Ritningarlestrar fyrir Sunnudagsmessu
2. sunnudagur, ár B
Fyrsti ritningarlestur:
Fyrri Samúelsbókog enn var ekki slokknað á Guðs lampa, en Samúel svaf í musteri Drottins, þar sem Guðs örk var. Þá kallaði Drottinn á Samúel. Hann svaraði: “Hér er ég.” Og hann hljóp til Elí og sagði: “Hér er ég, því að þú kallaðir á mig.” En Elí sagði: “Ég hefi ekki kallað. Far þú aftur að sofa.” Fór hann þá og lagðist til svefns. En Drottinn kallaði enn að nýju: “Samúel!” Og Samúel reis upp og fór til Elí og sagði: “Hér er ég, því að þú kallaðir á mig.” En hann sagði: “Ég hefi ekki kallað, sonur minn. Leggst þú aftur til svefns.” En Samúel þekkti ekki enn Drottin, og honum hafði ekki enn birst orð frá Drottni. Þá kallaði Drottinn enn á Samúel, í þriðja skiptið. Og hann reis upp og fór til Elí og sagði: “Hér er ég, því að þú kallaðir á mig.” Þá skildi Elí, að það var Drottinn, sem var að kalla á sveininn. Fyrir því sagði Elí við Samúel: “Far þú og leggstu til svefns, og verði nú á þig kallað, þá svara þú: ‘Tala þú, Drottinn, því að þjónn þinn heyrir.”’ Fór Samúel þá og lagðist til svefns á sínum stað. Þá kom Drottinn og gekk fram og kallaði sem hin fyrri skiptin: “Samúel! Samúel!” Og Samúel svaraði: “Tala þú, því að þjónn þinn heyrir.” Samúel óx, og Drottinn var með honum og lét ekkert af því, er hann hafði boðað, falla til jarðar.
Sálmur:
Ég hefi sett alla von mína á Drottin, og hann laut niður að mér og heyrði kvein mitt. Hann lagði mér ný ljóð í munn, lofsöng um Guð vorn. Margir sjá það og óttast og treysta Drottni. Á sláturfórnum og matfórnum hefir þú enga þóknun, þú hefir gefið mér opin eyru brennifórnir og syndafórnir heimtar þú eigi. Þá mælti ég: “Sjá, ég kem, í bókrollunni eru mér reglur settar. Að gjöra vilja þinn, Guð minn, er mér yndi, og lögmál þitt er hið innra í mér.” Ég hefi boðað réttlætið í miklum söfnuði, ég hefi eigi haldið vörunum aftur, það veist þú, Drottinn!
Síðari ritningarlestur:
Fyrra bréf Páls til KorintumannaMaturinn er fyrir magann og maginn fyrir matinn, en Guð mun hvort tveggja að engu gjöra. En líkaminn er ekki fyrir saurlífi, heldur fyrir Drottin og Drottinn fyrir líkamann. Guð hefur uppvakið Drottin og mun uppvekja oss fyrir kraft sinn. Vitið þér ekki, að líkamir yðar eru limir Krists? Á ég þá að taka limi Krists og gjöra þá að skækjulimum? Fjarri fer því. En sá er samlagar sig Drottni er einn andi ásamt honum. Flýið saurlifnaðinn! Sérhver önnur synd, sem maðurinn drýgir, er fyrir utan líkama hans. En saurlífismaðurinn syndgar á móti eigin líkama. Vitið þér ekki, að líkami yðar er musteri heilags anda, sem í yður er og þér hafið frá Guði? Og ekki eruð þér yðar eigin. Þér eruð verði keyptir. Vegsamið því Guð með líkama yðar.
Guðspjall:
JóhannesarguðspjallDaginn eftir var Jóhannes þar aftur staddur og tveir lærisveinar hans. Hann sér Jesú á gangi og segir: “Sjá, Guðs lamb.” Lærisveinar hans tveir heyrðu orð hans og fóru á eftir Jesú. Jesús sneri sér við, sá þá koma á eftir sér og sagði við þá: “Hvers leitið þið?” Þeir svara: “Rabbí (það þýðir meistari), hvar dvelst þú?” Hann segir: “Komið og sjáið.” Þeir komu og sáu, hvar hann dvaldist, og voru hjá honum þann dag. Þetta var síðdegis. Annar þessara tveggja, sem heyrðu orð Jóhannesar og fóru á eftir Jesú, var Andrés, bróðir Símonar Péturs. Hann finnur fyrst bróður sinn, Símon, og segir við hann: “Við höfum fundið Messías!” (Messías þýðir Kristur, Hinn smurði.) Hann fór með hann til Jesú. Jesús horfði á hann og sagði: “Þú ert Símon Jóhannesson, þú skalt heita Kefas" (Pétur, það þýðir klettur).