Prédikun séra Denis, Sunnudag 12. október 2003
Mörgum finnst frelsi sínu ógnað sé minnst á boðorðin tíu. Verið getur að maðurinn snúist til varnar innra með sér, þegar hann heyrir þau nefnd, hafi hann fyrst og fremst verið alinn upp með fyrirskipunum: "Þú skalt. - Þú verður." Slík viðbrögð við hörku eru vel skiljanleg. En boðorð Guðs eru í raun og veru ekki annað en lífsreglur sem miða að hamingju mannsins.Enginn héldi því fram að velferð einstaklingsins eða samfélagsins mundi aukast ef mönnum væri heimilt að beita hver annan tillitslausu ofbeldi, ljúga, stela, arðræna, rógbera, myrða eða kúga hver annan. Boðorðin eru til varnar verðmætum, sem mannlífið getur varla án verið ef það á ekki að verða óbærilegt. Í þeim er að finna grundvallarlögmál afstöðu manna hvers til annars.
En það er ekki nóg að halda boðorðin!
Ungi, ríki maðurinn, í guðspjalli dagsins, hreykti sér af því hve góður hann væri. Hann var mjög virtur því að hann hélt öll boðorð Guðs. Öllum virtist hann vera að gera allt hið rétta til þess að komast til himnaríkis. Hann fór meir að segja til Jesú til þess að fá andlega ráðgjöf vegna þess að hann tók trúna mjög alvarlega. En eins og við sjáum var svar Jesú allt annað en hann hafði búist við. Í stað þess að vera klappað á öxlina og sagt að halda stefnu sinni óbreyttri, var lífi hans umturnað og öllum draumum hans tvístrað.
Með því að halda boðorðin hafði hann komist hjá því að gera nokkrum manni mein. Það var góðra gjalda vert, en Jesús vill miklu meira frá fylgjendum sínum. Þegar Drottinn okkar bað unga manninn að nota peninga sína og eignir til þess að hjálpa fátæka fólkinu, sem væri að farast úr hungri, sneri ungi maðurinn sér frá Jesú og hélt burt dapur.
Á mynt dyggðinnar eru tvær hliðar. Önnur er sú að varast að gera neinum mein og hin sú að gera öðrum gott, vísvitandi. Jesús sagði: "Ef þið elskið mig, haldið þá boðorðin, og "Elskið hvern annan eins og ég hef elskað yður."
Á dómsdegi, verðum við ekki aðeins spurð um hve vel við höfum haldið boðorðin, heldur líka hve vel við höfum elskað samferðarmenn okkar.
Ekki vera eins og ungi ríki maðurinn. Jesús hitti hann, þótti mjög vænt um hann og vonaðist til þess að hann yrði fylgjandi sinn, en ríki ungi maðurinn hafði gefið hjarta sitt öðru, ríkidæmi sínu. Hann var ríkur, ungur,sterkur og sjálfum sér nógur, svo Jesús komst þar ekki að. Jesús er Orð Guðs og Hann er sá sem er lifandi og virkur í lífi okkar. Það er Hann sem mun dæma okkar leyndu tilfinningar og hugsanir, vegna þess að allt mun verða opinbert á dómsdeginum þegar við stöndum fyrir framan dómshásæti Hans.
Einu sinni heyrði ég viðtal við mann sem hafði lent í alvarlegu bílslysi. Hann dó næstum því, en margir báðu fyrir honum og á endanum náði hann sér að fullu. Í viðtalinu, talaði hann um að hann myndi eftir að eitthvað hefði gerst rétt á eftir slysinu. Hann stóð fyrir framan dómshásætið og Jesús var að segja honum allt sem hann hafði aðhafst í lífi sínu. Maðurinn sagði að það eina sem hann hafi geta sagt þegar Jesús minntist á syndir sem hann hafði drýgt: "Já, Drottinn, ég gerði það, já, Drottinn ég gerði það. "Hann sagði að hann hefði ekki getað sagt neitt annað. Ekki var hægt að koma með neinar afsakanir, vegna þess að hann vissi að allt sem Jesús sagði var satt.
Hvernig skyldi verða dæmt í málum okkar þegar okkar tími kemur?
Október er sérstaklega tileinkaður Rósakransbæninni, svo að ég hvet alla til þess að reyna að biðja að minnsta kosti hluta af Rósakransbæninni heima á hverjum degi.