Ritningarlestrar fyrir Sunnudagsmessu
18. sunnudagur, ár B
Fyrsti ritningarlestur:
Önnur bók MóseÞá möglaði allur söfnuður Ísraelsmanna gegn Móse og Aroni í eyðimörkinni. Og Ísraelsmenn sögðu við þá: “Betur að vér hefðum dáið fyrir hendi Drottins í Egyptalandi, er vér sátum við kjötkatlana og átum oss sadda af brauði, því að þið hafið farið með oss út á þessa eyðimörk til þess að láta allan þennan mannfjölda deyja af hungri.” Þá sagði Drottinn við Móse: “Sjá, ég vil láta rigna brauði af himni handa yður, og skal fólkið fara út og safna hvern dag svo miklu sem þarf þann daginn, svo að ég reyni það, hvort það vill breyta eftir mínu lögmáli eða ekki. “Ég hefi heyrt möglanir Ísraelsmanna. Tala til þeirra og seg: ‘Um sólsetur skuluð þér kjöt eta, og að morgni skuluð þér fá saðning yðar af brauði, og þér skuluð viðurkenna, að ég er Drottinn, Guð yðar.’” Um kveldið bar svo við, að lynghæns komu og huldu búðirnar, en um morguninn var döggmóða umhverfis búðirnar. En er upp létti döggmóðunni, lá eitthvað þunnt, smákornótt yfir eyðimörkinni, þunnt eins og héla á jörðu. Þegar Ísraelsmenn sáu þetta, sögðu þeir hver við annan: “Hvað er þetta?” Því að þeir vissu ekki, hvað það var. Þá sagði Móse við þá: “Þetta er brauðið, sem Drottinn gefur yður til fæðu.”
Sálmur:
Það sem vér höfum heyrt og skilið og feður vorir sögðu oss, það viljum vér eigi dylja fyrir niðjum þeirra, er vér segjum seinni kynslóð frá lofstír Drottins og mætti hans og dásemdarverkum og þeim undrum er hann gjörði. Og hann bauð skýjunum að ofan og opnaði hurðir himinsins, lét manna rigna yfir þá til matar og gaf þeim himnakorn; englabrauð fengu menn að eta, fæði sendi hann þeim til saðningar. Hann fór með þá til síns helga héraðs, til fjalllendis þess, er hægri hönd hans hafði aflað.
Síðari ritningarlestur:
Bréf Páls til EfesusmannaÞetta segi ég þá og vitna í nafni Drottins: Þér megið ekki framar hegða yður eins og heiðingjarnir hegða sér. Hugsun þeirra er allslaus, En svo hafið þér ekki lært að þekkja Krist. Því að ég veit, að þér hafið heyrt um hann og hafið verið um hann fræddir eins og sannleikurinn er í Jesú: Þér eigið að hætta hinni fyrri breytni og afklæðast hinum gamla manni, sem er spilltur af tælandi girndum, en endurnýjast í anda og hugsun og íklæðast hinum nýja manni, sem skapaður er eftir Guði í réttlæti og heilagleika sannleikans.
Guðspjall:
JóhannesarguðspjallNú sáu menn, að Jesús var ekki þarna fremur en lærisveinar hans. Þeir stigu því í bátana og komu til Kapernaum í leit að Jesú. Þeir fundu hann hinum megin við vatnið og spurðu hann: “Rabbí, nær komstu hingað?” Jesús svaraði þeim: “Sannlega, sannlega segi ég yður: Þér leitið mín ekki af því, að þér sáuð tákn, heldur af því, að þér átuð af brauðunum og urðuð mettir. Aflið yður eigi þeirrar fæðu, sem eyðist, heldur þeirrar fæðu, sem varir til eilífs lífs og Mannssonurinn mun gefa yður. Því á hann hefur faðirinn, Guð sjálfur, sett innsigli sitt.” Þá sögðu þeir við hann: “Hvað eigum vér að gjöra, svo að vér vinnum verk Guðs?” Jesús svaraði þeim: “Þetta er verk Guðs, að þér trúið á þann, sem hann sendi.” Þeir spurðu hann þá: “Hvaða tákn gjörir þú, svo að vér sjáum og trúum þér? Hvað afrekar þú? Feður vorir átu manna í eyðimörkinni, eins og ritað er: ‘Brauð af himni gaf hann þeim að eta. ’” Jesús sagði við þá: “Sannlega, sannlega segi ég yður: Móse gaf yður ekki brauðið af himni, heldur gefur faðir minn yður hið sanna brauð af himni. Brauð Guðs er sá, sem stígur niður af himni og gefur heiminum líf.” Þá sögðu þeir við hann: “Herra, gef oss ætíð þetta brauð.” Jesús sagði þeim: “Ég er brauð lífsins. Þann mun ekki hungra, sem til mín kemur, og þann aldrei þyrsta, sem á mig trúir.”