| |
Hryllileg afleiðing fóstureyðingar
Í fréttatíma stöðvar
tvö þann 13. janúar 2005 kom fram átakanleg
iðrun ungrar konu sem fór í fóstureyðingu
án þess að nokkuð hafi verið reynt að
telja henni hughvarf. Fram kom að hún vildi að einhver
teldi henni hughvarf. Hér á eftir er fréttin
skrifuð upp orðrétt:
[Kynning þular:]
“Sektarkennd, martraðir og átta mánaða andlegt
niðurbrot voru afleiðingar fóstureyðingar ungrar
konu fyrir tveimur árum. Hún segir að lög um
fóstureyðingar séu þverbrotin hér
á landi. Þráninn Brjánsson og Jóhann
Hlíðar Harðarson eru með þessa frétt.”
[Fréttamaður:]
“Í umræðu um fóstureyðingar í
Íslandi í dag, í gær, fullyrti Katrín
Fjeldsted læknir að hér væri mjög vel
tekið á móti konum sem óskuðu
fóstureyðingar.”
[Katrín Fjeldsted í umræðuþættinum Ísland í dag 12. janúar:]
“Þegar konar sækir um fóstureyðingu,
þá þarf hún að hafa uppáskrift
tveggja aðilla, annað hvort tveggja lækna eða
læknis og félagsráðgjafa, og þessir
aðilar, og ég náttúrulega hef bara kynnst
því í mínu starfi, sinna því
mjög vel.”
[Fréttamaður:]
“Ung kona sem á eitt barn fyrir hafði samband við
fréttastofu þegar eftir þáttinn. Hún
gékkst undir fóstureyðingu fyrir tveimur árum
og segir að engan vegin sé farið að lögum um
fóstureyðingar hér á landi.”
[Stúlka:]
“Það var ekkert farið eftir lögum. Það sem
að gerðist er að ég fer til læknisins og
fæ mína þungun staðfesta, rétt fyrir
helgi og hann segir við mig að ég eigi að hringja
í ritarann, sem ég geri og daginn eftir er ég
mætt í aðgerðina.”
[Fréttamaður:]
“Þegar konan mætti, var henni vísað á
legubekk, þar sem hún beið grátandi þess
sem verða vildi.”
[Stúlkan:]
“Ég held ég hafi grátið fleiri tárum
heldur en ég hef nokkurn tímann gert áður. Og
það kom, jú, sú sem svæfir mig,
hún svona spyr mig að því hvort ég
sé viss, af því að ég
náttúrlega var komin með ekka og grét
mjög mikið, ég ég var alltaf: ‘Já,
já, ég ætla ekki að bakka héðan
af.’”
[Fréttamaður:]
“Þegar konan vaknaði næst var allt yfirstaðið,
og þá kom í ljós, að hún
hafði gengið með tvíbura.”
[Stúlkan:]
“Hjúkrunarkonan kom svo, og svona klappaði á
lærið á mér, svona eins og ‘Jæja vinan,
nú er þetta bara búið!’ eins og ég
hefði bara verið í einhverri speglun eða rör
í eyrun eða eitthvað sem, þú veizt, svona
hefur ekki jafn-sálfræðileg áhrif. Og ég
bara brast í grát strax.”
[Fréttamaður:]
“Hún fór heim síðar sama dag, en raunum hennar
var engan veginn lokið. Næstu átta mánuði
átti hún í miklu sálarstríði.
Hún segir martraðirnar hafa verið verstar.”
[Stúlkan:]
“Mig dreymdi sem sagt þar sem ég var látin
fá myndir af þeim, svona eins og gert var þegar
maður fer í sónar. Og ég átti þau
allt í einu í krukku, sem að var
náttúrlega ..., ég held að krukkan hafi
átt að vera það sem ég var að
þroska þau áfram og svona þar sem ég
var með þau og gat séð þau, sko, þau
voru þar svona inni í eins og litlum belg, og
fóstrin voru þar bara svona rétt
lófastærð. Og svo varð svona þetta
eilífa stríð mitt um að reyna að bjarga
þem, var alltaf að ganga áfram. Og síðasti
draumirinn minn er að ég er með þá sem sagt
á lóð fyrir utan sjúkrahúsið og er
að reyna að grafa þá niður, og hendur og
fætur koma upp aftur. Og ég reyni, þú veizt,
þetta voru þrjú–fjögur skipti, sem sagt,
þrjár–fjórar nætur sem þessi draumur
er, og í síðasta skiptið þá næ
ég öðru barninu og fer með það inn
á sjúkrahús, og það bjargast, og
ég gef því meira að segja nafn.”
[Fréttamaður:]
“Konan segir á þessum tíma hafa verið
þjökuð af sektarkennd og skömm og fannst hún
ekkert geta leitað. Hún segist aldrei hafa heyrt meira
í læknum eða öðru starfsfólki
sjúkrahússins.”
[Stúlkan:]
“Eftir svona, þá hlýtur það að vera
þannig, að þegar þú vaknar,
þá á einhver að vera sem getur bent
þér hvert þú átt að fara eða
hvaða næsta skref þú getur gert
sérstaklega eins og í því ástandi sem
ég var í. Sumum kannski finnst þetta ekki svona
erfitt og, ég veit það ekki, en í átta
mánuði og lengi vel á eftir, þá
flokkaði ég mig bara undir sem morðingja, vegna
þess að það var það sem ég
gerði.”
Þannig lauk fréttinni (orðrétt skv. upptöku).
Sjá fréttina á Stöð 2
Fleiri greinar
|
