Prédikun séra Denis, Sunnudag 16. mars 2003
Þetta guðspjall minnir okkur á mikilvægi þess að gefa okkur tíma til kyrrlátra bæna.
Sagt er að Jesús hafi farið með Pétri, Jakobi og Jóhannesi uppá hátt fjall, því Guð vildi leita leiðsagnar föðurins í bæninni. Á meðan postularinr þrír báðust fyrir, fóru þeir að skilja betur hver Jesús var. Ein ástæða fyrir ummynduninni var að gera þeim Pétri, Jakobi og Jóhannesi ljóst, að Jesús væri sonur Guðs.
Þegar postularnir þrír yfirgáfu bænastaðinn höfðu þeir náð nánara sambandi við Meistarann; og voru farnir að skilja vegi Guðs betur.
Ekki leið á löngu þar til Jesús dó á krossinum í Jerúsalem, og úthellti blóði sínu til að þvo burt syndir heimsins. Pétur, Jakob og Jóhannes voru u.þ.b. að komast að því hversu mikið Guð elskaði mannkynið.
Í annarri ritningarlestur lesum við: Hann sem þyrmdi ekki sínum eigin syni, heldur framseldi hann fyrir oss alla, hví skyldi hann ekki líka gefa oss allt með honum?
Þetta er stórkostlegt loforð! Guð mun ekki neita okkur um neitt. Staðreyndin er sú að Guð er stöðugt að miðla til okkar af gæsku sinni og oftast tökum við því sem sjálfsögðum hlut. Við skulum líta á fáein dæmi:
Þetta eru góðar fréttir sem ættu að kæta alla! Kærleikur Guðs til okkar er óendanlegur. Sú hamingja sem hann óskar okkur er óendanleg og ofar björtustu vonum okkar. Við gerum okkur örlitla grein fyrir óendanlegum kærleika hans þegar okkur er ljóst að hann lét einkason sinn líða fyrir þá niðurlægingu að verða maður, lifa stormasömu lífi og deyja kvalarfullum dauðdaga á krossinum einungis til þess að við gætum verið með honum á himnum.
Því ættum við alltaf að þakka Guði fyrir allt í bænum okkar.
Líkt og hann gerði með postulana þrjá, vill Jesús fara með okkur á kyrrlátan stað til bæna. Þar mun hann dýpka samband okkar við hann sjálfan og hjálpa okkur til að skilja vegu Guðs betur.
Gleymum því ekki, að oft er það í bæninni að Guð gefur okkur það hugrekki og traust sem við þörfnumst til að kljást við erfiðleikana í lífinu.
Því skulum við á föstunni (og allt þetta heilaga ár) gera eitthvað alveg sérstakt með tilliti til bæna. Ég mæli með því að lesinn sé kafli í guðspjöllunum á hverjum degi sem viðbót við bænina. Einnig er það góð yfirbót á föstunni að lesa einn kafla á dag - hafi ekki enn verið byrjað á neinu.