Stella Maris

Marķukirkja

Prédikun séra Denis, Sunnudag 13. aprķl 2003

Ķ dag er pįlmasunnudagur og viš minnumst aš Jesśs reiš inn ķ Jerśsalem sem hinn sigurhrósandi Messķas og fólkiš veifaši pįlmavišargreinum. Innan viku mun annar hópur fólks steyta hnefa sinn og hrópa: “Krossfestiš hann!”

Gerum viš okkur grein fyrir žvķ aš meš pįlmasunnudegi, hefst hįtķšlegasta vikan ķ kirkjuįrinu? Žessa viku höldum viš upp į żmsa atburši sem geršust į sķšustu jaršvistardögum Jesś, įšur en hann dó į krossinum. Ef einhvern tķma er įstęša til žess aš sękja kirkju, žį er žaš einmitt žessa viku.

  • Žetta er ekki tķmi til sjónvarpsįhorfs, heldur tķmi til aš vaka og bišja.

  • Žetta er ekki tķmi til aš skemmta sér heldur tķmi išrunar.

  • Žetta er ekki tķmi til aš stunda boš og veisluhöld eša aš sękja kvikmyndahśs, heldur tķmi til žess aš sękja kirkju, vegna žess aš žessi vika snżst um sįluhjįlp okkar!

    Krossinn er mišpunktur žessarar viku og skuggi hans fellur į allt sem fyrir kemur. Ķ augum sumra er krossinn tįkn ósigurs en ašrir lķta til hans sem sigurtįkns og tįkns um hinn mikla kęrleika Gušs til mannanna. Fyrir krossinn opinberast Jesśs okkur sem frelsari heimsins.

    Dymbilvikan bżšur okkur aš ganga, įsamt Jesś og Marķu, veg žjįningarinnar til Golgata, og staldra žar viš undir krossinum. Hinar miklu žjįningar Jesś, sem viš minnumst sérstaklega žessa viku, hafa veitt óteljandi fólki styrk ķ 2000 įr. Žjįning hans og kvöl veita okkur innsżn inn ķ leyndardóm žjįningarinnar, sem er hluti af lķfsreynslu okkar allra. Žar sem Jesśs reis upp til nżs lķfs getum viš veriš fullviss um aš okkar eigin žjįning er ekki meiningarlaus.

  • Žaš er viš krossinn sem viš heyrum Jesś segja: “Fašir, fyrirgef žeim, žvķ žeir vita ekki hvaš žeir gera.” Žessum oršum var fyrst og fremst beint til žeirra sem höfšu krossfest hann, en eiga žó einnig viš um okkur öll, žar sem viš höfum krossfest Jesś meš syndum okkar!

  • Žaš er viš krossinn sem viš sjįum blóš Jesś žvo burt syndir okkar.

  • Og žaš er viš krossinn sem viš sjįum hiš geislandi tįkn um frelsun heimsins.

    Jesśs sagši aš ef viš vildum verša lęrisveinar hans, yršum viš aš bera kross okkar og fylgja honum dag hvern. Kross žjįningarinnar er naušsynlegur hluti ķ lķfi sérhvers kristins manns. Atburšir dymbilvikunnar hjįlpa okkur aš skilja betur hvaš er aš gerast ķ okkar eigin lķfi meš tillit til žjįningarinnar.

    Ķ augum kristinna manna gnęfir kross Jesś yfir söguna. Viš skulum žess vegna ekki skammast okkar fyrir krossinn, heldur glešjast og hrósa okkur af honum . Setjum kross eša róšukross upp į heimilum okkar og berum einn slķkan nęrri hjartastaš. Žaš var ekki bara mašur sem dó fyrir okkur į krossinum, heldur Sonur Gušs.

    Heilagur Pįll segir: “Fjarri sé žaš mér aš hrósa mér af öšru en krossi Drottins vors Jesś Krists.” Guš forši okkur frį žvķ aš hrósa okkur af nokkru nema krossi Jesś.