili me orum eins og myrkur og urrleiki. v miur htta sumir a tra Gu egar etta myrkur og essi urrleiki einkenna lf eirra. eir gera au mistk a telja a hin andlega vegfer skuli vallt vera full af fgnui og a Gu eigi vallt a vera nlgur. En ll verum vi a ganga gegnum etta myrkur og ennan urrleika ef tr okkar a vaxa og styrkjast.

dag koma Abraham og Sara til okkar sem fyrirmynd trnni. Abraham var s sem fr t hi ekkta me einungis tr fyrirheit Gus a leisgn. Hann vissi ekki hvert Gu vildi a hann fri, en Abraham treysti Gui og fr. "Faru til landsins sem g vsa r ," sagi Gu. Enda tt Sara vri gmul kona tri hn v a Gu myndi gefa henni barn. Tr hennar var sterk og Gu uppfyllti fyrirheit sitt. Mest allan tmann gngum vi einnig myrkri trarinnar. En vi treystum Gu og gerum a sem hann biur um.

Ein af upphaldssgum mnum um traust Gu, er frsgn af manninum sem gekk eftir hum klettavegg. Til allrar hamingju rann hann til og fll fram af klettabrninni. Honum tkst a grpa trjgrein. En geri maurinn sr grein fyrir v a hann gat ekki hft sjlfan sig upp og var smtt og smtt a missa taki. Fyrir nean hann var hundra metra fall! Hann fr v a bija kaft:

"Gu, ertu arna? - verur a hjlpa mr."
Maurinn endurtk etta sfellu. fyrstu gerist ekkert, en svarai Gu og sagi: "J, hva viltu?"
"Gu, verur a hjlpa mr - en flttu r."
Og Gu svarai: "Lofaru a gera hva sem g bi ig um?"
"J, auvita, en verur a flta r a hjlpa mr nna."
"Lofaru raun og veru a gera hva sem g bi um?"
"J, hva sem er - segu mr bara hva g a gera - en hjlpau mr nna."
"Allt lagi", sagi Gu. "Ef vilt a g bjargi r, slepptu takinu!"

Trin snst um a a vi stjrnum ekki lfi okkar sjlf heldur felum a algjlega hendur Gus. Tr er a a segja:
"Fair ekki sem g vil, heldur sem vilt."