Prédikun séra Denis, Sunnudag 16. nóvember 2003
Í fyrsta ritningarlestri dagsins eru skilaboð til þeirra sem skylt er að leiðbeina öðrum. Þetta á sérstaklega við um kennara og foreldra. Þessi ritningalestur segir okkur frá dýrlegri umbun sem þeim mun hlotnast fyrir að hafa leiðbeint mörgum á vegum dyggðarinnar. Þeir munu skína svo skært sem stjörnur um alla eilífð. Þetta er mikil og góð hvatning fyrir alla foreldra og kennara.Dauði, dómur, himnaríki og helvíti! Þetta fernt og spurningar eins og:
Sem kristið fólk trúum við því að ástæða sé fyrir veru okkar hér á jörð. Sérhvert okkar er hér að vilja Guðs. Enginn er fæddur fyrir tilviljun. Guð ætlar okkur öllum sérstakt hlutverk. Mörgum er ætlað að giftast og stofna fjölskyldu. Sumum er ætlað einlífi eða að tileinka sig Guði sem prestur eða nunna. En öll eigum við að lifa lífinu í kristilegum kærleika.
Spyrjið fólk sem ekki hefur enn fundið Jesús: "Hvers vegna ert þú komin í heiminn?" og það svarar e.t.v.: "Við erum ekki send hingað heldur erum við einungis hér. Við höfum einungis áhuga á að lifa lífinu lífsins vegna. Við lifum ánægjunnar vegna og lífið væri einskis virði ef við gætum ekki lifað því eins og okkur hentar. Við höfnum allri afskiptasemi Guðs eða hvers sem er í lífi okkar."
Þegar við berum slík svör saman við svörin sem Biblían gefur kemur fram mikil mótsögn, en hún segir að allir hafi sérstöku hlutverki að gegna fyrir Guð.
Allir, ríkir og fátækir, menntaðir og ómenntaðir, ungir og gamlir, konur og karlar, hafa hlutverki að gegna og starfi að sinna. Guð hefur ákveðið að hann þarfnast okkar allra. Öll höfum við mismunandi stöðu í lífinu, ekki til að þjóna okkur sjálfum, heldur til að nýta hana í Guðs þágu. Eins og Jesús hafði verk að vinna höfum við einnig okkar. Eins og Jesús fann gleðina í starfi sínu þannig eigum við líka að finna fyrir gleðinni í okkar starfi.
Stuttu fyrir krossfestingu sína gladdist Jesús yfir því að verki hans var lokið: "Faðir,ég hef gjört þig dýrlegan á jörðu með því að fullkomna það verk sem þú fékkst mér að vinna. Ég hef opinberað nafn þitt þeim mönnum sem þú gafst mér úr heiminum."
Páll postuli gladdist líka af sömu ástæðu. Hann segir: "Ég hef barist góðu baráttunni, hef fullnað skeiðið, hef varðveitt trúna. Og nú er mér geymdur sveigur réttlætisins, sem Drottinn, hinn réttláti dómari, mun gefa mér".
Þeir einir komast þegar í himnaríki, sem við dauða sinn eru lausir við allar syndir og syndagjöld. Hinir útvöldu í himnaríki njóta meiri sælu en hægt er að lýsa:
- Þeir líta Guð augliti til auglitis og eru í hinu nánasta kærleiks - sambandi við hann.
- Þeir eru lausir við allt óþægilegt, lifa í samfélagi engla Guðs og hafa allt, er þeir geta óskað sér.
Í Biblíunni stendur:
Látum við biðja hvern dag fyrir þeim, er kveljast í hreinsunareldinum: "Allir sálir trúaðra framliðinna hvíli í friði sakir miskunnar Guðs. Amen."