Ritningarlestrar fyrir Sunnudagsmessu
34. sunnudagur, ár C
Fyrsti ritningarlestur:
Síðari SamúelsbókAllar ættkvíslir Ísraels komu til Davíðs í Hebron og sögðu: “Sjá, vér erum hold þitt og bein! Þegar um langa hríð, á meðan Sál var konungur yfir oss, hefir þú verið fyrir Ísrael, bæði þegar hann lagði af stað í stríð og þegar hann kom heim. Auk þess hefir Drottinn við þig sagt: ‘Þú skalt vera hirðir þjóðar minnar Ísraels, og þú skalt vera höfðingi yfir Ísrael!”’ Allir öldungar Ísraels komu til konungsins í Hebron, og Davíð konungur gjörði við þá sáttmála í Hebron, frammi fyrir augliti Drottins, og þeir smurðu Davíð til konungs yfir Ísrael.
Sálmur:
Ég varð glaður, er menn sögðu við mig: “Göngum í hús Drottins.” Fætur vorir standa í hliðum þínum, Jerúsalem. Jerúsalem, þú hin endurreista, borgin þar sem öll þjóðin safnast saman, þangað sem kynkvíslirnar fara, kynkvíslir Drottins - það er regla fyrir Ísrael - til þess að lofa nafn Drottins, því að þar standa dómarastólar, stólar fyrir Davíðs ætt.
Síðari ritningarlestur:
Bréf Páls til KólossumannaMætti hann styrkja yður á allan hátt með dýrðarmætti sínum, svo að þér fyllist þolgæði í hvívetna og umburðarlyndi og getið með gleði þakkað föðurnum, sem hefur gjört yður hæfa til að fá hlutdeild í arfleifð heilagra í ljósinu. Hann hefur frelsað oss frá valdi myrkursins og flutt oss inn í ríki síns elskaða sonar. Í honum eigum vér endurlausnina, fyrirgefningu synda vorra. Hann er ímynd hins ósýnilega Guðs, frumburður allrar sköpunar. Enda var allt skapað í honum í himnunum og á jörðinni, hið sýnilega og hið ósýnilega, hásæti og herradómar, tignir og völd. Allt er skapað fyrir hann og til hans. Hann er fyrri en allt, og allt á tilveru sína í honum. Og hann er höfuð líkamans, kirkjunnar, hann sem er upphafið, frumburðurinn frá hinum dauðu. Þannig skyldi hann verða fremstur í öllu. Því að í honum þóknaðist Guði að láta alla fyllingu sína búa og láta hann koma öllu í sátt við sig, öllu bæði á jörðu og himnum, með því að semja frið með blóði sínu úthelltu á krossi.
Guðspjall:
LúkasarguðspjallFólkið stóð og horfði á, og höfðingjarnir gjörðu gys að honum og sögðu: “Öðrum bjargaði hann, bjargi hann nú sjálfum sér, ef hann er Kristur Guðs, hinn útvaldi.” Eins hæddu hann hermennirnir, komu og báru honum edik og sögðu: “Ef þú ert konungur Gyðinga, þá bjargaðu sjálfum þér.” Yfirskrift var yfir honum: ÞESSI ER KONUNGUR GYÐINGA. Annar þeirra illvirkja, sem upp voru festir, hæddi hann og sagði: “Ert þú ekki Kristur? Bjargaðu sjálfum þér og okkur!” En hinn ávítaði hann og sagði: “Hræðist þú ekki einu sinni Guð, og ert þó undir sama dómi? Við erum það með réttu og fáum makleg gjöld fyrir gjörðir okkar, en þessi hefur ekkert illt aðhafst.” Þá sagði hann: “Jesús, minnst þú mín, þegar þú kemur í ríki þitt!” Og Jesús sagði við hann: “Sannlega segi ég þér: Í dag skaltu vera með mér í Paradís.”