Prédikun séra Denis, Föstudaginn langa 18. apríl 2003
Helgustu dagar ársins eru skírdagur, föstudagurinn langi, laugardagur fyrir páska og páskadagur. Þessa daga mætti með sanni kalla hina helgustu allra daga. Þá minnumst við krossfestingarinnar, greftrunar og upprisu Jesú.Nú á tímum er eðlilegt að álykta að allt sem skiptir einhverju máli sé dýrt. Þetta gildir t.d. um góða menntun. Venjulega er hún dýr. Einnig má nefna að fjölskylda er mörg ár að greiða lánin vegna húsnæðiskaupa. En það sama gildir um andlega heiminn; það miklvæga er dýrt. Á þessum heilögu dögum minnumst við þess sem Jesús þurfti að gjalda fyrir syndaaflausn okkar. Hún var dýru verði keypt.
Flestir hafa sennilega upplifað slæman dag. Þá er ég að tala um einn þessara daga, þegar allt gengur á afturfótunum. Hann getur byrjað með því að vekjaraklukkan sé biluð og að þú komir of seint í vinnuna. Þú klæðir þig í skyndi og æðir út, til þess eins, að komast að því, að bíllinn fer ekki í gang. Þú reynir að panta leigubíl en síminn virkar ekki. Kannast einhver við slíkan dag?
Allir þeir sem skoða það sem gerðist síðustu klukkustundirnar sem Jesús lifði myndu telja að hann hefði upplifað slæman dag:
Allt byrjaði það er Júdas yfirgaf síðustu kvöldmáltíðina til að svíkja hann - vissulega helsta hneyksli kristindómsins.
Hvílíkur dagur þetta var fyrir Jesú. Þegar við sjáum alla þjáninguna og eymdina verður okkur á að spyrja: Hvers vegna? Hvers vegna þurfti Jesús að þjást svona?
Svarið er auðvitað það, að hann gerði þetta fyrir þig og mig - til að gjalda fyrir syndir okkar. Vegna kærleika hans til okkar gaf hann sig fullkomlega á vald föðurnum. Vegna kærleika tæmdi hann í botn bikar þjáningarinnar. Fyrir okkur öll.
Á föstudaginn langa sjáum við Jesú fátækur og yfirgefinn á krossinum. Það er nákvæmlega hér, fyrir framan krossinn á þessum degi að við sjáum hvernig við ættum að vera. Hér sjáum við hvernig við ættum að lifa og deyja:
- Annars vegar gefum við okkur Guði algjörlega á vald.
- Og hins vegar algjörlega óháð öllu og öllum.
Ef við viljum finna Guð sem er allt, verðum við að koma allslaus til hans. Allt og ekkert.